«اکسیر» می‌گوید زندگی را به شنبه‌ای که نمی‌آید موکول نکنیم

باشگاه خبرنگاران جوان - محمد درویشعلی‌پور، نویسنده سریال «اکسیر»، درباره شکل‌گیری ایده اولیه این مجموعه اظهار کرد: آغاز نگارش «اکسیر» به یکی از دغدغه‌های جدی انسان امروز بازمی‌گردد؛ میل به جوان‌ماندن. بسیاری از افراد تا زمانی که در دوران جوانی قرار دارند، ارزش آن را به‌درستی درک نمی‌کنند، اما پس از ورود به میانسالی یا سالمندی، بخش مهمی از ذهنشان درگیر بازگشت به جوانی می‌شود.

وی ادامه داد: این میل گاهی خود را در ورزش نشان می‌دهد و گاهی به استفاده از کرم‌ها و محصولات جوان‌سازی، جراحی‌های زیبایی و شیوه‌های مختلف تغییر ظاهر می‌رسد. امروز تقریباً همه جهان با این مسئله درگیر است و جامعه ایران نیز از آن مستثنا نیست. هر فرد متناسب با امکانات مالی خود برای جوان‌تر ماندن هزینه می‌کند و در مواردی، این رفتار حتی صورتی افراطی و اعتیادگونه پیدا می‌کند.

پیوند جوان‌سازی و اعتیاد کودکان به بازی‌های آنلاین

درویشعلی‌پور از درگیری کودکان با بازی‌های آنلاین به‌عنوان دومین دغدغه مؤثر در شکل‌گیری «اکسیر» یاد کرد و گفت: وقتی به اطراف خود نگاه می‌کنیم، کمتر خانواده‌ای را می‌بینیم که با استفاده بیش از اندازه فرزندش از تلفن همراه، لپ‌تاپ و بازی‌های آنلاین مواجه نباشد. بعضی کودکان در سنین هشت یا ۹ سالگی، بخش زیادی از ساعت‌های بیداری خود را در این فضا سپری می‌کنند و جداکردن آنها از بازی گاهی با عصبانیت و پرخاشگری همراه می‌شود.

وی افزود: دو دغدغه جوان‌سازی و غرق‌شدن کودکان در بازی‌های آنلاین را با یکدیگر ترکیب کردم و به قصه «اکسیر» رسیدم. از سوی دیگر دوست داشتم داریوش فرضیایی را در موقعیت و تصویری تازه ببینیم. سال‌ها با جوان‌بودن او شوخی شده بود، اما این‌بار تصمیم گرفتم ابتدا او را پیر کنم و برای نخستین‌بار در جایگاه مردی متأهل و پدر یک پسر جوان و دختری از نسل Z قرار دهم.

نویسنده «اکسیر» درباره شخصیت‌پردازی فرزندان این خانواده توضیح داد: برای طراحی رفتار و ادبیات دختر خانواده از نمونه‌هایی که در اطراف خودم می‌دیدم، الهام گرفتم. می‌خواستم فاصله نسل‌ها تنها در ظاهر قصه مطرح نشود، بلکه نوع نگاه و رفتار شخصیت‌ها نیز به نسل امروز نزدیک باشد.

میل به جوانی از حسرت فرصت‌های ازدست‌رفته می‌آید

درویشعلی‌پور در پاسخ به این پرسش که میل به جوان‌ماندن از ترس پیری ناشی می‌شود یا حسرت گذشته، بیان کرد: برای من این میل بیش از هرچیز به حسرت فرصت‌های ازدست‌رفته مربوط است. انسان تا زمانی که در یک دوره از زندگی قرار دارد، تصور می‌کند همیشه برای انجام کارهایش فرصت خواهد داشت. مدام تصمیم‌ها و آرزوهایش را به آینده موکول می‌کند و ناگهان متوجه می‌شود زمان گذشته و آن فرصت را از دست داده است.

وی افزود: در چنین شرایطی، برخی افراد به هر امکانی چنگ می‌زنند تا به گذشته بازگردند. گاهی این میل به جراحی‌های مکرر زیبایی یا استفاده افراطی از محصولات مختلف منجر می‌شود. امروز حتی استقبال گسترده از آمپول‌های لاغری نیز بخشی از همین وضعیت است و ظرفیت آن را دارد که موضوع یک قصه مستقل باشد.

«اکسیر» قرار نیست مخاطب را نصیحت کند

نویسنده این مجموعه عنوان کرد: اساساً به پند و نصیحت مستقیم علاقه‌ای ندارم و خودم را نیز در جایگاه نصیحت‌کردن دیگران نمی‌بینم. حتی می‌توانم بگویم خودم هم پندگریز هستم. در تمام سال‌هایی که نوشته‌ام، تلاش کرده‌ام به‌جای مستقیم‌گویی، مانند آینه‌ای بخشی از واقعیت را مقابل مخاطب قرار دهم.

درویشعلی‌پور ادامه داد: در «اکسیر» کسی را محکوم نمی‌کنیم و نسخه‌ای هم برای مخاطب نمی‌پیچیم. فقط نشان می‌دهیم استفاده بیش از اندازه از فضای مجازی چه پیامد‌هایی می‌تواند برای کودکان داشته باشد و بعضی انتخاب‌ها ممکن است چه مشکلاتی برای خانواده‌ها ایجاد کند. هر مخاطب می‌تواند چیزی را که می‌خواهد از این معجون بردارد؛ اگر لایه‌های معنایی آن برایش مفید باشد، خوشحال می‌شویم و اگر تنها لبخندی بر لبش بنشیند، باز هم بخشی از هدف ما محقق شده است.

جوان‌شدن پیروز؛ تنها اتفاق فانتزی قصه وی درباره طراحی فضای فانتزی سریال گفت: بخش عمده جهان «اکسیر» واقع‌گرایانه است و مهم‌ترین اتفاقی که آن را به یک اثر فانتزی تبدیل می‌کند، جوان‌شدن شخصیت پیروز با بازی داریوش فرضیایی است. به‌جز این اتفاق، سایر موقعیت‌ها می‌توانند در زندگی هرکدام از ما یا افراد پیرامونمان رخ دهند.

نویسنده «اکسیر» با تأکید بر ضرورت باورپذیری فانتزی توضیح داد: مخاطب هنگام تماشای یک اثر فانتزی، قواعدی را که نویسنده برای جهان داستان تعیین کرده است، می‌پذیرد. برای مثال، هنگام تماشای «هری پاتر» از خود نمی‌پرسیم چگونه ممکن است شخصیتی از دیوار عبور کند یا با جارو پرواز کند؛ زیرا منطق آن جهان را پذیرفته‌ایم. تلاش کردم اتفاق فانتزی «اکسیر» نیز به‌گونه‌ای باشد که مخاطب آن را بپذیرد و حتی با خودش بگوید‌ای‌کاش چنین امکانی واقعاً وجود داشت.

وی افزود: با سرعتی که علم و فناوری در حال پیشرفت است، شاید در آینده جوان‌سازی کامل انسان نیز چندان دور از ذهن نباشد؛ هرچند حرکت معکوس انسان از پیری به جوانی، در کنار جذابیت، می‌تواند ترسناک هم باشد.

ساخت سریالی برای تمام اعضای خانواده

درویشعلی‌پور درباره تلاش برای جذب گروه‌های سنی مختلف بیان کرد: همواره سعی کرده‌ام اثری بنویسم که فقط متعلق به کودک نباشد و همه اعضای خانواده بتوانند از تماشای آن لذت ببرند. تولید اثری که کودک، نوجوان، پدر و مادر و حتی پدربزرگ و مادربزرگ را هم‌زمان با خود همراه کند، کار آسانی نیست، اما این رویکردی است که سال‌ها برای تحقق آن تلاش کرده‌ام.

وی ادامه داد: بسیاری از آثار موفق جهان نیز صرفاً برای کودک ساخته نشده‌اند؛ بزرگسالان و خانواده‌ها نیز آنها را می‌بینند و لذت می‌برند. برای رسیدن به چنین الگویی، باید هم‌زمان به نیاز‌ها و درک چند نسل توجه کرد و قصه را به شکلی پیش برد که هیچ‌کدام احساس نکنند با اثری کاملاً بیگانه روبه‌رو هستند.

نویسنده سریال «اکسیر» درباره نگارش یک مجموعه پرشخصیت خاطرنشان کرد: تجربه سال‌های گذشته و نگارش آثار طولانی و پرشخصیت، کمک زیادی به من کرد. وقتی نویسنده پیش از آغاز نگارش روی شخصیت‌ها، روابط، ویژگی‌ها و مسیر داستانی آنها فکر کرده باشد، کنارهم‌قرارگرفتن این شخصیت‌ها در قصه منسجم‌تر خواهد شد.

چرا از چهره‌های تازه استفاده شد؟

درویشعلی‌پور درباره استفاده از ترکیب تازه‌ای از بازیگران در «اکسیر» گفت: بسیاری از بازیگران آثار گذشته دوستان عزیز و توانمند ما هستند و رابطه بسیار خوبی با آنها داریم، اما نمی‌خواستیم مخاطب با تماشای «اکسیر» احساس کند با تکرار همان مجموعه‌ها و شخصیت‌های قبلی مواجه شده است.

وی افزود: تصمیم گرفتیم متناسب با ویژگی هر نقش از چهره‌های متفاوتی استفاده کنیم تا سریال هویت مستقل و تازه خود را پیدا کند. جنس «اکسیر» با مجموعه‌های استودیویی و سیت‌کام‌هایی که پیش از این ساخته بودیم، متفاوت است. به نظرم اکنون که نتیجه را می‌بینیم، استفاده از ترکیب تازه بازیگران تصمیم درستی بوده است؛ هرچند ممکن است در پروژه‌های آینده دوباره با دوستان و همکاران قدیمی همکاری کنیم.

«همین حالا» را زندگی کنیم

نویسنده «اکسیر» درباره مهم‌ترین پرسشی که دوست دارد پس از پایان سریال در ذهن مخاطب باقی بماند، گفت: دوست دارم مخاطب پس از تماشای «اکسیر» از خودش بپرسد آیا قدر لحظه‌ای را که اکنون در آن زندگی می‌کند، می‌داند؟ هدف اصلی قصه همین است که بگوییم باید «همین حالا» را جدی بگیریم.

درویشعلی‌پور ادامه داد: در فرهنگ ما بسیاری از تصمیم‌ها به آینده موکول می‌شوند؛ می‌گوییم از شنبه ورزش را شروع می‌کنیم، از شنبه رژیم می‌گیریم یا بعداً سراغ کاری می‌رویم که دوستش داریم، اما گاهی آن شنبه هیچ‌وقت از راه نمی‌رسد. آرزویم این است که مخاطب پس از دیدن سریال با خودش بگوید از همین لحظه کاری را که دوست دارم آغاز می‌کنم.

وی در پایان گفت: برای «اکسیر» زحمت فراوانی کشیده شده و بازخورد‌هایی که تاکنون دریافت کرده‌ایم، امیدوارکننده بوده است. امیدوارم این مجموعه مورد پسند مخاطبان قرار بگیرد و خانواده‌ها در کنار یکدیگر از تماشای آن لذت ببرند.

منبع: معاونت سیما