ذخیره‌سازها؛ ضرورت توسعه پایدار نیروگاه‌های تجدیدپذیر

باشگاه خبرنگاران جوان؛ کیمیا قلی‌پور  - توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر در سال‌های اخیر به یکی از محور‌های مهم برای افزایش ظرفیت تولید برق و کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی تبدیل شده است. با افزایش ظرفیت نیروگاه‌های خورشیدی و بادی، موضوع نوسان تولید این نیروگاه‌ها و ضرورت تأمین برق پایدار، اهمیت بیشتری پیدا کرده است.

تولید برق از منابع تجدیدپذیر به شرایطی مانند تابش خورشید و وزش باد وابسته است و به همین دلیل، میزان تولید آنها در ساعات مختلف تغییر می‌کند در چنین شرایطی، توسعه سیستم‌های ذخیره‌ساز انرژی می‌تواند به مدیریت نوسانات تولید و افزایش قابلیت اطمینان شبکه برق کمک کند.

بر همین اساس، تجهیز نیروگاه‌های تجدیدپذیر به ذخیره‌ساز‌ها به عنوان یکی از الزامات توسعه پایدار این بخش در دستور کار قرار گرفته است.

در همین راستا مینو غلامی، مجری طرح ذخیره‌ساز انرژی ساتبا، گفت: ۱۰ نیروگاه خورشیدی بزرگ کشور نهایتا تا سال آینده به سیستم ذخیره‌ساز انرژی تجهیز می‌شوند؛ این ۱۰ ساختگاه منتخب باتوجه به شرایط شبکه کشور انتخاب شده‌اند؛ این ۱۰ ساختگاه در استان‌های تهران، گلستان، خوزستان، بوشهر، زنجان، آذربایجان و یزد هستند.

این مقام مسئول تأکید کرد: ماهیت نیروگاهی تجدیدپذیر اینگونه است که برق همواری نمی‌دهند و احتیاج داریم به اینکه یک مسئله فنی را کنار آنها قرار دهیم تا برق پایدار و مطمئن‌تری را داشته باشیم. این اقدام فنی را سیستم‌های ذخیره‌ساز انرژی انجام می‌دهند.

اهمیت ذخیره‌ساز‌ها در توسعه تجدیدپذیرها

بسیاری از کارشناسان حوزه انرژی معتقدند توسعه نیروگاه‌های تجدیدپذیر بدون توجه همزمان به زیرساخت‌های ذخیره‌سازی می‌تواند چالش‌هایی را برای مدیریت شبکه ایجاد کند؛ چراکه میزان تولید برق خورشیدی و بادی در طول شبانه‌روز ثابت نیست.

 ذخیره‌ساز‌های انرژی این امکان را فراهم می‌کنند که بخشی از برق تولیدشده در زمان افزایش تولید، ذخیره و در زمان مورد نیاز شبکه مورد استفاده قرار گیرد. این موضوع علاوه بر کاهش نوسانات تولید، می‌تواند به افزایش انعطاف‌پذیری شبکه و استفاده مؤثرتر از ظرفیت نیروگاه‌های تجدیدپذیر کمک کند.

 انتخاب ساختگاه‌های مناسب برای اجرای طرح‌های ذخیره‌سازی نیز اهمیت زیادی دارد و باید بر اساس وضعیت شبکه، میزان تولید تجدیدپذیرها، نیاز مصرف و محدودیت‌های انتقال برق انجام شود. بنابراین، تجهیز ۱۰ نیروگاه منتخب به سیستم‌های ذخیره‌ساز می‌تواند به عنوان یک طرح عملیاتی، تجربه مناسبی برای توسعه گسترده‌تر این فناوری در کشور ایجاد کند.

 توسعه ذخیره‌ساز‌ها باید همزمان با افزایش ظرفیت نیروگاه‌های خورشیدی و بادی دنبال شود تا در آینده، با رشد سهم انرژی‌های تجدیدپذیر در سبد تولید برق، شبکه با چالش کمتری در زمینه نوسانات تولید مواجه شود.

در نهایت گفتنی است، ذخیره‌ساز‌ها را می‌توان یکی از حلقه‌های مهم برای تکمیل زنجیره توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر دانست؛ چراکه افزایش ظرفیت تولید برق پاک، زمانی می‌تواند بیشترین اثرگذاری را داشته باشد که امکان مدیریت و استفاده پایدار از برق تولیدشده نیز فراهم شود.