محبوبیت از دست رفته؛ فحاشی از روزنه های حماسه ملبورن

باشگاه خبرنگاران جوان، ایلیا محمدی- خداداد عزیزی یک نام بزرگ در تاریخ فوتبال ایران است؛ هیچ‌کس گل تاریخی او مقابل استرالیا را  فراموش نمی‌کند. اما بزرگ بودن در فوتبال، چک سفیدامضا برای بی‌احترامی نیست. اتفاقات بازی تراکتور و گل‌گهر و الفاظ رکیکی که  از خداداد شنیده می‌شود، فراتر از یک کُری فوتبالی است. وقتی پای توهین به میان می‌آید، دیگر نه رنگ پیراهن مهم است، نه جایگاه فرد و نه سابقه‌اش.

در طرف مقابل، امید عالیشاه ایستاده؛ بازیکنی که شاید سال‌هاست پیراهن تیم ملی را نپوشیده، اما کارنامه باشگاهی‌اش برای اثبات جایگاهش کافی است. سال‌ها حضور در سطح اول فوتبال ایران، بازوبند پرسپولیس و مجموعه‌ای از قهرمانی‌ها، حاصل سال‌ها تلاش او در زمین فوتبال است؛ نه حاشیه.

حتی واکنش عالیشاه هم قابل تأمل بود؛ او ابتدا بزرگی و سابقه خداداد را پذیرفت، اما یک حرف روشن زد: احترام باید دوطرفه باشد؛ و شاید همین تفاوت مهم باشد. یکی با افتخارات گذشته‌اش زندگی می‌کند، دیگری هنوز در زمین برای افتخار بعدی می‌جنگد.

 فحاشی، حتی در اوج عصبانیت و حتی وسط یک بازی جنجالی، چیزی به اعتبار یک چهره بزرگ اضافه نمی‌کند. عالیشاه شاید بدون جنجال زیاد کار خودش را کرده باشد، اما امروز یک بار دیگر مشخص شد که احترام به دستاورد‌ها با تعداد جام‌ها و سال‌های حضور در زمین به دست می‌آید، نه با صدای بلندتر و الفاظ تندتر.

خداداد عزیزی، بزرگی فقط به گذشته و یک گل تاریخی نیست؛ یا بلد باشید بزرگی کنیید و احترام ببینیید، یا مثل جوان‌های تازه‌به‌دوران‌رسیده رفتار کن و هر روز نامت را سرخط حاشیه‌ها ببین!  فوتبال ایران اسطوره کم ندارد و قطعاً اسطوره‌های بزرگ دیگری هم خواهد داشت؛ اما چیزی که یک اسطوره را ماندگار می‌کند، فقط افتخاراتش نیست، بلکه رفتارش بعد از افتخار است. شما برای فوتبال ایران خاطره ساخته‌اید، پس سعی کنید همان اسطوره بمانید و نام‌تان را با احترام پابرجا نگه دارید، نه اینکه هر بار به‌خاطر حاشیه، فحاشی و جنجال دوباره تیتر خبر‌ها شوید. اسطوره بودن سخت به دست می‌آید، اما با چند رفتار اشتباه می‌تواند خیلی راحت خدشه‌دار شود. آقای خداداد شما  بزرگ هستید؛ اما بزرگی، مجوز توهین نیست.

آقای عزیزی شما با ۴۵ بازی ملی در رده باشگاهی حدود کمتر از ۱۸۰ بازی انجام داده‌اید در حالی که عالیشاه بیش از ۳۷۰ بازی باشگاهی را در کارنامه دارد و اینکه شما معتقدید کشی به جز شما حق اظهار نظر ندارد در نوع خود عجیب است.

خداداد عزیزی، مرد آسیا و غزال تیزپا که همین عناوین را هم مدیون دیگر بازیکنان اسطوره و همان تیمی خود در آن زمان بودید حتی اگر قرار باشد درباره گل تاریخی به استرالیا صحبت کنیم، نباید نقش کریم باقری و علی دایی را نادیده گرفت، اما این موضوع به شما اجازه نمی‌دهد به امید عالیشاه فحاشی کنید و بعد درباره سابقه ملی او صحبت کنید او به هر حال یکی از اسطوره‌های پرسپولیس است و ۴۰ میلیون هوادار پشت او قرار دارند و امید را به واسطه اخلاقش دوست دارند.

 ادعا کردید که امید عالیشاه بازی ملی ندارد، در حالی که عالیشاه در زمان حضورش در راه آهن به تیم ملی فوتبال دعوت شد و ۲ بازی در تیم ملی بزرگسالان را در کارنامه دارد ضمن اینکه در تمامی رده‌های نوجوانان، جوانان و امید در تیم ملی فوتبال حاضر بوده است. او همچنین ۶ بار قهرمان لیگ برتر ایران و ۳ بار نایب قهرمان لیگ برتر و۲ قهرمانی جام حذفی، ۵ قهرمانی سوپرجام و ۲ بار نیز به فینال لیگ قهرمانان آسیا رفته است و برای ایران افتخار آفرینی کرده است.



فحاشی و حرف‌های نامربوط از سوی شما یا هر بازیکن و مربی دیگری در فوتبال ایران امری قبیح و ناپسند است، اما احساس می‌شود شما این نوع ادبیات را نمی‌توانید کنار بگذارید مگر اینکه عوامل بازدارنده فدراسیون به خودشان زحمت بدهند و طبق قانون با شما برخورد کنند. در سال‌های اخیر این نوع گفتار شما و دعوا‌های مجازی و واقعی در تاکتیک شما نهفته است و امیدواریم دوباره به فضای فوتبالی برگردید.

گاهی خدا را شکر می‌کنیم که شما در مربیگری و سرمربیگری موفق نبودید چرا که این ادبیات زیبنده مرد اول نیمکت تیم‌های فوتبال کشوری به نام جمهوری اسلامی ایران نیست و همان بهتر که در سمت مدیر ورزشی باقی بماند البته با اختیارات محدود، وگرنه سنگ روی سنگ بند نمی‌شود.

این پرونده خداداد هم مثل پرونده های دیگر می گذرد اما امیدواریم مراجع قضایی فدراسیون و خارج از فدراسیون برای یکبار این موضوع را ر یشه ای حل کنند تا شاهد قهرمانی در رقابت های فوتبال با مسائل تاکتیکی درون مستطیل سبز باشیم.