بازار 16:05 - 13 دی 1401

دنیای شیرین پدر و مادری

اهدای اسپرم روشی است که فرد اهدا کننده در آن، مایع منی خود را که حاوی اسپرم های آزاد شده در هنگام انزال است را برای کمک به ایجاد بارداری و انجام لقاح به زوج  نابارور دیگری اهدا می کند.

به این اسپرم اصطلاحا "اسپرم اهدایی" گفته می شود.

گیرندگان اسپرم اهدایی معمولا زوج هایی هستند که علت ناباروری شان مربوط به مرد می باشد. اهدای اسپرم یکی از روش های درمان ناباروری در مردان محسوب می شود و برای درمان ناباروری مردانه حاصل از اسپرم صفر و یا مواردی که دارای اسپرم های با شکل غیرطبیعی هستند، به کار برده میشود.

فرد اهدا کننده اسپرم، نمونه اسپرم را به بانک اسپرم یا مرکز ناباروری تحویل می دهد و در بیشتر بانک های اسپرم و یا مراکز ناباروری، مشخصات فرد اهدا کننده اسپرم به طور ناشناس و محرمانه باقی می ماند.

 فرد اهدا کننده اسپرم باید حتما از نظر شرایط پزشکی به طور کامل بررسی شود و کلیه تست های عفونی، بررسی های ژنتیکی و غربالگری، قبل از فرایند اهدا انجام شود و سلامت کامل فرد توسط مرکز باروری و پزشک متخصص تایید شود.

اهدای اسپرم معمولا برای کمک به زنی که شریک مرد در زندگی ندارد و یا زوج هایی که مشکل ناباروری مردانه دارند و بیشتر جهت درمان ناباروری مردان، انجام می شود و در موارد زیر به کار برده میشود : 

1- زمانی که هیچ یک از روش های درمان ناباروری مرد نتیجه نداده است. 

2- هنگامی که مرد نمونه اسپرم دارد اما اسپرم ها مرده یا ناکارآمد هستند و یا درمان اسپرم صفر در مرد موفقیت آمیز نبوده است.

در ازای هر بار اهدای مایع منی به بانک اسپرم مبلغی به فرد اهدا کننده اسپرم پرداخت می شود، اما این مبلغ معمولا زیاد نیست و معمولا جهت جبران وقت و هزینه های انجام شده می باشد. 

 

مراحل اهدای اسپرم

 

بر اساس توصیه سازمان غذا و دارو پیش از انجام اهدای اسپرم، انجام غربالگری برای بیماری های عفونی و بررسی تمام خطرات احتمالی برای فرد اهدا کننده اسپرم ضروری است. 

اکثر بانک های اسپرم بازه سنی بین 18 تا 39 سال را برای اهداکنندگان اسپرم در نظر می گیرند والبته این محدوده‌ سنی در مراکز اهدا اسپرم مختلف، متفاوت است.

در صورتی که تمام تست ها و ارزیابی های فرد اهدا کننده اسپرم با موفقیت تمام شد، آن فرد جهت درمان و یا مشاوره ارجاع داده خواهد شد و بعد از انجام غربالگری های ضروری ، لازم است تا فرم رضایت نامه توسط فرد کامل شود و متعهد شود که هیچ گونه بیماری جنسی یا ژنتیکی ندارد و همچنین تعهد بدهد که با کودکی که توسط اسپرم اهدایی او متولد می شود، رابطه ای نداشته باشد.

پس از آن باید نمونه اسپرم از فرد تهیه گردد. قبل از اهدای اسپرم، واجب است که حداقل 2 تا 3 روز، از داشتن انزال چه از طریق رابطه جنسی و چه با استمناء خودداری شود.

اهدای اسپرم معمولاً در بانک اسپرم و از طریق استمناء در یک اتاق شخصی انجام می شود و نمونه اسپرم در یک ظرف استریل ریخته و نگهداری می شود.

در صورتی که اسپرم های فرد اهدا کننده دارای کیفیت مطابق با استاندارد ها باشند، فرد مورد نظر به عنوان اهدا کننده اسپرم انتخاب می شود. لازم به ذکر است که اکثر بانک های اسپرم، از تعداد محدودی از اسپرم های یک فرد اهدا کننده استفاده می کنند اما با این حال شرایط در مراکز مختلف متفاوت است.

 

جنین اهدایی ،که گاهی اوقات به عنوان پذیرش جنین هم خوانده می شود ، پتانسیل زندگی را به جنین می دهد و همچنین به مادر گیرنده این امکان را می دهد که فرزند خود را با خود حمل کند و محیط پیش از تولد را کنترل کند.البته اهدای جنین برای همه افراد مناسب نیست.

در نظر گرفتن اهدای جنین یا فرزند خواندگی یک تصمیم بسیار بزرگ است که هم نگرانی عاطفی و هم مالی را در پیش دارد. 

پیش از اهدای جنین تمام ارزیابی ها که برای زوجین اهدا کننده و زوج متقاضی جنین هستند انجام می‌شوند. این ارزیابی ها شامل ارزیابی های روانپزشکی، بررسی های داخلی،ارزیابی های عفونی و ژنتیک هستند. 

مرکز ناباروری فقط برای این نیست که زوجی صاحب فرزند شوند. این فرآیند باید به صورت کاملا محرمانه انجام شود. 

زوج متقاضی باید از دریافت جنین خیالشان راحت باشد که جنین به دنیا آمده از این اهدا بعد از بزرگ شدن به دنبال پدر و مادر بیولوژیک خود نباشد .هدف دیگر از این کار این است که فرزند سالم از لحاظ جسمی و روانی به زوج ها تحویل داده شود .

در این مرکز متخصصین زنان ،متخصصین رشته های داخلی ، روانپزشکی و عفونی حضور دارند و با همکاری آزمایشگاه های تشخیص طبی ، ژنتیکی که وجود دارند اقدام به انتخاب جنین ها و اهدا کننده های سالم می کنند . همچنین متقاضیان جنین هم شامل این ارزیابی ها هستند و در واقع هر زوجی صلاحیت دریافت جنین سالم را ندارند .

 این زوج ها باید دارای حداکثر سلامت جسمی باشند و شرایط فرزند پروری را داشته باشند. 

 

برخی از مزایای اهدای جنین عبارت اند از:

1- جنین در دسترس است: اگر زوجی باردار نمی شوند و قصد انجام آی وی اف را دارد، همیشه می تواند از جنین اهدایی استفاده کند و همچنین بعد از بارداری موفقیت آمیز در زوج هایی که توسط تخمک و اسپرم خودشان باردار شده اند، می توان جنین های مازاد را اهدا کرد. 

2- تجربه بارداری و زایمان: زمانی که نوزادی به فرزند خواندگی پذیرفته می شود، مادر تجربه بارداری و زایمان را از دست می دهد. اما در جنین اهدایی، جنین در داخل رحم مادر قرار می‌گیرد و مادر تمام مراحل بارداری و زایمان را تجربه می کند؛

3- عملی ارزشمند است: زوج هایی که دوست دارند فرزندی داشته باشند ، انتخاب روش اهدای جنین می تواند تغییر بزرگی در زندگیشان ایجاد کند.

 

 

اهدا اسپرم روشی می باشد  که در آن افراد اهدا کننده، مایع منی حاوی اسپرم  آزاد شده در موقع انزال است را برای انجام لقاح به زوج نابارور دیگری و بارداری اهدا می کند. به اسپرمی که شخص اهدا کننده اسپرم تهیه کرده نیز به اصطلاح اسپرم اهدایی گفته می شود.

از گیرندگان اسپرم اهدایی نیز معمولا زوج هایی هستند که به دلیل ناباروری شان به مرد مربوط می باشد. به درستی که اهدای اسپرم از روش های درمان ناباروری مردان است و برای درمان کردن ناباروری مردانه حاصل از اسپرم صفر  یا آزواسپرمی و مواردی که شخص اسپرم هایی با شکل غیرطبیعی را دارا هستند، کاربرد دارد. اهدا اسپرم روشی درمانی به کمک باروری به نام باروری شخص ثالث می باشد چون اهدا اسپرم، بارداری را برای زن دیگری امکان پذیر می کند.

افراد اهدا کننده اسپرم، نمونه اسپرمی را مراکز ناباروری و یا به بانک اسپرم تحویل داده و در اکثر مراکز ناباروری و یا بانک های اسپرم ، مشخصات شخص اهدا کننده اسپرم ناشناس و محرمانه باقی می ماند.

شخص اهدا کننده اسپرم از نظرات قانونی پدر بیولوژیکی کودک است و توسط اسپرم اهدایی او به دنیا آمده ، ولی این شخص پدر قانونی کودک نیست و حتما باید از تمامی مسائل قانونی و روان شناختی اهدای اسپرم طبق جلسات مشاوره آگاه شود . همینطور شخص اهدا کننده اسپرم باید از شرایط پزشکی به طور کامل بررسی شود و بررسی های ژنتیکی و غربالگری و کلیه تست های عفونی قبل از فرایند اهدا انجام شود و سلامتی کامل شخص توسط مرکز باروری و پزشکان متخصص تایید شود.

 

غربالگری و روش اهدای اسپرم 

 

بر طبق توصیه های سازمان غذا و دارو پیش از انجام اهدا اسپرم، انجام دادن غربالگری برای بررسی کلیه خطرات احتمالی  بیماری های عفونی برای فرد اهدا کننده اسپرم ضروری می باشد. 

انجمن های پزشکی باروری آمریکا انجام دادن ارزیابی های پایین را به اهداكنندگان اسپرم توصیه می کند:

آزمایشات عمومی: این آزمایش ها شامل نمونه گیری از خون و ادرار برای بررسی بیماری های عفونی مثل HIV  است. در صورتی که شما منظم اسپرم اهدا می کنید نیاز است هر شش ماه یک بار آزمایشات مورد نیاز را انجام دهید و حتما هم، هر تغییر در وضعیت سلامتی شما بود به بانک اسپرم گزارش دهید.

سن: اغلب بانک های اسپرم سنی بین ۱۸ تا ۳۹ سال را برای اهداکنندگان اسپرم در نظر گرفته و البته این بازه سنی در مراکز مختلف، متفاوت است.

آزمایش آنالیز اسپرم : برای اهدای اسپرم نیاز است حتما چند نمونه اسپرم تهیه شود و ضروری است که قبل از هر بار نمونه گیری تقریبا ۴۸ تا ۷۲ ساعت از داشتن انزال از طریق رابطه جنسی و یا از طریق استمناء خودداری شود. بعد نمونه های به دست آمده را طی آزمایش اسپرموگرام یا آنالیز اسپرم از نظر کیفیت ، کمیت و حرکت اسپرم بررسی خواهند شد.

اهدای اسپرم در چند مرحله مختلف صورت گرفته و در هر مرحله نیز از فرد اهداکننده درخواست می‌شود که اقداماتی را طبق دستورات پزشک انجام دهد. به‌عنوان نمونه، اغلب باید ۲ الی ۳ روز قبل از انزال و اهدای اسپرم، از رابطه جنسی خودداری گردد. در ابتدا از شخص خواسته می شود که به وسیله خود ارضایی نمونه مایع منی خود را به مرکز آزمایش تحویل دهد.

 

رحم اجاره ای یکی از روش های کمک باروری بوده و زنی که به عنوان حامل محسوب می شود، باید نه ماه دوران بارداری را سپری کند و این در حالی است که جنین، ژنتیک پدر و مادر اصلی خود را دارد. بارداری به کمک رحم اجاره ای در ابتدا تخمک و اسپرم از زوج مورد نظر گرفته می شود و با کمک یکی از روش های کمک باروری مثل آی وی اف، جنین تشکیل می شود، پس جنین تشکیل یافته ژنتیک مشابه پدر و مادر اصلی خود را دارد . سپس اگر جنین رشد کافی در محیط آزمایشگاه را داشت، در رحم شخص دیگری قرار می گیرد. صاحب رحم جایگزین، مسئولیت دارد که مراحل بارداری در طول نه ماه را سپری کند و در طول این مدت مراقبت های مورد نیاز برای حفظ و سلامت جنین را انجام دهد و بعد از تمام شدن دوران بارداری ؛ جنین را به پدر و مادر اصلی و ژنتیکی تحویل دهد. استفاده کردن از رحم جایگزین از نظرات پزشکی، روحی و قانونی  پیچیده است به همین دلیل به مشاوره های مختلف پزشکی، قضائی و روانی طرفین نیاز دارد. به علت پیچیدگی روش های رحم اجاره ای، از این تکنیک در مراکز تخصصی ناباروری استفاده شده و انجام می گیرد. فرد صاحب رحم جایگزین و زوجین باید از نظر سلامت و بیماری های مربوط به مردان و زنان، بیماری عفونی و داخلی و روانی بررسی شده و در صورت سلامت جسمی و روحی ، آنها اجازه و توان کاندید بارداری با کمک رحم اجاره ای را دارند.

از طرفی بارداری با استفاده از رحم اجاره ای روشی دشوار بوده که با پیچیدگی های عاطفی همراه خواهد بود. در صورتی که شما رحم اجاره ای برای بارداری را انتخاب کرده اید باید حتما بدانید که مسیر دشواری را انتخاب کرده اید و در آن نیز باید هزینه های زیادی بپردازید و از طرفی باید صبوری کنید. شما در این باره می توانید با مشاورین حقوقی مشورت کنید که او شما را به قوانینی که در این مورد است توجیه کند و بعد قراردادی را برای شما تنظیم کند.

 

امروز سعی داریم در این مقاله روش درمان IUI در ایران و دلایل تجویز این درمان توسط پزشک متخصص را برایتان شرح دهیم.

یکی از دلایل اصلی انجام تقلیح داخل رحمی اسپرم در اصل به دلیل تعداد و تحرک کم اسپرم های مردانه است. زمانی که تحرک اسپرم کم باشد و اسپرم نتواند خود را به محل مخصوص رحم برساند و در حین راه توسط دستگاه ایمنی بدن نابود شود از این روش برای باردار کردن زن استفاده می شود.

در عمل تولید مثل تحرک اسپرم بسیار مهم است زیرا هر چه تندتر حرکت کند امکان نابودی آن توسط ایمنی بدن کمتر و انجام لقاح و باروری بیشتر است. همچنین بنا به دلایل دیگری که وجود دارد نیز پزشک برای ناباروری خانم ها روش تلقیح داخل رحمی اسپرم را نیز تجویز میکند:

باردار نشدن با علت های نامشخص، بافت های زخم در دهانه رحم تشکیل شود، ترشحات دهانه رحم غیر طبیعی باشد، در انزال و یا کامل شدن نعوظ مرد مشکلاتی باشد، گاها زن به مایع منی مرد حساسیت بدنی نشان داده و نمی توان برای بارداری اقدام کرد که بهترین روش در این مواقع انجام تلقیح داخل رحمی اسپرم است که به آن IUI نیز می گویند. بیماری هایی که از راه آمیزش منتقل می شوند همانند ایدز و هپاتیت نیز یکی از دلایل شایع انجام این روش برای بارداری است، درد شدیدی که هنگام برقراری رابطه جنسی به وجود میاید که ممکن است به دلیل زخم های ناحیه داخلی واژن باشد نیز از عوامل انجام IUI است.

 

مراحل انجام روش آی یو آی به چه صورت است؟

 

شرایط انجام روش تلیقیح داخل رحمی اسپرم، یک رحم با لوله باز و لوله آزمایش حاوی مایع منی با اسپرم های سالم است. در اولین روز دوره عادت ماهیانه تا شروع تخمک‌ گذاری از این روش استفاده می کنند که به آن یک سیکل یا دوره آی یو آی می گویند. مراحل انجام آی یو آی به صورت زیر است.

در ابتدا پس از عادت ماهیانه که تخمک‌گذاری آغاز می شود از هر زن یک تخمک از تخمدان رها شده و وارد رحم میشود. در این زمان بسته به نظر پزشک شما به دو روش بارداری انجام می پزیرد. یا مصرف داروهای محرک باروری را در ابتدای شروع عادت ماهانه توصیه می کند و یا بدون هیچگونه محرکی این روش را به کار می گیرد که آن هم بسته به نوع و قدرت باروری زن و مرد بر میگردد. پس از این مورد به زمان تخمک گذاری برای مطابقت آن با اسپرم بسیار مهم است. پزشک باید بداند که در چه زمانی اسپرم را به درون رحم آزاد کند که تخمک نیز آنجا رها شده باشد. سپس اسپرم را در آزمایشگاه اسپرم گیری شستشو می دهند تا مقدار اسپرم در مایع کمتری تجمع داشته باشد و قدرت اسپرم بالاتر برود. سپس عمل اصلی یا همان IUI صورت میگیرد. در این روش با کاتتر و یا همان لوله بلند و باریک که برای بانوان فاقد درد است اسپرم شستشو داده شده وارد رحم میشود و پس از چند دقیقه تمام اسپرم خالی میشود. پس از انجام آن ممکن است کمی فشردگی عضلاتی برای خانم ها ایجاد شود. برخی از پزشکان انجام فعالیت جنسی را پس از IUI توصیه میکنند که موجب کمک به اسپرم های مقوی در زمان تخمک گذاری میشود. پس از دوهفته نیز با انجام تست بارداری مشخص میشود که این روش تاثیر پذیر بوده یا خیر. که البته بهتر است در آزمایشگاه تست بدهید چون ممکن است بیبی چک با مشکل روبرو شود.





 

در این مقاله سعی داریم درمورد چگونگی روش درمان IVF در ایران و مراحل درمان آن برایتان توضیح دهیم.

 

برخلاف روش آی یو آی، در این روش برای بانوانی که دچار مشکلات باروری هستند عمل لقاح صورت می گیرد. همانطور که پیش از این گفتیم روش IUI برای مردانی که دچار تعداد و تحرک کم اسپرم بودند انجام میشد ولی در روش IVF برای بانوانی که دچار مشکلات تخمک گذاری، پایین بودن سطح کیفیت تخمک، انسداد لوله رحم و اندومتریوز هستند انجام میشود. در صورتی که زن با مشکل تخمک گذاری رو برو باشد یا زوج بخواهند از روش تخمک اهدایی باردار شوند ، روش آی وی اف می تواند یک راهکار مناسب باشد.

 

مراحل درمان روش IVF به چه صورت است؟

 

انجام یک دوره آی وی اف حدود چهار تا شش هفته به طول می انجامد که مراحل درمان به صورت زیر است:

برای تحریک تخمدان ها و ایجاد چندین تخمک بالغ در یک سیکل عادت ماهیانه، هشت تا چهارده روز قبل از شروع دوره عادت ماهیانه قرص ها محرکی با نام گنادوتروپین مصرف می شود که محرک باروری هستند. همچنین برای جلوگیری از آزادسازی تخمک پیش از موعود و زمان تعیین شده ممکن است یک نوع هورمون به نام های لوپرولاید یا سترورلیکس تجویز شود.

سپس برای معاینات رشد فولیکول به پزشک مراجعه می کنید که در صورت تشخیص نهایی پزشک مبنی بر رشد آنها و صحیح طی شدن مراحل تا کنون سراغ مرحله بعد می روید. زمانی که فولیکول ها به رشد کامل رسیدند پزشک معالج یک داروی مخصوص تزریق کرده و موجب میشود در طی ۳۶ ساعت تخمک ها کاملا بالغ و دارای قابلیت باروری باشند. سپس آنها را استخراج می کند.

استخراج هشت الی ۱۵ تخمک توسط سوزن باریکی که وارد فولیکول می شود انجام می پذیرد. در این میان پزشک از طریق سونوگرافی واژینال و تحت بیهوشی خفیف با دارو استخراج تخمک را انجام می دهد که معمولا برای شخص دردی احساس نمی شود. معمولا همزمان با تخمک گیری زن نمونه اسپرم مرد نیز جمع آوری میشود.از علائم پس از استخراج تخمک تا دوروز گرفتگی عضلانی و لکه بینی است که مشکل چندانی نیست. 

در مرحله بعد رویان شناس در آزمایشگاه تحت شرایط خاص تخمک و اسپرم را در مجاورت هم برای انجام عمل لقاح قرار میدهد که اگر تشخیص آن مبنی بر کند بودن عمل لقاح باشد با استفاده از روش میکرواینجکشن اسپرم را مستقیما به درون تخمک تزریق می کند. پس از آن رشد رویان و تبدیل شدن آنها به چندین سلول که گس از حدود ۵ روز با توجه به شرایط سنی بانوان توسط یک لوله باریک وارد رحم زن می شوند. مراقبت های زیادی پس از انجام آی وی اف باید صورت بگیرد و هر چند وقت یکبار به پزشک مراجعه شود.

 

 

ناتوان بودن یک مرد از باردار کردن زنی که دارای توانایی فرزندآوری است را ناباروری در مردان می‌گویند

این مشکل می‌تواند به خاطر تولید کم اسپرم، ناقص بودن یا بی حرکت بودن اسپرم و یا انسدادی که جلوی رهایی اسپرم را میگیرد باشد. ناباروری دلایل بی‌ شمار و متعددی دارد که اشاره موردی به آن ها، دشوار است؛ صدمات، بیماری ها، شیوه و سبک زندگی از دیگر عواملی هستند که می‌توانند بر ناباروری مردان تاثیر داشته باشند. 

برای اینکه یک رابطه‌ی جنسی به تولید زاده -فرزند- ختم شود شرط هایی وجود دارد. در مورد مردان، می توان به موارد زیر اشاره کرد:

1-اسپرم تولید شده باید سالم باشد

2-اسپرم ها باید به مایع منی انتقال میابد

3-تعداد اسپرم در مایع منی باید کافی باشد

4-اسپرم باید توانایی حرکت کردن را داشته‌ باشد تا با حرکت در دستگاه تناسلی شریک مونث، به تخمک رسیده و بتواند آن را بارور کند.

در صورتی که مردی در یکی از چند مورد ذکر شده در بالا، مشکلی داشته باشد دچار ناباروری است.  

ناباروری در مردان به دلیل بیماری به وجود می آیند که در ادامه به چند مورد اشاره می کنیم:

عفونت: برخی از عفونت ها باعث اختلال در تولید اسپرم، تولید اسپرم ناکارآمد یا تولید ضایعات عفونی در مسیر عبور اسپرم میشوند. 

سرطان: تومورهای بدخیم و خوش خیم می توانند با مسدود کردن مسیرهای هورمونی و آسیب رساندن به غده های هورمون‌ ساز باعث کاهش تعداد اسپرم شوند. 

بیماری‌های ژنتیکی: بعضی بیماری‌های ارثی نیز میتوانند منجر به نمو غیرطبیعی سیستم تولید مثل مردان و در نتیجه آسیب رساندن به فرایندهای تولیدکننده ی اسپرم شوند. 

از نظر آمار، ناباروری در ۱۳درصد زوج ها مشاهده می‌شود که بیشتر از یک‌ سوم آن بخاطر اختلال در مردان است. 

 

علائم و درمان ناباروری 

 

هرگونه علائم که از ابتدای تولد تا سن ازدواج حاکی از ضعف و اشکال  قوای مردانه باشد می تواند پیش بینی کننده و از علائم ناباروری باشد.

علائم زیر شَک به ناباروری در یک مرد را زیاد می کند:

1- بلوغ دیررس 

2- بلوغ ناکامل، مثل کمبود موهای صورت پس از بلوغ

3- دستگاه تناسلی مبهم در زمان تولد

4- عدم کامل شدن کیسه بیضه در کودکی

5- کوچک بودن بیضه، طول کمتر از 3 تا 4 سانتی متر پس از بلوغ

6- تمایل جنسی کم

7- کیسه بیضه دو شاخه

از دیگر علائم ناباروری در مردان می‌توان به ناتوانی جنسی ،حجم مایع منی کم ،مایع منی حالتی شفاف داشته باشد اشاره کرد. 

بسیاری از زوج های نابارور بیشتر از یک علت برای ناباروری دارند و به احتمال زیاد نیاز است هر دو نفر به پزشک مراجعه کنند. ممکن است بعضی از آزمایش ها برای تعیین علت ناباروری نیاز باشد. در بعضی موارد، علت ناباروری ناشناخته باقی میماند.

در بیشتر مواقع، علت دقیق ناباروری را نمی توان مشخص کرد. اما اگر علت دقیق هم مشخص نباشد پزشک میتواند توصیه های درمانی کاربردی را مثل عمل جراحی،درمان عفونت ها، درمان هورمونی برای افرادی که از نظر هورمونی مشکل دارند، روش های کمک باروری جدید وغیره را  ارائه دهد. 

در بعضی موارد نادر، مشکلات باروری در مردان نمی تواند درمان شود و پدر شدن را برای برخی از افراد غیر ممکن می کند. در این صورت پزشک ممکن است به شما توصیه کند که از یک اهدا کننده ی اسپرم استفاده کنید.

ناباروری پدیده ای است که در صورت مبتلا شدن به آن هر دو زوج درگیر خواهند شد. زوج ها باید ضمن پیگیری از راه مناسب جهت درمان موجب آرامش خاطر یکدیگر هم  باشند. به همین دلیل اولین و مهمترین اقدام، مراجعه به بهترین مرکز درمان ناباروری و پیگیری اقدامات لازم است.

 

 

مشکل ناباروری در تمام جهان یک چالش بزرگ است. باردار نشدن هم گریبانگیر برخی از زوج ها شده است و زندگی آنها را دچار تلاطم و نا آرامی کرده است به همین خاطر مسئله اهدای اسپرم در سال های اخیر مطرح شده است که در ادامه به توضیح راجب این موضوع می پردازیم. 

ناباروری می تواند دلایل زیادی داشته باشد. 

اگر مشکل ناباروری از طرف مرد باشد، یا کسانی که مجرد هستند و می‌خواهد بدون ازدواج بچه دار شوند دریافت اسپرم می تواند بهترین گزینه برای بارداری باشد. 

منظور از اسپرم اهدایی این است که یک مرد که توانایی بارور کردن تخمک را دارد مایع منی خود را اهدا می کند تا افرادی که ضعف در بارور کردن تخمک دارند صاحب فرزند شوند. 

این کار در مراکز تخصصی انجام می شود و اسپرم هایی که دریافت می شوند باید در شرایط خاصی فرآوری و نگهداری شوند. 

لقاح خارج از رحم بهترین روش بارور کردن تخمک توسط اسپرم اهدایی است. 

در این روش تخمک هایی که از میزبان دریافت می شوند با اسپرم های فرد اهدا کننده لقاح داده می شود و به محیط کشت انتقال داده می شود. 

بعد از تشکیل شدن سلول های اولیه و شکل گرفتن جنین، او را به بدن مادر انتقال می دهند تا ادامه رشد خود را در بدن مادر بگذراند. 

وقتی که تمام موارد بررسی شد و اقدام به بارداری با اسپرم اهدایی گرفتید باید به دنبال یک مرکز درمانی خوب بگردید. 

تصمیم بعدی شما راجع به دریافت اسپرم از فرد شناخته شده یا ناشناخته است. 

برای مثال در ایرلند هیچ قانون و مرکز اهدای اسپرمی وجود ندارد و بیشتر کلینیک های باروری از بانک اسپرم دانمارک استفاده می کنند. 

هر کودکی که با استفاده از یک اهدا کننده مشخص و قابل شناسایی متولد شود، پس از رسیدن به سن قانونی و در صورت رضایت می تواند اطلاعات اهدا کننده را داشته باشد. 

فردی که اسپرم اهدا کرده است نمی تواند هیچ گونه اطلاعاتی از زوج گیرنده و یا فرزند دریافت کند و هیچ گونه حق پدری در قبال آن فرزند ندارد. البته این قانون در کشور های مختلف متفاوت است. 

میزان اطلاعاتی که در رابطه با فرد اهدا کننده دریافت می کنید بستگی به مرکز درمانی که مراجعه کردید و میزان هزینه ای که پرداخت کردید دارد. 

 

هزینه عمل اسپرم اهدایی

 

پس از گذراندن آزمایش های مخصوص شخص اهدا کننده اسپرم متوجه می شود که اسپرم او مناسب هست یا نه. اگر اهدا کننده جزء 5 درصد متقاضیانی باشد که پذیرفته می شود برای هر نمونه منی در ایالات متحده آمریکا بین 40 تا 100 دلار به آن پرداخت می شود. یک اهدا کننده می تواند به طور متوسط در سال 6000 دلار درآمد داشته باشد. اهدا اسپرم بیشتر به خاطر پول و نوع دوستی انجام می شود. 

در حال حاضر در کشور ما چون قانون مشخص گی برای اهدا اسپرم وجود ندارد، افراد فرصت طلب از این فرصت سوء استفاده می کنند. 

در کشور ما به ازای اهدا به صاحب اسپرم بین 3 تا 100 میلیون تومان توسط برخی از مراکز به افراد پرداخت می شود. اختلاف قیمت به دلیل تفاوت صاحب اسپرم ها می باشد. برای مثال برخی از افراد به دلیل برخی از ویژگی ها مثل ظاهر زیبا، هوش بالا و شهرت، مبلغ بیشتر را برای اهدای اسپرم دریافت می کنند. 

لازم به ذکر است مبلغ های گفته شده فقط برای خود اسپرم است و زوج متقاضی می بایست هزینه های آزمایشات را نیز پرداخت کنند. 






11776037
 
پربازدید ها
پر بحث ترین ها

مهمترین اخبار بازار

بازار
«پارسی نیوز» مدیرعامل شرکت بازرگانی معادن و صنایع معدنی ایران :این شرکت طبق اصل ۴۴ قانون اساسی توسط مجموعه توسعه معادن و فلزات خریداری و زیرمجموعه‌ شرکت صبانور قرار گرفت و طی چندین سال وظیفه تأمین قراضه مورد نیاز صنایع مختلف فولادی را برعهده داشت مدیرعامل شرکت ب...

مشاهده مهمترین خبرها در صدر رسانه‌ها

تبلیغات متنی (ویژه)

تبلیغات متنی







































صفحه اصلی | درباره‌ما | تماس‌با‌ما | تبلیغات | حفظ حریم شخصی

تمامی اخبار بطور خودکار از منابع مختلف جمع‌آوری می‌شود و این سایت مسئولیتی در قبال محتوای اخبار ندارد

کلیه خدمات ارائه شده در این سایت دارای مجوز های لازم از مراجع مربوطه و تابع قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد.

کلیه حقوق محفوظ است