نوسروده‌هایی از میلاد عرفان‌پور درباره ماجرای غم‌انگیز رومینا

به گزارش خبرنگار مهر، میلاد عرفان‌پور، شاعر چند رباعی حاصل بی‌تابی از ماجرای غم‌انگیز رومینا سروده است که در ادامه می‌آید:

۱-

دستان مرا بگیر بابا… سردم...

یک‌بوسه… که از فرارها برگردم

مِهری که دریغ کردی از من، بابا!

از هر کس و ناکسی گدایی کردم

۲-

آرام گرفته ام، بیا باباجان

از حال دلم بپرس…ها… باباجان

آن بوسه که خرج من نکردی، آخر

داسی شد و بوسه زد مرا، باباجان

۳-

آه از گل سرخ بی‌گناهی که منم

بر غربت خویشتن، گواهی که منم

بی مهر پدر، هیچ نفهمید از عشق

آن دختر بی‌پشت و پناهی که منم

۴-

سنگی شده بود… ساکت و سرد، پدر

پیغام محبتی نیاورد، پدر

لبخند نداشت، داس در دستش بود

تا کِشته‌ی خویش را درو کرد پدر

۵-

ای حسرت احساسٕ کبودم! بابا!

ای مهر تو خواهش وجودم! بابا!

دیشب یکی آمده سرم را برده‌ست...

ای کاش هنوز خواب بودم، بابا

۶-

از مزرع غم، فتنه درو خواهد کرد

پشت سر هم، فتنه درو خواهد کرد

داس است به دست غرب وحشی، داس است

از خون تو هم فتنه درو خواهد کرد

۷-

این درد چه دودمان تلخی دارد

این جوهر خون، زبان تلخی دارد

سوغاتی دست‌های بی‌ایمان است

این داس، که داستان تلخی دارد