رئیس جمهور روحانی کیفیت و کمیت مشارکت مردم در انتخابات اخیر را برجام دو خواند. برخی عنوان بالا را فرصتی برای تعقیب اهداف اقتصادی دولت تعبیر کرده‌اند؛ به این معنا که همسویی مجلس دهم با سیاست‌های مورد اعتماد مردم، بستر لازم برای بهبود اقتصاد زخمی کشور فراهم می‌کند. اما تعبیر دیگر از عنوان زیرکانه برجام دو می‌تواند نهادینه شدن تعامل سازنده میان رقیبانی باشد که در منازعات خود گاه منافع ملی را ابزار کرده‌اند.

تعامل سازنده دستمایه مذاکرات سخت هسته‌ای بود. ایران نشان داد که قادر است در بزنگاه لازم، هنر گفت‌وگو و ایجاد توافق با سخت‌ترین دشمنان و رقیبان خود را در جامعه جهانی به نمایش گذارد و از آن نتیجه دلخواه بگیرد. اکنون نوبت داخل است که جریان‌های رقیب بر سر منافع کشور و مردم به توافق دست یابند. مهمترین مشخصه تعامل سازنده،‌اراده همه طرف‌ها برای رسیدن به نتیجه‌ای درخور منافع ملی است. این هدف باید به توزیع منافع میان همگان براساس حاصل جمع متغیر باشد. به عبارت دیگر تعامل سازنده که آشتی میان منازعه‌گران سیاسی را دنبال می‌کند، در پی حذف دیگری نیست بلکه ایجاد فرصت دوباره برای همزیستی مسالمت آمیز میان همه طر‌ف‌ها براساس قاعده دموکراسی انتخابی است. تشخیص اولویت‌های کشور برای برون رفت از وضعی که از یکسو اقتصاد را در چنبره مشکلات گرفتار کرده و از سوی دیگر به بی‌اعتمادی روزافزون میان همه طرف‌ها انجامیده، اصلی‌ترین دستاورد پاسخ مشارکت صمیمانه مردم در انتخابات هفتم اسفند می‌تواند باشد.

مردم وظیفه خود را که همان حضور متعهدانه در انتخابات بود، بخوبی انجام داده‌اند و حالا هشیارانه نظاره‌گر صحنه‌هایی هستند که قوای انتخابی کشور زین پس ایجاد خواهند کرد. انتخاب مردم رأی به اراده تغییر در اوضاعی است که به دلیل رقابت‌های فرساینده جناح‌ها، سبب توقف کشور در صحنه منازعات شده است. جناح‌های رقیب چه آنها که بیشترین آراء را از آن خود کردند و چه اقلیت، لازم است مفهوم حضور هدفمند مردم پای صندوق های رأی را درک کرده و ضمن تمکین آن، کنش‌های خود را براین اساس تنظیم و جهت دهند.

مثلی است معروف که می‌گوید؛ مردم سخت به ایده‌ای اعتماد می‌کنند اما خیلی زود می‌توانند اعتماد خود را پس بگیرند. در این صورت دیگر آب رفته به جوی بازنمی‌گردد. از این رو دولت و مجلس دهم وظیفه‌ای سخت و حساس را برعهده دارند. مهم نیست که هریک از نمایندگان مجلس دهم اصلاح طلب هستند یا اصولگرا، مهم درک حضور هدفمند مردمی است که بیشترین آسیب را از اختلافات جناحی تحمل کرده‌ و حالا خواستار استقرار عقلانیتی هستند که مدیریت امور را براساس منافع واقعی مردم در اختیار بگیرد.

نهادینه شدن تعامل و توافق همه طرف‌ها براساس منافع ملی اصلی‌ترین وظیفه‌ای است که پس از هفتم اسفند بر عهده مجلس و دولت خواهد بود. این تعامل بی گمان محدود به توافق‌های اقتصادی نمی‌تواند باشد بلکه همه سطوح سیاسی، اجتماعی و فرهنگی را نیز در بر می‌گیرد. فرصت برای مجلس و دولت محدود است. امید مردم به همان چیزی است که رئیس جمهور روحانی برای ترغیب مردم در مشارکت گسترده در انتخابات هفتم اسفند وعده داد.