میدان را به نسل آینده بسپاریم

میدان را به نسل جدید بسپاریم؛ آنها فقط آینده‌سازان کشور نیستند، بلکه باید از امروز در ساختن و اداره آن سهیم باشند.

یکی از نکاتی که در مدیریت تعدادی از تجمعات و برنامه‌های میدانی در برخی شهرهای کشور و استان به چشم می‌آید، میانگین سنی بالای برخی از متولیان اجرایی میدان است. گویی هنوز باور نکرده‌ایم که نوجوانان و جوانان صرفاً مخاطب برنامه‌ها نیستند؛ آنها باید بخشی از تصمیم‌گیران و مجریان میدان باشند.

البته حضور نوجوانان در برخی برنامه‌ها دیده می‌شود، اما مسئله اینجاست که این حضور غالباً به نقش‌های حاشیه‌ای و نمادین محدود می‌ماند؛ درحالی‌که میدان، بهترین فرصت برای تمرین مسئولیت‌پذیری، مدیریت جمعی، اعتمادبه‌نفس و مشارکت اجتماعی است.

تجربه چهارراه مقاومت در تهران و مدیریت آن توسط نوجوانان، نمونه‌ای قابل تأمل از سپردن مسئولیت واقعی به نسل جدید است. این تجربه نشان می‌دهد که می‌توان به نوجوانان اعتماد کرد و به آنها فرصت داد تا توانایی‌های خود را در عرصه عمل نشان دهند.

باید از مدیریت تکراری و چهره‌های همیشگی میدان فاصله گرفت. اگر قرار است سرمایه اجتماعی کشور تقویت شود، مردم باید در مدیریت اجرایی میدان نقش واقعی داشته باشند؛ به‌ویژه نوجوانانی که امروز باید فرصت تجربه و یادگیری پیدا کنند.

نکته مهم‌تر، سرمایه‌گذاری برای بزنگاه‌های آینده است. نوجوانی که امروز مسئولیت پذیرفته، برای کشور زحمت کشیده و در میدان خدمت کرده است، فردا خود را نسبت به سرنوشت جامعه مسئول می‌داند و در برابر بحران‌ها و آشوب‌های احتمالی، احساس تعلق و مسئولیت بیشتری خواهد داشت.

نسل آینده را نمی‌توان فقط با سخنرانی و توصیه ساخت؛ باید به آن اعتماد کرد، مسئولیت سپرد و فرصت تجربه داد.

میدان را به نسل جدید بسپارید؛ آنها فقط آینده‌سازان کشور نیستند، بلکه باید از امروز در ساختن و اداره آن سهیم باشند.