صنایعدستی کرمانشاه در انتظارِ بازارهای دائمی

هادی نوروزی/سردبیر
این روزها که شاهد برگزاری نمایشگاه صنایعدستی کشور در استان کرمانشاه هستیم. باید گفت که این رویداد بیش از آنکه صرفاً یک رویداد فرهنگی باشد، فرصتی استراتژیک برای بازشناسی پتانسیلهای اقتصادی این استان به شمار میرود.
صنایعدستی کرمانشاه، با تکیه بر ریشههای تاریخی و خلاقیت هنرمندان بومی، نه تنها یک میراث فرهنگی، بلکه یک موتور محرک بالقوه برای اشتغالزایی، تولید ثروت و حتی ورود به بازارهای صادراتی است. با این حال، تجربهی نمایشگاههای گذرا نشان میدهد که برای تبدیل کردن این «پتانسیل» به «واقعیتِ اقتصادی»، نیازمند گذار از رویکردهای مناسبتی به سمتِ ساختارهای حمایتیِ پایدار هستیم. بزرگترین چالش پیش روی هنرمندان و تولیدکنندگان استان، نبودِ بسترهای فروش مستمر است. نمایشگاهها اگرچه ویترینهای خوبی برای معرفی هستند، اما نمیتوانند جایگزینِ بازارهای دائمی شوند. یکی از نخستین و حیاتیترین گامهایی که باید از سوی دولت و مسئولان استانی برداشته شود، ایجاد و تجهیز «بازارچههای دائمی» در نقاط استراتژیک استان و در مسیرهای گردشگری است. این بازارچهها باید به عنوان ایستگاههای اصلیِ عرضه و معرفیِ محصولات، نقشِ ستون فقراتِ اقتصادِ صنایعدستی را ایفا کنند. علاوه بر این، توسعهی بازارهای داخلی نیازمند نگاهی مدرن و فراتر از روشهای سنتی است. ورود صنایعدستی به زنجیرهی فروشگاههای زنجیرهای و بهرهگیری از ظرفیتهای عظیم سکوهای فروش دیجیتال، میتواند دسترسیِ مشتریان را به محصولاتِ باکیفیت کرمانشاه بهشدت تسهیل کند. بازاریابی هوشمند و استفاده از توان بازاریابیِ دیجیتال، میتواند محدودیتهای جغرافیایی را برای تولیدکنندگان از میان بردارد.
در نهایت، رونق این هنرصنعت در گروِ ایجاد یک همافزایی میان بخش عمومی و خصوصی است. حمایتِ دولت نباید صرفاً در قالبِ یارانههای مستقیم خلاصه شود، بلکه باید در قالبِ تسهیلِ فرآیندِ صادرات و ایجاد زیرساختهای لجستیکی برای ارسال کالا به بازارهای جهانی تجلی یابد. مشارکت بخش خصوصی در سرمایهگذاری بر روی بسترهای توزیع و بازاریابی، میتواند سرعتِ رشد این صنعت را دوچندان کند. اگر بخواهیم از ظرفیتهای کرمانشاه بهرهمند شویم، باید از رویکردِ «نمایشگاهمحور» به سمتِ «بازارمحور» حرکت کنیم؛ جایی که هنر، با حمایتِ نظاممندِ مسئولان، به ثروت و پایداری تبدیل شود.











