قمار ترامپ روی لحظهٔ دلسردی

شاید خستگیِ ماهها حضور مداوم در تجمعات و بیخبری از آینده گاهی به سراغمان بیاید، اما دشمن دقیقاً روی همین لحظهٔ دلسردی و خالیشدن خیابانها قمار کرده است. واقعیت این است که در میدان نبردهای سرنوشتساز، گاهی ارزشِ استقامت در میدان، بالاتر از شلیک هر گلولهای تعیین تکلیف میکند.
گروه زندگی: حتماً برای شما هم پیشآمده که بعد از یک روز شلوغ، وقتی خستگی در تن نشسته، از خودتان بپرسید آیا امشب هم باید به میدان رفت و ایستاد؟ شاید در نگاه اول به نظر برسد که در بیش از دویست شب ایستادگی مردم، هیچ اتفاق جدید و پرسروصدایی رخ نداده و ماههاست فقط رفتوآمدها تکرار میشود؛ اما حقیقت ماجرا این است که جهاد فقط شلیک گلوله و اقدامات ضربتی نیست، بلکه در بزنگاههای تاریخی، صرفِ «استقامت در میدان» بزرگترین خطشکن توطئههاست.
ذهن انسان در روندهای فرسایشی و روزمرگیهای طولانی دچار این خطای شناختی میشود که اگر خروجی ملموس و لحظهای وجود ندارد، پس کاری پیش نمیرود. استاد عابدینی با اشاره به درسهای گرانبهای دفاع مقدس این ریشه را به زیبایی تبیین کرده و میگوید در جنگ هشتساله گاهی ماهها در سنگر میماندی بدون هیچ عملیاتی، فقط برای اینکه دشمن بفهمد سنگر خالی نیست؛ امروز هم اگر ماهها در میدان باشیم نباید خسته شویم، چراکه دشمن منتظر خلوتشدن صحنه و انشقاق داخلی است و حضور به امر ولی، جهاد فیسبیلالله است. دشمن همانطور که سالهاست روی پروژهٔ دوقطبیسازی و شکافهای درونی سرمایهگذاری کرده، الان به صورت ویژه همهٔ رصدخانههای اطلاعاتیاش را فعال نگه داشته تا بهمحض افتادن اولین شکاف در صفوف و کمجمعیت شدن میدانها، پازل آشوب و تهدید نظامی همزمان را تکمیل کند؛ اما درست در همین نقطه، جامعهشناسی مقاومت نشان میدهد تداوم رفتارهای جمعی و نمایش پیوستهٔ اراده عمومی، قدرت بازدارندگی نامرئی ایجاد میکند که هرگونه محاسبه دشمن برای ضربهزدن را فلج میسازد.
اولین مهارت برای غلبه بر خستگی ناشی از این حضور طولانیمدت، درک وزن راهبردیِ «حاضر بودن» است. باید باور کنیم که رفتن به خیابان، صرفاً یک کنش احساسی یا تشریفاتی نیست؛ هر قدمی که برمیدارید و هر ساعتی که در سرما و گرما میایستید، به اتاقهای فکر طرف مقابل این پیام مخابره میشود که این جامعه از آرمانهایش کوتاه نیامده است. این نگاه کلان، احساس رخوت و بیهودگی را میشکند و نشان میدهد که شما بدون اسلحه، خط پدافندی کشور را تقویت کردهاید.
در دورههای فرسایشی، خستگی و کلافگی اغلب به شکل بداخلاقی، زودرنجی و انتقادهای بیهوده از افراد کمانرژیتر بروز میکند. دشمن روی همین انشقاق داخلی و اصطکاک نیروها حساب بازکرده تا میدان از درون متلاشی شود. هنرِ حضور مؤمنانه این است که فضا را برای کسانی که تازه به این جمع ملحق میشوند یا خستهترند، پذیراتر کنیم؛ همدلی، گشادهرویی و صبوری با اطرافیان در بطن این اجتماعات، چسب انسجام جامعه را قویتر میکند و توطئه تفرقه را در نطفه خفه میسازد.
در فضاهایی که انتظار طولانی میشود، مغز مدام به دنبال نشانههای تغییر است و بهشدت در برابر اخبار جعلی، تحلیلهای هیجانی و تحلیلهای ناامیدکننده آسیبپذیر میگردد. برای حفظ این روحیه، لازم است ارتباط خود را با کانالهای زرد و تحلیلهای استرسزا قطع کنید و در عوض، دل و جانتان را با معنویت، توکل و خط اصیل آرامشبخش پیوند بزنید. استواری قدم در میدان، قبل از پاها، به استواری قلب و وضوح فکری بستگی دارد.
اگر قرار باشد حضور در صحنه به کار و درس و خانواده آسیب بزند، خیلی زود انگیزه افراد تخلیه میشود. راهکار کاربردی این است که این کنشگری را نه بهعنوان یک بار اضافه، بلکه بهمثابه بخشی از سبک زندگی خانواده درآوریم؛ بچهها را همراه کنیم، محیط تجمع را به فضایی برای دیدوبازدید مؤمنانه و پیوندهای دوستانه تبدیل کنیم و با ایجاد نظم، هم به وظایف شغلی و خانوادگی برسیم و هم حق میدان را ادا کنیم.
روزگار آزمایشهای بزرگ همیشه با سکوتهای طولانی و صبوریهای فرساینده همراه است و پیروزی واقعی نصیب کسانی میشود که بهوقت بیخبری و سکوت ظاهری نبرد، سنگر را خالی نکردند. ایستادن پای آرمانها در شبهای پیدرپی و خستگیناپذیری در برابر عملیات روانی، نماد زندهبودن یک ملت است و تاریخ ثابت کرده هیچ سلاحی نمیتواند دیواری را که با استقامت در میدان و همدلی ساخته شده، بشکند.
مطالب مشابه را از صفحه زندگی خبرگزاری فارس دنبال کنید.
بمنظور دسترسی پایدار به اخبار و مطالب ما، آخرین نسخه اپلیکیشن خبرگزاری فارس را میتوانید از اینجا و در فروشگاههای «کافه بازار» و «مایکت» دانلود و نصب کنید.
#استقامت_در_میدان
#صبر_فعال
#جهاد_تبیین
#انسجام_ملی
#جنگ_شناختی










