میناب به بخشی از هویت ایران زمین تبدیل شده است

باشگاه خبرنگاران جوان -  سید احمد موسوی روز یکشنبه در مراسم رونمایی از کتاب «خونابه های میناب» که با حضور معاون رییس جمهور در امور خانواده و سخنگوی دولت برگزار شد، افزود: اگر به تاریخ نگاه کنیم نام میناب در قرن شانزدهم و هنگام مقابله با استعمار پرتغال پر آوازه بود، اما حادثه مدرسه شجره طیبه میناب دامنه بزرگتری از آن مقاومت دارد.

وی اظهار کرد: این حادثه می‌تواند در آموزش، دانشگاه، هنر، ادبیات و رسانه به بخشی از هویت تاریخی نسل‌های آینده تبدیل شود.

به گفته وی، درخواست اسپانیا، ژاپن و ترکیه برای دیدار با خانواده یکی از شهدای میناب، نشان‌دهنده توجه به ماندگاری این رویداد در حافظه تاریخی ملت‌هاست، همان‌گونه که نام هیروشیما و ناکازاکی در تاریخ ژاپن زنده مانده، میناب نیز می‌تواند به نمادی از مقابله با استعمار، سلطه‌گری و تجاوز تبدیل شود.

رئیس بنیاد شهید با اشاره به اینکه باید میناب را به مهد علم، هنر و ادبیات ایران تبدیل کنیم، افزود: همه بخش‌های حاکمیتی باید برای ماندگاری نام میناب در تاریخ ایران و پیوند آن با هویت نسل‌های آینده پای کار بیایند.

وی تصریح کرد: میناب نباید فقط به پیشینه مقاومت در برابر استعمار پرتغال در قرن شانزدهم شناخته شود؛ این منطقه با حادثه اخیر، بار دیگر در تاریخ ایران طلوع کرده و باید این درخشش را پررنگ‌تر کنیم.

به گفته وی، باید با توسعه فعالیت‌های علمی، گردشگری، هنری و ادبی، میناب را به یکی از کانون‌های بزرگ علمی و فرهنگی کشور تبدیل کنیم.

موسوی با بیان اینکه ما به خانواده‌های معظم شهدای میناب نیاز داریم تا از آنان درس مقاومت و ایثار بیاموزیم و آینده خود را با آرمان‌هایشان پیوند بزنیم، افزود: همه ما در برابر شهدای مظلوم میناب، به‌ویژه کودکان شهید که آینده خود را فدای ایران کردند، مسئولیم و باید یاد و آرمان‌های آنان را زنده نگه داریم.

 کتاب خونابه های میناب که در جنگ تحمیلی اخیر به رشته تحریر در آمده است با حضور تعدادی ازخانواده های شهدای میناب رونمایی شد. این کتاب توسط حمیدرضا مهاجرانی در کمتر از شش ماه از حادثه مدرسه شجره طیبه میناب به رشته تحریر در آمده است.

در مراسم رونمایی از کتاب خونابه های میناب پدر شهیده آدرنیاپگاه کوله پشتی دختر شهیدش را به سخنگوی دولت داد تا در موزه ریاست جمهوری ماندگار شود و خانم مهاجرانی گفت: «دنیا ببیند این کیف نه سلاح داشت و نه هیچ ابزار جنگی و فقط در آن مداد رنگی بود و دفتر و آینده»