پشت پرده فضاسازی آمریکا درباره نامه ونس به محسن رضایی چیست؟
یک کارشناس مسائل بین‌الملل گفت: در حالی که هنوز جزئیاتی از نامه محرمانه ونس به محسن رضایی منتشر نشده، ترامپ و رسانه‌های آمریکایی با روایت‌سازی درباره محتوای آن، به‌دنبال جهت‌دهی به افکار عمومی هستند.
گروه سیاسی خبرگزاری فارس: انتشار خبر ارسال نامه‌ای از سوی جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، به محسن رضایی دبیر شورای عالی امنیت ملی کشورمان در حالی با فضاسازی رسانه‌ای آمریکا درباره محتوای آن همراه شد که تاکنون جزئیات رسمی این نامه منتشر نشده است.
محمد قادری، کارشناس مسائل بین‌الملل در برنامه گفتگوی ویژه خبری با اشاره به این نامه گفت: تاکنون هیچ محتوایی به‌صورت رسمی از نامه ونس منتشر نشده است، این نامه به‌صورت کاملاً محرمانه و از طریق یک میانجی ارسال شده و جزئیات، ابعاد و مؤلفه‌های مطرح‌شده در آن برای افکار عمومی مشخص نیست.
وی افزود: هر آنچه درباره جزئیات این نامه در شبکه‌های اجتماعی یا برخی رسانه‌ها منتشر می‌شود، فاقد اعتبار است و مردم باید نسبت به روایت‌های مطرح‌شده در این زمینه هوشیار باشند.
قادری گفت: تا زمانی که دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی صلاح نداند محتوای نامه منتشر شود، هیچ‌کس از جزئیات و ابعاد دقیق آن اطلاع ندارد و مطالب منتشرشده در این باره را نمی‌توان صحیح دانست.
روایت‌سازی رسانه‌ای آمریکا برای جهت‌دهی به افکار عمومی
این کارشناس مسائل بین‌الملل با اشاره به فضاسازی رسانه‌ای آمریکا درباره این نامه اظهار کرد: پرسش اصلی این است که چرا با وجود منتشر نشدن هیچ جزئیاتی از محتوای نامه، بلافاصله پیوست رسانه‌ای گسترده‌ای از سوی رسانه‌ها و فعالان رسانه‌ای آمریکایی و صهیونیستی شکل می‌گیرد و حتی در فضایی نمایشی، خبرنگاری از ترامپ درباره آن سؤال می‌کند.
قادری ادامه داد: ترامپ نیز در پاسخ به این پرسش، روایتی از محتوای نامه ارائه می‌دهد که با واقعیت‌های موجود انطباقی ندارد. علت این رفتار آن است که طرف آمریکایی در پیگیری خواسته‌های خود با محدودیت مواجه شده و تلاش می‌کند از مسیر فضاسازی رسانه‌ای، اهدافش را دنبال کند.
وی تصریح کرد: به نظر می‌رسد طرف آمریکایی از انتشار احتمالی متن نامه از سوی ایران نیز نگران است؛ چراکه اگر محتوای واقعی نامه منتشر شود، روایت‌سازی‌های صورت‌گرفته می‌تواند دولت ترامپ را در برابر افکار عمومی آمریکا با پرسش‌ها و چالش‌های جدی مواجه کند.
ادعای درخواست دارو؛ نمونه‌ای از روایت‌سازی جعلی
قادری با اشاره به نحوه روایت‌سازی درباره محتوای نامه گفت: طرف آمریکایی بدون انتشار متن یا حتی تصویری از نامه، تلاش می‌کند روایت مورد نظر خود را به افکار عمومی القا کند. برای نمونه، ترامپ مدعی می‌شود که ایران به دلیل قرار گرفتن در مضیقه دارویی، درخواست دارو و تجهیزات پزشکی کرده و جی‌دی ونس نیز در پاسخ به این درخواست موضع‌گیری کرده است.
این کارشناس مسائل بین‌الملل تأکید کرد: چنین روایتی، در شرایطی که متن نامه و جزئیات آن به‌صورت رسمی منتشر نشده، روایتی جعلی و فاقد مستندات قابل بررسی است که می‌تواند با هدف مدیریت افکار عمومی و القای تصویری خاص از موضع ایران مطرح شده باشد.
وی خاطرنشان کرد: در چنین شرایطی، ضروری است افکار عمومی میان اطلاعات رسمی و روایت‌های رسانه‌ای منتشرشده از سوی طرف آمریکایی تمایز قائل شود و تا پیش از انتشار رسمی جزئیات نامه از سوی مرجع ذی‌صلاح، روایت‌های مطرح‌شده درباره محتوای آن را قطعی تلقی نکند.
نامه ونس؛ بخشی از طراحی کاخ سفید برای امتیازگیری از ایران است
این کارشناس مسائل بین‌الملل، در ادامه با تأکید بر اینکه ارسال نامه از سوی جی‌دی ونس را نمی‌توان اقدامی مستقل از کاخ سفید و شخص ترامپ دانست، گفت: این‌طور نیست که ونس به‌صورت شخصی و بدون هماهنگی چنین اقدامی انجام داده باشد؛ بلکه به نظر می‌رسد این اقدام بخشی از یک طراحی مشخص است که قرار است از سوی مقامات آمریکایی اجرا شود.
وی افزود: ترامپ اصل ارسال نامه را تأیید کرد، اما تلاش داشت با ارائه روایتی متفاوت از محتوای آن، افکار عمومی را به سمت دیگری هدایت کند. در این چارچوب، احتمالاً ونس به دلیل تصویری که از او به‌عنوان چهره‌ای آرام‌تر یا صلح‌طلب‌تر نسبت به ترامپ در ذهن برخی شکل گرفته، برای اجرای این بخش از سناریو انتخاب شده است.
این کارشناس مسائل بین‌الملل با بیان اینکه نباید این اقدام را صرفاً تلاشی برای افزایش اعتبار سیاسی و انتخاباتی ونس دانست، تصریح کرد: این طراحی با محاسبات انتخاباتی آمریکا نیز ارتباط دارد؛ چراکه دولت ترامپ به دنبال آن است که با برجسته‌سازی سایه تهدید جنگ، امتیازاتی از ایران بگیرد و سپس آن را به‌عنوان دستاوردی برای خود معرفی کند.
قادری خاطرنشان کرد: هدف این است که دولت آمریکا به افکار عمومی داخلی خود بگوید رویکردش در قبال ایران در حال نتیجه دادن است و اگر همچنان در قدرت باقی بماند، تا پایان دوره ریاست‌جمهوری می‌تواند مسئله ایران را به‌طور کامل حل کند.
