تداوم وضعیت نه جنگ و نه صلح، منطقه را با چالشهای بیشتری مواجه میکند
وی اظهار کرد: در حال حاضر حدود ۸۰ کشور در سازمان ملل و همچنین کشورهای همسایه ایران، از جمله پاکستان و کشورهای حوزه خلیج فارس، بر ضرورت باز ماندن تنگه هرمز تأکید دارند و بر اساس دیدگاه آنها، در هر شرایطی باید مسیر عبور و مرور از این آبراه باز بماند؛ چین نیز بهعنوان یکی از کشورهایی که از ایران حمایت میکند، بر باز بودن تنگه تأکید دارد.
شریعتی افزود: در شرایط کنونی دو مسیر پیش روی منطقه قرار دارد؛ نخست، دستیابی به یک صلح موقت و دوم، ادامه وضعیت «نه جنگ و نه صلح» که میتواند به تداوم درگیری و افزایش فشارها تا تغییر شرایط به نفع یکی از طرفین منجر شود.
این کارشناس مسائل سیاسی ادامه داد: در معادلات امنیتی منطقه تلاش میشود ایران بهعنوان عامل بحران معرفی شود و همزمان، موضوع باز نگه داشتن تنگه هرمز به یکی از محورهای اصلی رایزنیهای منطقهای و بینالمللی تبدیل شده است.
وی گفت: در نهایت یا باید صلحی شکل بگیرد که در آن شرایط و ملاحظات ایران نیز مورد توجه قرار گیرد، یا وضعیت نه جنگ و نه صلح همراه با ادامه فشارها و محاصره تداوم پیدا کند؛ همچنین امکان دارد روند درگیری و مذاکره با کشورهای غربی بهطور همزمان دنبال شود.
شریعتی با تأکید بر اهمیت مذاکره اظهار کرد: گفتوگو با هر یک از طرفهای مؤثر میتواند در کاهش تنشها و ایجاد مسیر برای حل مسائل مؤثر باشد، هرچند اروپا دیگر نقش و جایگاه گذشته خود در برجام را ندارد.
وی درباره اهمیت تنگه هرمز گفت: بخش قابل توجهی از جریان انرژی و تجارت جهانی از این منطقه عبور میکند و به همین دلیل، تنگه هرمز همواره یکی از موضوعات مهم در معادلات منطقهای و بینالمللی بوده است.
شریعتی افزود: کشورهای عربی نیز از گذشته دیدگاهها و ادعاهایی درباره نقش و جایگاه خود در این منطقه داشتهاند و هرگونه اختلال جدی در تردد از تنگه هرمز میتواند پیامدهای اقتصادی قابل توجهی برای کشورهای منطقه، از جمله دبی، داشته باشد.
وی با اشاره به نقش عمان در تحولات مربوط به تنگه هرمز اظهار کرد: عمان خود را دارای سهم و نقش مهمی در این منطقه میداند و تلاش دارد در تحولات مربوط به تنگه هرمز نقش کلیدی ایفا کند. این کشورها نیز به دنبال آن هستند که در شکلگیری ترتیبات و دکترین امنیتی آینده منطقه و مناسبات فرامنطقهای نقش داشته باشند.
شریعتی در پایان تأکید کرد: جنگ گسترده مطلوب هیچیک از طرفین نیست و با توجه به پیامدهای آن، باید تلاشها به سمت راهکارهای صلح، کاهش تنش و دستیابی به توافق حرکت کند.
