به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از نیواطلس، سطح گلوکز در روده یک عامل نشان دهنده سلامت سیستم گوارش است. روش فعلی اندازه گیری آن شامل قرار دادن یک کاتتر در گلوی بیمار است. اما به زودی یک قرص هوشمند بلعیدنی ابداع می شود که این فرایند را بسیار ساده تر می کند.
قرص هوشمند مذکور که هم اکنون در دانشگاه سن دیگوکالیفرنیا در حال توسعه است، در اصل حسگرهای زیستی را با یک سلول سوخت زیستی ترکیب کرده که در یک پوسته پلیمر قرار گرفته اند که با چاپگر سه بعدی ساخته شده است. هنگامیکه قرص مذکور بلعیده می شود، به طور مداوم سطح گلوکز در روده کوچک را می سنجد و از همان به عنوان سوخت استفاده می کند.
قرص هوشمند در فواصلی مشخص به طور بی سیم داده های خوانش شده را با کمک یک روش کم مصرف به عنوان «ارتباط مغناطیسی بدن انسان» منتقل می کند. این فرایند به طور خلاصه شامل ارسال پالس های مغناطیسی ضعیف از طریق بافت بدن بیمار است که برای شناسایی و رمزگشایی به یک دستگاه مجهز به سیم پیچ گیرنده ارسال می شود که روی بخش خارجی بدن قرار می گیرد.
آزمایش کپسول روی خوک ها (که سیستم گوارشی مشابه انسان دارند) نشان داد این گجت هوشمند می تواند سطح گلوکز در روده کوچک را به مدت ۱۴ ساعت رصد کند. ابزار مذکور در این بازه زمانی، دادهها را هر پنج ثانیه به مدت دو تا پنج ساعت ارسال میکرد و در نهایت همراه مدفوع از بدن حیوان خارج شد.
البته قبل از آزمایش کپسول روی انسان باید اندازه آن کمی کوچکتر شود. در حال حاضر طول و عرض کپسول به ترتیب ۲.۶ سانتی متر و ۹ میلی متر است. همچنین محققان تصمیم دارند حسگرهای بیشتری به آن اضافه کنند.
ارنستو دی لاپاز آندرس یکی از مولفان پژوهش در این باره می نویسد: با توجه به آنکه pH، دما و غلظت اکسیژن در سیستم گوراش تغییر می کند، تحقیقات آینده شامل یکپارچه سازی ادغام روشهای حسگر اضافی را برای توضیح این تفاوتها خواهد بود.
تحقیق مذکور در نشریه «نیچر کامونیکیشنز» منتشر شده است.
