باشگاه خبرنگاران جوان - رضا مومنی؛ مدیرعامل شرکت تولید نیروی برق دماوند در یادداشتی که در اختیار خبرنگار اقتصادی باشگاه خبرنگاران جوان قرار داد نوشت: در آغاز، لازم میدانم یاد و خاطره شهدای والامقام، بهویژه رهبر شهید را گرامی بدارم. امروز هر آنچه جوانان این سرزمین در عرصههای صنعت، فناوری و خودکفایی به دست آوردهاند، حاصل سالها ایستادگی، مقاومت و مجاهدت فرزندان این مرز و بوم است؛ مسیری که با خون شهیدان آبیاری شده و همچنان با همت متخصصان ایرانی ادامه دارد.
شرکت تولید نیروی برق دماوند و نیروگاه سیکل ترکیبی شهدای پاکدشت، با ظرفیت اسمی سه هزار مگاوات، یکی از مهمترین مراکز تولید برق کشور و تأمینکننده نزدیک به چهل درصد برق استان تهران است. طبیعی است که چنین مجموعهای، در هر شرایطی، بهویژه در روزهای جنگ، نقشی راهبردی در حفظ پایداری شبکه برق کشور ایفا میکند.
جنگ دوازده روزه و پس از آن جنگ رمضان، آزمونی بزرگ برای صنعت برق کشور بود. در همان ساعات ابتدایی آغاز بحران، مشخص بود که زیرساختهای حیاتی از جمله نیروگاهها در معرض تهدید مستقیم قرار دارند. حتی رئیسجمهور آمریکا نیز بهصراحت اعلام کرده بود که پلها و نیروگاههای بزرگ ایران در فهرست اهداف قرار دارند و از بزرگترین نیروگاهها آغاز خواهد کرد. نیروگاه شهدای پاکدشت بهعنوان بزرگترین نیروگاه کشور، طبیعتاً یکی از اصلیترین اهداف احتمالی دشمن محسوب میشد.
در چنین شرایطی، مهمترین دغدغه ما دو موضوع بود؛ نخست حفظ جان کارکنان و دوم استمرار تولید برق پایدار برای مردم عزیز کشور. از همان ساعات اولیه، جلسات مدیریت بحران تشکیل شد و همه تمهیدات حفاظتی، امنیتی، پدافند غیرعامل و برنامههای استمرار تولید با سرعت اجرا شد. ساختار حضور کارکنان بازنگری شد، جانپناهها تجهیز شدند، مسیرهای اضطراری تعیین و هماهنگی گستردهای با نهادهای نظامی، امنیتی، انتظامی و دستگاههای مسئول برقرار شد تا ضمن حفاظت از نیروگاه، امکان ادامه تولید بدون وقفه فراهم باشد.
در طول این ایام، نیروگاه شهدای پاکدشت تنها یک مجموعه تولید برق نبود؛ به بخشی از منظومه دفاع ملی کشور تبدیل شده بود. همکاری نزدیک با نیروهای نظامی و امنیتی، استقرار یگانهای حافظ امنیت، ایجاد زیرساختهای لازم برای استقرار آنان، تأمین امکانات رفاهی، تغذیه، اسکان و پشتیبانی شبانهروزی، بخشی از مسئولیتی بود که کارکنان نیروگاه با تمام توان بر عهده گرفتند. این هماهنگی میان صنعت برق و مجموعههای دفاعی کشور، یکی از مهمترین عوامل حفظ آمادگی نیروگاه در روزهای بحران بود.
اما آنچه بیش از هر چیز در ذهن من ماندگار شده است، رفتار و روحیه کارکنان نیروگاه است.
در روزهایی که رسانههای معاند بهصورت شبانهروزی تلاش میکردند کارکنان صنایع حیاتی را به ترک محل کار تشویق کنند و القا میکردند که نیروگاهها بهزودی هدف قرار خواهند گرفت، انتظار طبیعی این بود که بخشی از نیروهای عملیاتی، بهویژه نیروهای غیرشیفت، ترجیح دهند در محل کار حاضر نشوند؛ اما آنچه در نیروگاه دماوند رخ داد، دقیقاً برخلاف این تصور بود.
نهتنها نیروهای بهرهبرداری، تعمیرات، حراست، ایمنی، خدمات، منابع انسانی، مالی و سایر بخشها محل خدمت خود را ترک نکردند، بلکه بسیاری از همکاران، حتی در روزهایی که شیفت یا کشیک نداشتند، داوطلبانه در نیروگاه حاضر میشدند. بارها شاهد بودم که همکاران پشت در نیروگاه ایستاده بودند و میگفتند اگر اتفاقی افتاد، ما آمادهایم جایگزین همکاران خود شویم. این روحیه را نمیتوان با دستور اداری ایجاد کرد؛ این حاصل تعهد، ایمان و احساس مسئولیت نسبت به مردم و کشور است.
در موارد متعددی، ما مدیران نیروگاه اصرار داشتیم که همکاران در زمان اعلام خطر به جانپناهها مراجعه کنند، اما بسیاری از آنان ترجیح میدادند تا آخرین لحظه در اتاق فرمان، کنار واحدها و در محل مأموریت خود باقی بمانند تا کوچکترین اختلالی در تولید برق ایجاد نشود. حقیقت این است که گاهی نگرانی ما برای حفظ جان همکاران، بیش از نگرانی آنان برای خودشان بود. احساس مسئولیتی که در میان کارکنان وجود داشت، ستودنی و غرورآفرین بود.
در تمام این مدت، حتی یک لحظه نیز تولید برق از اولویت خارج نشد. همکاران ما با وجود آژیرهای مکرر، تهدیدهای مستقیم، احتمال حمله و فضای روانی ناشی از جنگ، واحدهای تولید را با حداکثر ظرفیت ممکن در مدار نگه داشتند. استمرار تولید برق در چنین شرایطی، تنها یک موفقیت فنی نبود؛ نمادی از انسجام، تخصص، برنامهریزی و روحیه جهادی کارکنان صنعت برق کشور بود.
از سوی دیگر، واحدهای پشتیبانی نیروگاه نیز نقشی کمتر از واحدهای عملیاتی نداشتند. تأمین تجهیزات، مواد مصرفی، تغذیه، خدمات، امور کارکنان، تمدید قراردادها، پرداخت مطالبات، پشتیبانی از نیروهای مستقر، هماهنگیهای مالی و اداری و دهها فعالیت دیگر، بدون وقفه ادامه یافت. بسیاری از این اقدامات در شرایطی انجام میشد که آژیر خطر بهطور مداوم به صدا درمیآمد و همکاران مجبور بودند بارها محل کار خود را ترک کرده و پس از رفع وضعیت اضطراری دوباره به ادامه فعالیت بازگردند.
یکی از افتخارات بزرگ نیروگاه دماوند در این ایام، حفظ سرمایه انسانی بود. از نخستین ساعات بحران، حفظ جان کارکنان مهمترین اولویت مدیریتی ما بود. با اجرای دقیق دستورالعملهای ایمنی، رعایت اصول پدافند غیرعامل، هماهنگی مستمر با دستگاههای مسئول و همراهی مثالزدنی کارکنان، خداوند را شاکریم که این روزهای سخت بدون آسیب به همکاران عزیزمان سپری شد.
تجربه این دو مقطع، یک بار دیگر ثابت کرد که صنعت برق کشور تنها متکی به تجهیزات، توربینها و فناوری نیست؛ مهمترین سرمایه آن، انسانهای متخصص، متعهد و مسئولیتشناسی هستند که در سختترین شرایط نیز خدمت به مردم را وظیفه خود میدانند.
امروز با افتخار اعلام میکنم آنچه موجب شد نیروگاه شهدای پاکدشت در روزهای جنگ، همچنان استوار و پایدار به تولید برق ادامه دهد، پیش از هر چیز ایمان، تخصص، همدلی و غیرت کارکنان آن بود. این همکاران عزیز نشان دادند که خدمترسانی به مردم، حتی زیر سایه تهدید مستقیم دشمن، متوقف نخواهد شد.
اینجانب وظیفه خود میدانم از همه کارکنان نیروگاه، خانوادههای صبور آنان، وزارت نیرو، شرکت مادر تخصصی تولید نیروی برق حرارتی، مدیران و همکاران صنعت برق، نهادهای نظامی، امنیتی، انتظامی و همه دستگاههایی که در این روزها در کنار نیروگاه بودند، صمیمانه قدردانی کنم.
بیتردید، آنچه در این روزها رقم خورد، تنها یک تجربه مدیریتی نبود؛ برگ زرینی از تاریخ صنعت برق کشور بود که نشان داد فرزندان ایران اسلامی، در هر شرایطی، برای حفظ چراغ خانههای مردم، از هیچ تلاشی دریغ نخواهند کرد.
12309324
مهمترین اخبار اقتصادی
