از ردیف‌های آوازی تا تجربه موسیقی پاپ؛ روایت یک خواننده اصفهانی از مسیر آواز
سید محسن یزدانی کچوئی، خواننده اصفهانی، موسیقی را مسیری می‌داند که در آن علاقه به‌تنهایی کافی نیست و هنرمند برای ماندگاری باید در کنار عشق و استعداد، آموزش اصولی و شناخت دقیق موسیقی را جدی بگیرد. او که از دوران کودکی تجربه خواندن داشته و بعدها آموزش آواز را به‌صورت جدی دنبال کرده است، بر گوشه‌ها و ردیف‌های آوازی تسلط دارد و در دو حوزه موسیقی سنتی و پاپ فعالیت می‌کند.
گالیا توانگر
یزدانی کچوئی متولد ۱۷ اردیبهشت ۱۳۶۹ و اهل باغ‌بهادران اصفهان است. او از شاگردان سید رضا طباطبایی بوده و از محضر استادانی همچون علی‌اصغر شاه‌زیدی نیز بهره برده است. یکی از آثار آماده پخش او با عنوان «کجایی؟» به حضرت امام زمان(عج) تقدیم شده است.
در گفت‌وگوی پیش رو، با او درباره آغاز فعالیت هنری، جایگاه آموزش در آواز، اهمیت شعر، نسبت سنت و نوآوری و وضعیت امروز موسیقی پاپ صحبت کرده‌ایم.
علاقه شما به خوانندگی از کجا آغاز شد و چه زمانی این مسیر برایتان جدی شد؟
من از سال ۱۳۷۸ یعنی دوران کودکی و نوجوانی می‌خوانم. یادم می‌آید، در دوران دانش‌آموزی همیشه قرائت آیاتی از قرآن کریم سر صف صبحگاه با من بود. بعدها در گروه سرود مدرسه فعالیت داشتم.
در ادامه این مسیر از چه استادانی تأثیر گرفتید و الگوی هنری شما چه کسانی هستند؟
استادم جناب آقای سید رضا طباطبایی هستند. ایشان یکی از بهترین استادان حال حاضر اصفهان محسوب می‌شوند که به بهترین روش‌ها به هنرجویانش آموزش داده و بسیار دلسوز و مهربان‌اند.
استاد علی زند وکیلی الگوی من در زندگی هنری‌ام هستند که بسیار در نوازندگی، آوازخوانی، تصنیف و سلفژ کاربلد و حرفه‌ای درخشیده‌اند. ایشان نیز با شاگردانشان مهربان و دلسوز برخورد کرده و دانش خود را در اختیارشان قرار می‌دهند.
همچنین از محضر استاد علی‌اصغر شاه‌زیدی که بسیار کاربلد، خوب و دلسوزند، بهره فراوان برده‌ام.
با توجه به تجربه‌ای که در این سال‌ها کسب کرده‌اید، وضعیت کلاس‌های آموزش خوانندگی را از نظر کمی و کیفی چگونه می‌بینید؟
در حال حاضر اغلب کلاس‌ها تمرکزشان بر آموزش تئوری است و آن سبک آموزش و یادگیری را که مثلاً در جلسات استاد وحید تاج و استاد علی زند وکیلی سراغ داریم، در جلسات دیگر کمتر می‌بینیم. آموزشی که بر پایه تئوری باشد و کارگاهی برگزار نشود، یادگیری را برای هنرجو سخت و پیچیده می‌کند.
به نظر شما چه ویژگی‌هایی باعث می‌شود یک خواننده در این عرصه ماندگار شود؟
خیلی‌ها مدعی‌اند که در عرصه آواز دلی کار می‌کنند، اما دلی کارکردن هنرمند را به جایی نمی‌رساند. درست است که در هر هنری عشق و علاقه حرف اول را می‌زند، اما باید دانش درست خواندن را کسب کرد و با برنامه به‌پیش رفت.
شعر چه جایگاهی در شکل‌گیری یک اثر خوب دارد و ارتباط خواننده با شاعر یا ترانه‌سرا تا چه اندازه مهم است؟
شعر خوب یکی از مهمترین ویژگی‌های یک اثر خوب در ساحت آواز است. شعر در حقیقت جان کار است و مستقیم بر احساس و ادراک مخاطب اثر می‌گذارد. خوشبختانه ادبیات ما از شعر خوب غنی است. هر آن اراده کنیم، می‌توانیم از این باغ، گلچین کرده و اثری در خور توجه را ارائه دهیم؛ بنابراین یک خواننده زمانی می‌تواند موفق‌تر دیده شود که با ادبیات و شعر کلاسیک پیوند مستحکمی داشته باشد.
خودم از اشعار کلاسیک و از اشعاری که بار معنوی و عرفانی مستحکمی دارند، استقبال می‌کنم.
برای انتخاب شعر آثار خود بیشتر به سراغ شاعران و ترانه‌سرایان معاصر می‌روید یا از گنجینه شعر کلاسیک استفاده می‌کنید؟
همیشه ترجیح داده‌ام با جامعه ادبی مأنوس باشم و اغلب شعر را مستقیم از شاعر و ترانه‌سرا دریافت می‌کنم.
در آواز بیشتر در کدام دستگاه‌ها فعالیت می‌کنید؟
همه دستگاه‌ها را تجربه کرده‌ام.
از میان سازها به کدام‌یک علاقه بیشتری دارید؟
علاقه من به ساز سنتور و پیانوست.
سنتور سازی‌ست که شما هر آهنگی بخواهید، می‌توانید با آن بنوازید و برای یادگیری بسیار ساز خوبی‌ست.
سه‌تار را به عنوان سازی بسیار ظریف و خوش‌صدا می‌شناسند.
پیانو نیز ساز بسیار قدیمی محسوب می‌شود که برای شنونده بسیار آرام‌بخش است.
شما در کنار موسیقی سنتی، پاپ هم می‌خوانید. وضعیت امروز موسیقی پاپ را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
بازار موسیقی پاپ فراز و نشیب زیادی دارد، برخی خواننده‌ها خیلی خوب کار می‌کنند و اجرای برخی هم اصلاً قابل‌قبول نیست؛ این خوانندگان به سبک استادان بزرگ پایبند نیستند و با این ادعا که می‌خواهند سبک جدیدی نوآوری کنند، واقعاً به پیکره آواز ضربه می‌زنند.
پس با نوآوری و ایجاد سبک‌های تازه در آواز مخالف نیستید، اما برای آن پیش‌شرط‌هایی قائلید؟
پشت هر نوآوری باید آشنایی و اشراف کامل نسبت به سبک و توانایی گذشتگان در عرصه آواز وجود داشته باشد، ضمن اینکه نوآوری باید روی قاعده و اصولی بنا شود. عجیب‌تر اینکه برخی آموزشگاه‌ها بدون آموزش دقیق پایه‌های سنتی آواز، شاگردان را به لبه پرتگاه به اصطلاح نوآوری در خواندن و ایجاد سبک جدید می‌کشانند. یک خواندن بی‌قاعده و کمک‌گرفتن از هوش مصنوعی را نمی‌شود سبک جدید و نوآوری تلقی کرد.
و در پایان، برای ادامه مسیر هنری خود چه برنامه‌ای دارید؟
من همیشه خودم را آماده یادگیری بیشتر در هنر آواز قرار داده‌ام. برنامه‌ام این است که هر روز بیشتر بیاموزم و تجربه کنم. امید دارم در این مسیر به مدد الهی از حمایت مردم نیز بهره‌مند گردم.
#سید_محسن_یزدانی_کچوئی #موسیقی_ایرانی #آواز_ایرانی
#موسیقی_سنتی #موسیقی_پاپ #خواننده_اصفهانی
#هنر_آواز #ردیف_آوازی #آموزش_آواز #شعر_و_موسیقی
#نوآوری_در_موسیقی #هوش_مصنوعی #هنرمند_متعهد
#فرهنگ_و_هنر
