إِحْدَی الْحُسْنَیَیْنِ؛ یا پیروزی، یا شهادت

در راه خدا، شکست معنا ندارد؛ یا پیروزی است، یا شهادت. و هر دو، افتخار است. قرآن کریم این حقیقت را با تعبیری زیبا بیان کرده است: «قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلَّا إِحْدَی الْحُسْنَیَیْنِ» (سوره توبه، آیه ۵۲) «بگو: آیا درباره ما جز یکی از دو نیکی را انتظار دارید؟» تفسیر این آیه می‌گوید: «وَ هُمَا النَّصْرُ أَوِ الشَّهَادَةُ» یعنی آن دو نیکی، یا پیروزی است یا شهادت. و رزمنده‌ای که در راه خدا می‌جنگد، در هر دو حال برنده و رستگار است؛ اگر پیروز شود، فتح را در آغوش می‌کشد، و اگر شهید شود، به بهشت می‌رسد. این مسیر، باختن یعنی از میدان ماندن، نه از میدان افتادن. خون شهید، بذر پیروزی است و پیروزی، میوه‌ی ایستادگی. پس ای رهرو راه حق، مبادا از شکست بترسی، که در راه خدا، شکستی نیست؛ یا سربلندی است، یا سرافرازی.