رؤیاهای بن سلمان زیر ضرب موشک‌های انصارالله
افزایش توان نظامی انصارالله و ناتوانی عربستان در مهار حملات این جنبش، رؤیاهای اقتصادی محمد بن سلمان را با تهدیدی جدی روبه‌رو کرده و ریاض را میان جنگی پرهزینه و توافقی دشوار گرفتار کرده است.
گروه بین‌الملل خبرگزاری فارس- نشریه آمریکایی آتلانتیک در گزارشی به قلم رابرت اف. وورث می‌نویسد افزایش توان نظامی انصارالله یمن برنامه‌های محمد بن سلمان ولیعهد عربستان سعودی برای تبدیل این کشور به قطب گردشگری، فناوری و سرمایه‌گذاری را با تهدیدی جدی مواجه کرده است.
حمله به فرودگاه ریاض نشان داد که تهدید انصارالله دیگر به مرزهای عربستان محدود نیست و می‌تواند امنیت پایتخت و زیرساخت‌های حیاتی این کشور را نیز هدف قرار دهد.
به نوشته آتلانتیک، ریاض اکنون با دوراهی دشواری روبه‌روست: یا باید برای عقب‌راندن انصارالله وارد جنگی پرهزینه شود یا توافقی را بپذیرد که ممکن است کنترل بخش عمده‌ای از یمن را در اختیار این جنبش باقی بگذارد.
حمله به فرودگاه ریاض و آشکار شدن آسیب‌پذیری عربستان
نگارنده گزارش خود را با اشاره به فاصله میان چشم‌انداز اقتصادی محمد بن سلمان و واقعیت امنیتی کنونی عربستان آغاز می‌کند.
ولیعهد سعودی در سال‌های اخیر تلاش کرده است کشورش را به مقصدی مهم برای گردشگری و سرمایه‌گذاری در حوزه فناوری تبدیل کند و با مدیران شرکت‌های هوش مصنوعی و فعالان صنعت فناوری ارتباط برقرار کرده است.
با این حال، حمله موشکی انصارالله به دو پایانه در فرودگاه اصلی ریاض، تصویر عربستان به‌عنوان کشوری امن و باثبات را زیر سؤال برده است.
این حمله که روز شنبه انجام شد، به کشته شدن ۱۳ نفر و زخمی شدن صدها نفر انجامید. آتش‌سوزی و دود در سالن‌های فرودگاه و سقوط قطعات سقف بر اثر حمله، مسافران را به وحشت انداخت.
اهمیت این حمله، به ارزیابی نویسنده این است که انصارالله ظاهراً توانسته است با شلیک هماهنگ موج‌هایی از پهپادها، موشک‌های کروز و موشک‌های بالستیک، از سامانه‌های دفاع هوایی عربستان عبور کند؛ آن هم در شرایطی که ذخایر موشک‌های رهگیر این کشور رو به کاهش است.
چنین حملاتی نشان می‌دهد که برخورداری از سامانه‌های پیشرفته دفاعی لزوماً نمی‌تواند امنیت زیرساخت‌های حیاتی عربستان را تضمین کند، به‌ویژه اگر مهاجم از ترکیبی از تسلیحات و حملات هماهنگ استفاده کند.
نویسنده به نقل از یکی از دوستانش در ریاض می‌نویسد که مردم از وقوع چنین حمله‌ای در پایتخت به‌شدت غافلگیر شده بودند و تصور نمی‌کردند چنین اتفاقی برای کشورشان رخ دهد.
او همچنین به وضعیتی اشاره می‌کند که در آن حاکم عربستان ناچار است میان کاخ‌های مجهز به پناهگاه‌های زیرزمینی رفت‌وآمد کند؛ تصویری که با تلاش‌های ریاض برای معرفی کشور به‌عنوان مقصدی امن برای سرمایه‌گذاران و گردشگران در تضاد است.
به نوشته آتلانتیک، افزایش توان انصارالله برنامه‌های اقتصادی و اجتماعی بن سلمان را با مخاطره روبه‌رو کرده است.
تحقق این برنامه‌ها به محیطی باثبات نیاز دارد؛ محیطی که در آن سرمایه‌گذاران خارجی بتوانند با اطمینان فعالیت کنند و گردشگران نیز عربستان را مقصدی امن بدانند.
اگر حملات موشکی و پهپادی به فرودگاه‌ها و دیگر زیرساخت‌های مهم به وضعیتی مستمر تبدیل شود، این اهداف دشوارتر از گذشته قابل دستیابی خواهند بود.
مشکل ریاض فقط آسیب‌پذیری زیرساخت‌هایش نیست، بلکه به محدودیت گزینه‌های نظامی آن نیز مربوط می‌شود.
آدام بارون، پژوهشگر بنیاد نیو آمریکا در واشنگتن و متخصص مسائل یمن و خلیج فارس، به نویسنده آتلانتیک می‌گوید که به نظر می‌رسد دیگر راه‌حل دیپلماتیک سومی وجود ندارد.
به اعتقاد او، عربستان باید یا از نظر نظامی تلاش کند انصارالله را به عقب براند یا توافقی را بپذیرد که عملاً کنترل یمن را در دست این جنبش باقی می‌گذارد.
تجربه یک دهه گذشته نیز نشان داده است که حملات هوایی به‌تنهایی برای شکست انصارالله کافی نیست.
این جنبش از چندین کارزار بمباران جان سالم به در برده است؛ از جمله جنگ هوایی هفت‌هفته‌ای آمریکا در سال گذشته.
به نوشته آتلانتیک تنها یک عملیات زمینی گسترده و مستمر می‌تواند پیشرفت واقعی در عقب‌راندن انصارالله ایجاد کند، اما عربستان نیروی زمینی متناسب با چنین مأموریتی را در اختیار ندارد.
ریاض به نیروهای مسلح در جنوب یمن متکی است اما این نیروها از اختلافات و چنددستگی‌های مزمن رنج می‌برند و توان لازم برای بازپس‌گیری پایدار مناطق تحت کنترل انصارالله را ندارند.
در نتیجه، عربستان با وجود منابع مالی و تسلیحاتی گسترده‌تر، برای دستیابی به هدف نظامی خود به نیرویی محلی وابسته است که از انسجام و توان عملیاتی کافی برخوردار نیست.
عربستان برای جبران محدودیت‌های نظامی خود در پی تشکیل ائتلافی گسترده‌تر علیه انصارالله است. به نوشته آتلانتیک، ریاض با رهبران سوریه، مصر، پاکستان و ترکیه گفت‌وگو کرده، اما این کشورها تمایل خود را برای ورود به جنگی با هدف بازپس‌گیری شمال یمن نشان نداده‌اند.
این احتیاط تا حد زیادی ریشه در تجربه‌های تاریخی دارد. ترکیه در قرن‌های هفدهم و نوزدهم در یمن شکست‌های سنگینی متحمل شد.
مصر نیز در دهه ۱۹۶۰ درگیر جنگ داخلی یمن شد؛ جنگی فرسایشی که از آن با عنوان «ویتنام مصر» یاد شده است. چنین تجربه‌هایی نشان می‌دهد که مداخله نظامی در یمن می‌تواند به جنگی طولانی و پرهزینه تبدیل شود.
بر اساس ارزیابی آتلانتیک، کشورهای مورد نظر عربستان ممکن است در صورت تهاجم زمینی گسترده به خاک این کشور، برای دفاع از مرزهای آن کمک کنند؛ اما حاضر نیستند وارد جنگی برای تصرف دوباره شمال یمن شوند.
بنابراین، ریاض نمی‌تواند مطمئن باشد که تلاش برای تشکیل ائتلاف منطقه‌ای، نیروی زمینی لازم برای شکست انصارالله را فراهم خواهد کرد.
#یمن #عربستان #انصارالله
