هیولای میدان جنگ یا غول تبلیغات؟
مادر بمبها؛ هیولای میدان جنگ یا غول تبلیغات؟
هر بار که نام «مادر بمبها» به میان میاد، موجی از تصاویر انفجار، تیترهای هراس آفرین و تحلیل‌های اغراق آمیز فضای رسانه‌ای را فرا می‌گیرد؛ گویی آمریکا با در اختیار داشتن بمب GBU-43/B، برگ برنده‌ای در اختیار دارد که میتواند سرنوشت هر جنگی را تعیین کند. اما واقعیت میدان نبرد با هیاهوی رسانه‌ای تفاوت دارد؛ قدرت واقعی یک سلاح را نه نام پرطمطراق آن، بلکه میزان کارآمدی‌اش در برابر یک دشمن مجهز، آماده و برخوردار از توان پاسخگویی مشخص میکند.
بمب GBU-43/B بدون تردید قدرت تخریب بالایی دارد، اما قدرت انفجار با قدرت تعیین کنندگی در جنگ یکی نیست. این بمب برای ایجاد تخریب گسترده در سطح زمین طراحی شده و نباید آن را با بمب های تخصصی نفوذگر برای انهدام تاسیسات عمیق زیرزمینی اشتباه گرفت. بنابراین، تصویرسازی از آن به‌عنوان سلاحی که می تواند هر هدف راهبردی را نابود کند، بیش از آنکه ارزیابی نظامی باشد، بخشی از عملیات روانی است.
در برابر یک دشمن واقعی، مسئله فقط قدرت انفجار نیست؛ دسترسی به هدف، شرایط عملیاتی، محدودیت های استفاده و توان طرف مقابل برای پاسخگویی نیز اهمیت دارد. یک بمب، هر قدر هم مخرب باشد، به خودی خود تضمین کننده پیروزی نیست. چه بسا سلاحی که در تصاویر تبلیغاتی شکست ناپذیر جلوه داده میشود، در معادلات واقعی جنگ نتواند آن نتیجه‌ای را رقم بزند که طراحان جنگ روانی وعده می‌دهند.
با این حال نباید از یک واقعیت غافل شد و اینکه انفجار تبلیغاتی این بمب، گاهی بسیار فراتر از اثر نظامی آن عمل میکند. نامگذاری های اغراق آمیز، تصاویر هولناک و تکرار تهدیدها می‌توانند سلاحی را در ذهن افکار عمومی به هیولایی شکست ناپذیر تبدیل کنند و تاسف بار تر آنکه برخی رسانه‌های داخلی نیز به جای واکاوی فنی و نقد واقع‌بینانه، ناخواسته در این عملیات روانی همصدا میشوند و به بزرگنمایی قدرت دشمن دامن می‌زنند.
در مقابل این فضاسازی، توان موشکی جمهوری اسلامی ایران یکی از مولفه‌های مهم بازدارندگی است؛ ظرفیتی که محاسبات هر مهاجمی را پیچیده میکند و یادآور می شود که هرگونه تجاوز میتواند هزینه هایی فراتر از پیش‌بینی های اولیه به دنبال داشته باشد.
هیچ سلاحی به تنهایی سرنوشت جنگ را تعیین نمیکند و آنچه اهمیت دارد، توان دفاع، پاسخگویی و تحمیل هزینه به متجاوز است. پس مادر بمبهایتان را به رخ نکشید؛ آنچه خواب را از چشمانتان ربوده، قدرت موشکی ایران و هراس از هزینه‌های تجاوز است. بمبتان شاید انفجار بزرگی ایجاد کند، اما انفجار تبلیغاتی اش قرار نیست جای پیروزی در میدان را بگیرد. شما به مادر بمبها مینازید؛ اما تاریخ با نام بمب ها نوشته نمی‌شود، با سرنوشت متجاوزان نوشته میشود
از عمق جان معتقدیم که: و ماالنصر الا من عندالله العزیز الحکیم.
