چرا یک اعتراض در رسانه‌ها مشروع و دیگری نامشروع روایت می‌شود؟
باشگاه خبرنگاران جوان؛ نفیسه خلیلی - طاهره مقری‌معذن، کارشناس رسانه در رادیو تهران درباره چارچوب‌بندی رسانه‌ای و تأثیر آن بر نحوه روایت اعتراضات گفت: یک مسئله مهم در رسانه چارچوب‌بندی رسانه‌ای است. منظور از چارچوب‌بندی رسانه‌ای این است که رسانه می‌تواند با ارائه بازیگران به صورت مشروع و نامشروع و با حضور کارشناسان یک جو و گفتمانی را تولید کند و بر اساس آن روایت خود را جلو ببرد.
مقری‌معذن ادامه داد: وقتی اتفاقاتی در کشور‌های رقیب می‌افتد، مسائلی مانند آزادی، حقوق بشر، جامعه مدنی و... با این ادبیات مطرح می‌شود که گویا شکاف بین مردم و حکومت بیشتر شده است. اما زمانی که این اتفاقات در کشور‌های خودشان رخ می‌دهد، رسانه‌های وارد عمل می‌شوند و این شکاف بین مردم و حکومت را کمتر می‌کنند. رسانه‌ها با به‌کار بردن کلماتی نظیر بی‌ثباتی، افراط‌گرایی، خشونت و تهدید علیه نظم عمومی به بحث رسانه‌ای چارچوب می‌دهند.
این کارشناس رسانه افزود: اگر قائل به این هستیم که یک شخص در ایران اعتراض کرده، باید آن اعتراض را به رسمیت بشناسیم و برای آن حقی قائل باشیم، باید همین تناسب را در فرانسه هم ببریم و برای مردم فرانسه نیز این حق را لحاظ کنیم. اکنون این مشکل در چارچوب‌بندی رسانه‌ای وجود دارد. ما اکنون تصاویر، انتخاب واژگان و یا پیشینه تاریخی‌ای را می‌بینیم، که با مسئله اصلی مغایرت دارد.
وی تاکید کرد که مخاطب باید سیاسی شدن معیار‌های تشخیص اعتراض مشروع و نامشروع را بفهمد. یعنی مخاطب در رسانه‌ها متوجه شود که اکنون اعتراض به عنوان ابزار سیاسی در خدمت یک گروه قرار گرفته و خودش قضاوت درستی از ماجرا داشته باشد.
