جغرافیای ایران؛ برگ برنده در تغییر معادلات جنگ
باشگاه خبرنگاران جوان؛ آرزو رئوفی‌راد - محمدصادق علیزاده، کارشناس مسائل نظامی و زئوپولتیک در گفت‌و‌گو با باشگاه خبرنگاران جوان با اشاره به تفاوت سطح توان نظامی ایران با آمریکا و رژیم صهیونیستی اظهار داشت: توان هوایی دشمن شاید قابل مقایسه با توان هوایی ایران نیست و ورود به رقابت در نقطه قوت طرف مقابل، راهبرد درستی نخواهد بود؛ در مقابل، دریا، جغرافیا، ظرفیت اقتصادی، نفت و موقعیت راهبردی تنگه هرمز از جمله ابزار‌هایی هستند که می‌توانند صحنه نبرد را تغییر دهند.
جنگ را از نقطه قوت دشمن به عرصه‌ای بکشانیم که ایران در آن مزیت دارد
علیزاده با بیان این که هدف در جنگ‌های مدرن الزاماً شکست مطلق طرف مقابل نیست، تصریح کرد: مسئله اصلی افزایش هزینه‌های درگیری برای دشمن است. هر اندازه ایران بتواند از ظرفیت‌های نظامی، جغرافیایی و اقتصادی خود استفاده کند، محاسبات طرف مقابل برای ورود به جنگ دشوارتر خواهد شد.
وی با اشاره به خودداری کشور‌های اروپایی و ناتو از اعزام شناور به منطقه در جریان جنگ ۴۰ روزه خاطرنشان کرد: این کشور‌ها پس از بررسی شرایط و هزینه‌های احتمالی حضور در منطقه، متوجه شدند که با یک محیط عملیاتی پرمخاطره مواجه هستند. همین مسئله نشان می‌دهد که برتری هوایی به‌تنهایی نمی‌تواند تکلیف یک جنگ را مشخص کند.
وی در ادامه به تأثیر تجربیات جنگ‌های ۱۲ و ۴۰ روزه بر تغییر راهبرد‌های دفاعی ایران اشاره کرد و گفت: نیرو‌های مسلح پس از هر درگیری، با بررسی نقاط قوت و ضعف و دریافت بازخورد‌های میدانی، تغییراتی در تاکتیک‌ها و تکنیک‌های عملیاتی خود اعمال می‌کنند.
علیزاده افزود: بخشی از هندسه دفاعی ایران در جنگ ۴۰ روزه بر اساس تجربیات جنگ ۱۲ روزه شکل گرفت و همین روند در درگیری احتمالی آینده نیز ادامه خواهد داشت. هم در بازو‌های هجومی، از جمله نیروی هوافضا و نیرو‌های دریایی سپاه و ارتش، و هم در بخش پدافندی، تغییرات و اصلاحاتی صورت گرفته است.
وی با اشاره به ارتقای بخشی از تسلیحات نیرو‌های مسلح بیان کرد: برخی از تجهیزات دفاعی و هجومی در میدان واقعی آزمایش شدند و عملکرد آنها مورد ارزیابی قرار گرفت. بر اساس بازخورد‌های عملیاتی، تعدادی از این تسلیحات نیز دستخوش اصلاح و ارتقا شده‌اند تا اثربخشی بیشتری در برابر قدرت نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی داشته باشند.
وی همچنین با اشاره به احتمال تقویت توان موشکی ضدکشتی و تجهیزات پدافندی ایران پس از جنگ ۴۰ روزه اظهار داشت: برخی نشانه‌ها و اظهارات مقامات نظامی این احتمال را تقویت می‌کند که در این حوزه‌ها خرید‌ها و تقویت‌هایی از خارج کشور صورت گرفته باشد.
این کارشناس مسائل نظامی با اشاره به تغییر فاصله شناور‌های آمریکایی از سواحل ایران خاطرنشان کرد: ناوشکن‌های آمریکایی که پیش‌تر در فاصله چندصد کیلومتری سواحل ایران مستقر بودند، به‌تدریج فاصله خود را افزایش داده و به عمق دریای عرب رفته‌اند. این تغییر نشان می‌دهد که شرایط و محیط عملیاتی برای نیرو‌های آمریکایی مخاطره‌آمیزتر و پیش‌بینی‌ناپذیرتر شده است.
درگیری احتمالی آینده متفاوت از جنگ ۴۰ روزه خواهد بود
علیزاده با تأکید بر آمادگی نیرو‌های مسلح برای سناریو‌های احتمالی آینده گفت: همان‌طور که نیرو‌های مسلح ایران در جنگ ۴۰ روزه نسبت به جنگ ۱۲ روزه با تاکتیک‌ها و توانمندی‌های متفاوتی وارد میدان شدند، در درگیری احتمالی آینده نیز شیوه جنگیدن آنها متفاوت خواهد بود.
وی با اشاره به تحرکات اخیر در عرصه سیاسی و نظامی کشور افزود: مجموعه مواضع مسئولان و تحرکات نیرو‌های مسلح نشان می‌دهد که آمادگی برای مواجهه با شرایط جنگی در دستور کار قرار دارد. به نظر می‌رسد در شرایط فعلی، نگاه غالب این است که در صورت تداوم تقابل، طرف مقابل باید هزینه‌های آن را در میدان احساس کند.
این کارشناس مسائل نظامی تأکید کرد: این رویکرد به معنای بسته‌شدن مسیر مذاکرات و دیپلماسی نیست؛ همچنان امکان انتقال پیام‌ها و ادامه رفت‌وآمد‌های دیپلماتیک وجود دارد، اما نمی‌توان آمادگی نظامی را به امید نتیجه مذاکرات نادیده گرفت.
علیزاده در پایان خاطرنشان کرد: هدف باید افزایش تدریجی هزینه‌های جنگ برای طرف مقابل باشد؛ به‌گونه‌ای که آمریکا و رژیم صهیونیستی در محاسبات خود به این نتیجه برسند که ورود مجدد به یک درگیری نظامی با ایران، ریسک و هزینه‌ای به‌مراتب بیشتر از دستاورد‌های احتمالی آن خواهد داشت.
