ترامپ و نتانیاهو؛ تکرار حماقت یا پایان دادن به آن؟

باشگاه خبرنگاران جوان - در هفتههای گذشته، علیرغم پیشبینیهای رؤسای جمهور آمریکا و نخستوزیر رژیم صهیونیستی مبنی بر رقابتی بودن انتخابات، اما نتیجه به شکست مفتضحانه حزب لیکود به رهبری نتانیاهو در انتخابات کنست رژیم صهیونیستی و حزب جمهوریخواه در انتخابات مجلس نمایندگان و میاندورهای سنای آمریکا، منجر شد.
نتانیاهو، دخالت قطر در انتخابات رژیم صهیونیستی و تقلب را بهانه کرد که مقامات قطری مورد اول و سازمانهای امنیتی رژیم صهیونیستی مورد دوم را منکر شدند. دونالد ترامپ نیز چین، روسیه و ایران را متهم به دخالت در انتخابات داخلی آمریکا کرد، اما در نهایت خودش، جیدیونس و برخی جمهوریخواهان، جنگ با ایران را عامل شکست در انتخابات دانستند.
حتی دموکراتها نیز، به وضوح، آغاز این جنگ را اشتباه خواندند. بهطور مثال، باراک اوباما، رئیسجمهور سابق آمریکا، در سخنرانی خود در اوهایو گفت: این جنگ سبب شد ایران صاحب حق وتو شود. یا بلینکن، وزیر امور خارجه سابق ایالات متحده، حمله به ایران را اشتباه ترامپ خواند و افزود: برنامه هستهای ایران، در عمق زمین است؛ آنها بازخواهند گشت و کارهای بیشتری انجام خواهند داد.
پیش از این، والرشتاین، جامعه شناس آمریکایی گفته بود «تنها برتری آمریکا نسبت به رقبا، برتری نظامی است.» اکنون، با دست نیافتن به اهداف مطرحشده در جنگ با ایران، این برتری نیز با چالش روبروست. بنابراین، رئیسجمهور ایالات متحده برای خروج از جهنمی که خود را در آن افکنده است، نیاز به دستاورد دارد.
شرایط در آمریکا با شرایط داخلی رژیم صهیونیستی متفاوت است. ترامپ تا آخر دوران ریاستجمهوری در جایگاه خود مستقر است؛ اما نخستوزیر رژیم صهیونیستی، پس از شکست در انتخابات، با رأی ۶۷ نفر از نمایندگان به گادی آیزنکوت، مجبور به بلند شدن از روی کرسی نخستوزیری شده است. اکنون چند راه پیش روی اوست: اول آنکه قدرت را واگذار کند و به کارهای دادگاهش برسد. دوم؛ ترامپ را برای از سرگیری حملات قانع کند و آخرین راه، حمله به ایران، بهتنهایی و بدون اجازه آمریکاست.
از آنجا که بنیامین نتانیاهو، بهراحتی قدرت را واگذار نخواهد کرد؛ همواره به دنبال راهی برای فرار از انتقال قدرت است و هر کورسوی امیدی را امتحان خواهد کرد. مثلا؛ به آیزنکوت پیشنهاد داده است تا بدون پیش شرط، وارد مذاکره شوند و اختلافات را کنار بگذارند. این درحالیست که تا مدتی پیش، آیزنکوت را متهم به همدستی با اعراب میکرد تا آرای اعتماد به تشکیل دولت را از آن خود کند. آیزنکوت اما، پیشنهاد مذاکره نتانیاهو را صرفا یک مانور سیاسی خواند و این تلاشها را در جهت ایجاد مانع برای تشکیل دولت جدید قلمداد کرد.
رویترز نوشته است: نتانیاهو همچنان دولت ترامپ را برای انجام حمله نظامی علیه ایران، تحت فشار قرار میدهد. احتمال میرود، بنیامین نتانیاهو، اگر توانست ترامپ را برای انجام حمله به ایران قانع کند، به کمک آمریکا بیاید؛ اما اگر به اقناع ترامپ قدرت نیافت، این برنامه را بهتنهایی پیش خواهد برد. چراکه مجبور است برای حفظ قدرت، شرایط داخلی رژیم را در حالت اضطرار قرار دهد.
مجله تایمز رژیم صهیونیستی مینویسد: امیدها به توافق از بین رفته است؛ همه نگرانند نتانیاهو با تأیید یا بدون تأیید ترامپ، جنگ را آغاز کند. همچنین عوز آل موگ، نویسنده و استاد دانشگاه رژیم صهیونیستی، با استفاده از تعبیر «پایان دوران کاکتوس» اعلام کرد اسرائیل به مرحله بیبازگشت رسیده است و به ساکنان فلسطین اشغالی توصیه کرد اراضی اشغالی را ترک کنند.
سناریوهایی که از سوی رژیم صهیونیستی مطرح گشته و کانال ۱۳ اسرائیل آن را اعلام نموده، عبارتند از: ۱. حمله هوایی اسرائیل با هماهنگی آمریکا ۲. حمله مستقیم آمریکا به ایران در صورت شکست مذاکرات ۳. دستیابی به توافق سیاسی که دونالد ترامپ بتواند آن را به عنوان یک پیروزی مطرح کند.
سناریوی اول و دوم به یک نتیجه منجر میشود. در خصوص سناریوی سوم باید گفت، تنها در صورتی تحقق مییابد که جمهوری اسلامی تسلیم شود. پیام رهبر معظم انقلاب اسلامی در روز ۱۳ آبان با موضوع استمرار راهبرد «ایران هرچه قویتر» بهعنوان تنها راه رسیدن به نقطه بازدارندگی مطلق و فرمان ایشان مبنیبر برداشتن برد موشکها، نشان از غیرممکن بودن سناریوی سوم دارد.
آمادهسازی ارتش رژیم صهیونیستی، مسافرتهای پیدرپی رئیس موساد به آمریکا، تماسهای مکرر نخستوزیر رژیم صهیونیستی با رئیسجمهور آمریکا و ارائه طرح یک هفتهای حمله به ایران، حاکی از مصمم بودن این رژیم به تکرار حماقت است. اما ترامپ همچنان سردرگم است. به گفته آسوشیتدپرس، پیامهای متناقض کاخ سفید، آینده منطقه را در هالهای از ابهام قرار داده است و تلاشهای دیپلماتیک برای دستیابی به یک توافق موقت را با اخلال مواجه کرده است.
کاهش چشمگیر ذخایر مهمات ایالات متحده به اعتراف وزیر خارجه آمریکا، بالا رفتن قیمت سوخت در این کشور، عدم موفقیت در بازگشایی تنگه هرمز، عدم توانمندی در تأمین امنیت کشتیها و نفتکشهای عبوری از این تنگه، اعتراضات در کشورهای اروپایی، همه و همه، نشاندهنده آن است که اگر حماقت دوباره تکرار شود، قرار نیست منجر به وصول نتیجه دلخواه آمریکا و رژیم صهیونیستی شود و ترامپ مجبور است پس از اعتراف به شکست در انتخابات، به چهارمین قدرت جهانی بودن ایران نیز اعتراف کند که این مهم، به معنای فرجام عصر یکهتازی ایالات متحده در جهان خواهد بود.
نویسنده: محمدجواد حبیبی بابادی - کارشناس مسائل سیاسی










