علیه فراموشی؛ کودکان قربانی جنگ، نباید فراموش شوند
صبح آن روز، امیرعلی برای ورزش آماده بود و از پدرش خواست بند کفش‌هایش را محکم‌تر ببندد تا هنگام بازی از پایش خارج نشود. پدر بند کفش‌ها را بست، مادر طبق همیشه آیت‌الکرسی خواند و امیرعلی راهی مدرسه شد؛ هیچ‌کدام نمی‌دانستند این آخرین خداحافظی است.
اما چند دقیقه نگذشته بود که سه موشک آمریکایی مدرسه را ویران کرد. پدر که برای خرید از خانه خارج شده بود، با شنیدن صدای انفجارها به سمت مدرسه دوید اما جز دود، گرد و خاک و آتش چیزی نمانده بود. فقط فریاد می‌زد: «امیرعلی کجایی؟»
سه روز جست‌وجو در بیمارستان‌ها و سردخانه‌ها، بررسی مکرر کاورهای اجساد و تحمل شوک سنگین مادری هشت‌ماهه باردار، تنها یک نشانه داشت: تکه‌ای از کفش سبز فسفری امیرعلی. از پیکر او چیزی پیدا نشد و خانواده با دو بار آزمایش DNA همچنان آماده‌اند تا شاید پس از ماه‌ها نشانی از فرزندشان بیابند؛ رنجی که خانواده‌های بسیاری در حملات نظامی تجربه کردند؛ خانواده‌هایی که حتی فرصت شناسایی و وداع با کودکان‌شان را نیافتند.
پدر در نشست بین‌المللی «جهان و کودکان؛ بایسته‌های توجه جهانی به حقوق کودک» فقط از امیرعلی نگفت؛ از همه کودکانی گفت که باید در مدرسه باشند، بازی کنند و آینده بسازند، نه قربانی جنگ شوند.
او تاکید کرد که حقوق کودک نباید در مرزها متوقف شود و کودکان فارغ از ملیت، دین و جغرافیا حق زندگی، امنیت، تحصیل و حمایت قانونی و انسانی دارند. امیرعلی جداوی امروز نمادی از یک مطالبه انسانی است؛ اینکه کودکان نباید هزینه جنگ‌ها را بپردازند و حق کودک برای زندگی، حقی جهانی و غیرقابل چشم‌پوشی است.
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی
تحلیل و اخبار زنان را متفاوت بخوانید؛
#خانواده #شهید #شهادت #میناب #دانش_آموز #ایران #جنگ #اسرائیل #آمریکا
