لباسهایی که در کمد می‌مانند و روز‌هایی که می‌گذرند
باشگاه خبرنگاران جوان - ما عادت کرده‌ایم زیباترین لباس‌هایمان را در تاریکی کمد زندانی کنیم و منتظر یک معجزه یا موقعیت ساختگی بمانیم. اما چه رازی پشت این عادت عجیب وجود دارد که جلوی لذت بردن از تن کردن لباسهای محبوبمان را می گیرد؟
درب کمد را که باز می‌کنی، بوی نو بودن و رنگ زنده پارچه‌ای که روز خریدنش از ذوق روی ابرها بودی، به صورتت می‌خورد. یادآن لحظه‌ای میافتی که جلوی آینه‌ی پرو ایستاده بودی و با خودت گفتی: این خود منم! این لباس را باید در بهترین جاها پوشید. اما شش ماه گذشته و آن بلوز دلخواه، هنوز با همان برچسب قیمت آویزان است. مهمانی بزرگی دعوت نشدی، عروسی رویایی عقب افتاد و زندگی روزمره آن‌قدر خاکستری و معمولی ماند که جرات نکردی لباس محبوبت را برای رفتن تا سر کوچه یا نشستن پشت میز کار تن کنی. انگار ما انسان‌ها استاد این شده‌ایم که روزهای عادی‌مان را لایق زیبایی ندانیم و بهترین دارایی‌هایمان را گرو نگه داریم برای فردایی که معلوم نیست اصلا بیاید یا نه.
روزمرگی‌هایی با لباس های خاکستری
ماجرا همیشه از یک خرید هیجان‌انگیز شروع می‌شود، بلوز یا پیراهنی که تا تنت می‌کنی حس می‌کنی جذاب‌ترین آدم دنیا شده‌ای. آن‌قدر از خرید خودت راضی هستی که فکر می‌کنی در بهترین روز باید این لباس را به تن کنی. اما شش ماه بعد همان لباس با همان برچسب دست نخورده در کمد آویزان است چون هنوز آن روز خاص فرا نرسیده است. این یعنی ناخودآگاه با خودمان توافق کرده‌ایم که زندگی روزمره‌مان، رفتن به خرید روزانه، یا کار کردن پشت میز در خانه، آن‌قدر مهم نیست که بخواهیم در آن‌ها لباسی بپوشیم که حالمان را خوب می‌کند. ما روزهای عادی‌مان را دست‌کم می‌گیریم و بهترین نسخه‌های خودمان را قفل می‌کنیم برای مهمانی‌هایی که شاید سالی یک بار هم اتفاق نیافتند.
ذهنمان بزرگترین دشمن پوشیدن لباسهایی که دوست داریم
خیلی وقت‌ها مشکل از نبود موقعیت نیست، مشکل یک مانع ذهنی است. برخی معتقد هستند که آدم باید برای خودش لباس بپوشد حتی زمانی که در خانه کار می‌کند و قرار نیست کسی او را ببیند. در نگاه اول شاید بگوییم خب معلوم است اما حقیقت این است که خود ما هم وقتی در خانه یا تنهایی هستیم ترجیح می‌دهیم راحت‌ترین و کهنه‌ترین لباس‌هایمان را بپوشیم و لباسهای خوب را کنار بگذاریم برای روزی که قرار است در جامعه آفتابی شویم.
اینجاست که این سوال مطرح می شود که چرا نباید برای کار در خانه، به جای تی‌شرت‌های رنگ و رورفته، سراغ آن تاپ‌ها و بلوزهای خوش‌رنگی برویم که ماه‌ها گوشه کمد نیمکت‌نشین شده‌اند؟ قرار نیست لباس مجلسی بپوشیم فقط کافی است یک پله از روزمرگی شلخته‌وار فاصله بگیریم.
ترس از فرسودگی یا حسرت تغییراتی که بی‌خبر می‌آیند؟
دلیل دیگری که ما را به نگه داشتن لباس‌ها وادار می‌کند، ترس غریزی از فرسوده شدن است. نگرانیم که اگر لباس محبوبمان را زیاد بپوشیم، زودتر کهنه شود، مدام به ماشین لباسشویی برود و عمر مفیدش تمام شود. اما بیایید به این روی سکه هم نگاه کنیم که چند بار برایتان پیش آمده لباسی را سال‌ها دست‌نخورده نگه داشته‌اید، اما وقتی خواستید بالاخره تنش کنید، دیدید دیگر اندازه‌تان نیست یا سبک زندگی و سلیقه‌تان تغییر کرده و دیگر آن مدل را دوست ندارید؟
خیلی وقت‌ها لباس‌ها بی استفاده می‌شوند اما نه به خاطر کهنگی ناشی از مصرف، بلکه به این دلیل که زمان طولانی گذشته، سایز ما تغییر کرده، سلیقه‌مان عوض شده و لباس در کمد مانده تا روزی برسد که دیگر هیچ تناسبی با هویت امروز ما ندارد. پس چرا در لحظه زندگی نکنیم و آنچه را که امروز برازنده‌مان است، به تن نکنیم؟
تله‌ی ذهنیت کمبود در خرید و نگهداری لباس
آخرین دلیلی که ما را به اسارت موقعیت‌های خاص درمی‌آورد، ترس از تکرار نشدن است. فکر می‌کنیم دنیای مد محدود است و اگر این لباس بی‌نظیر خراب شود، دیگر هرگز نمی‌توانیم چیزی شبیه به آن پیدا کنیم. این دقیقا نمونه‌ای از داشتن ذهنیت کمبود است. ما تصور می‌کنیم تعداد لباسهای عالی در دنیا انگشت‌شمار است بنابراین باید این جواهرات کمد را تا جای ممکن پنهان کنیم.
اما حقیقت این است که چرخه مد و طراحی همیشه در حال گردش است. اگر روزی این لباس کهنه شود، لباس دیگری جایش را خواهد گرفت که چه بسا بیشتر عاشقش شویم. در این میان، وظیفه ما مراقبت معقول از لباس‌ها بجای زندانی کردن آن‌ها است.
از همین امروز لباسهای کمدتان را آزاد کنید
هدف از خرید و داشتن لباس، بجای تبدیل کردن کمد به یک موزه شخصی، تن کردن و لذت بردن از آن در جریان زندگی است. افرادی را دیده‌ایم که به محض خریدن لباس جدید، از فرط ذوق همان روز آن را می‌پوشند و تا آخرین روز مصرف، از آن لذت می‌برند. آن‌ها منتظر هیچ موقعیت خاصی نمی‌مانند چون باور دارند بزرگترین موقعیت خاص، خود امروز است.
شاید وقت آن رسیده که ما هم کلید قفل کمد را بچرخانیم. بیایید لباسهای محبوبمان را از بند تقویم و مراسم‌های خاص آزاد کنیم. بگذارید پوشیده شوند، کهنه شوند و در خاطره روزهای خوب زندگی‌مان ثبت شوند نه اینکه در تاریکی کمد خاک بخورند و روزی به جرم تنگی یا گشادی راهی سطل بازیافت شوند.
با این توضیحات از امروز جرات می‌کنید زیباترین لباس کمدتان را برای یک روز کاملا معمولی تن کنید؟
منبع: ایرنا
