ضربه این واقعیت به ساختههای غرب پسند

اظهارات صمیمانه فلسطینیان درباره امام خمینی و رهبر انقلاب در مواجهه با یک مستندساز سابق منوتو، بار دیگر فاصله میان واقعیتهای میدانی و روایتهایی را به رخ میکشد که از مردم منطقه به مخاطبان ارائه میشود.
خبرگزاری فارس - رسانه: گاهی یک جمله در خیابان، بیش از ساعتها تحلیل رسانهای حرف برای گفتن دارد؛ بهویژه وقتی از زبان کسانی شنیده میشود که قرار است در روایتهای رایج، تصویری متفاوت از آنها داشته باشیم.
ماجرای مواجهه یک مستندساز سابق منوتو با فلسطینیان در کرانه باختری، از همین جنس است؛ مواجههای که میتواند پرسشهایی جدی درباره فاصله میان واقعیت میدانی و تصویری که به مخاطب منتقل میشود، ایجاد کند.
هومن دیوید، جهانگرد و مستندساز سابق منوتو، در مواجهه با شماری از فلسطینیان ساکن کرانه باختری با اظهاراتی روبهرو شد که شاید انتظار شنیدنش را نداشت. آنها از امام خمینی و رهبر انقلاب با احترام یاد کردند و گفتند: «امام خمینی و خامنهای تاج سر ما هستند؛ ما آنها را دوست داریم؛ آنها قوی و انسانهای خوبی بودند.»
دوربین در چنین لحظهای، بهجای ثبت یک تصویر از پیش تعیینشده، با واقعیتی روبهرو میشود که باید آن را دید و شنید.
در روایتی دیگر، یک خبرنگار ایرانی که نیروهای امنیتی اجازه ورودش به منطقهای در لبنان را نمیدادند، پس از اعلام ایرانی بودنش با عبور او موافقت شد.
مسئله اصلی اما فراتر از دو مواجهه است. سالهاست که درباره ایران، فلسطین و مناسبات مردم منطقه با جمهوری اسلامی، روایتهای گوناگونی ساخته و بازتولید میشود.
در برخی از این روایتها، حمایت ایران از فلسطین بهعنوان موضوعی صرفاً حکومتی تصویر میشود؛ گویی این رابطه هیچ بازتابی در میان مردم منطقه ندارد و صرفاً محصول تصمیم سیاستمداران است.
حال آنکه اظهارات ثبتشده در خیابانهای کرانه باختری دستکم نشان میدهد چنین تصویری را نمیتوان بدون شنیدن صدای خود فلسطینیان پذیرفت حال بماند که نوع برخورد مردم عراق در روزهای اربعین با ایرانیان از جنس مهربانی و احترام بود.
این مواجههها نشان میدهد واقعیتهای میدانی همیشه با روایتهای رسانهای همخوان نیستند. برای شناخت مردم منطقه، باید صدای خودشان را شنید؛ نه اینکه تنها به تصویری بسنده کرد که رسانهها از آنها میسازند.
جنگ روایتها دقیقاً از همینجا آغاز میشود: از فاصله میان آنچه مردم میگویند و آنچه مخاطب در نهایت میشنود.
#ایران











