کشف منبع پالس‌های کیهانی مرموز که با سرعتی بی‌سابقه تکرار می‌شوند

باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - یک مطالعه تازه که در مجله Nature Astronomy منتشر شده است، نشان می‌دهد که این پدیده ممکن است توسط نوع خاصی از ستاره به نام کوتوله سفید (هسته یک ستاره با اندازه متوسط ​​مانند خورشید ما، پس از ریختن لایه‌های بیرونی آن) ایجاد شود، نه ستاره‌های نوترونی که قبلاً تصور می‌شد.

تپ‌اخترهای سنتی، ستاره‌های نوترونی فوق متراکم، با چرخش سریع مشخص می‌شوند، که کندترین آنها تنها چند ثانیه طول می‌کشد تا یک چرخش کامل را کامل کند. با این حال، گذارهای طولانی‌مدت مدت زمان بسیار طولانی‌تری دارند، از ۱۸ دقیقه تا شش ساعت، که با نظریه‌های فعلی در مورد انتشار انرژی ستاره‌های نوترونی در طول چرخش آهسته آنها در تضاد است.

در مطالعه جدید، محققان بر روی یک منبع خاص به نام GPM J1839-10 تمرکز کردند. این منبع در سال ۲۰۲۳ کشف شد و چرخه ضربانی ۲۱ دقیقه‌ای دارد. اما آنچه واقعاً آن را متمایز می‌کرد، طول عمر استثنایی آن بود. محققان با جستجو در بایگانی‌های نجومی، سیگنال‌هایی از آن را یافتند که قدمت آنها به سال ۱۹۸۸ برمی‌گشت - تقریباً ۳۵ سال فعالیت متناوب ثبت شده است. این منبع به شکلی ظاهراً تصادفی ظاهر و ناپدید می‌شد و به رمز و راز آن می‌افزود. برای مطالعه دقیق آن، یک تیم تحقیقاتی بین‌المللی یک کمپین رصد بی‌سابقه با عنوان "در سراسر جهان" ترتیب داد. آنها با استفاده از سه تلسکوپ رادیویی غول‌پیکر که در سراسر جهان توزیع شده‌اند - ASKAP در استرالیا، MeerKAT در آفریقای جنوبی و VLA در ایالات متحده - توانستند GPM J1839-10 را تقریباً به طور مداوم مشاهده کنند.

طبق نتایج، پالس‌ها هرگز تصادفی نبودند، بلکه هر نه ساعت با دقت قابل توجهی از یک الگوی پیچیده و منظم پیروی می‌کردند. این نشان می‌دهد که GPM J1839-10 یک سیستم ستاره‌ای دوتایی است که از یک کوتوله سفید مغناطیسی با چرخش سریع با جرمی تقریباً ۷۰٪ جرم خورشید و یک ستاره همراه کوچکتر از نوع M تشکیل شده است.

دوره چرخش ۲۱ دقیقه‌ای احتمالاً نشان‌دهنده چرخش کوتوله سفید است، در حالی که دوره نه ساعته نشان‌دهنده دوره مداری دو ستاره است.

مدل پیشنهادی پیش‌بینی می‌کند که کوتوله سفید هنگامی که قطب‌های مغناطیسی آن از میان باد ستاره‌ای ستاره همراه عبور می‌کنند، پالس‌های رادیویی تولید می‌کند و الگویی شبیه ضربان قلب ایجاد می‌کند که از زمین قابل تشخیص است.

علاوه بر این، داده‌های بایگانی نشان می‌دهد که این منبع از سال ۱۹۸۸ پالس‌هایی منتشر کرده است که پایداری طولانی‌مدت آن را تأیید می‌کند.

این یافته‌ها نشان می‌دهد که برخی از "پدیده‌های گذرای دوربرد" در واقع ممکن است کوتوله‌های سفید ضربان‌دار با چرخش آهسته باشند، نه ستاره‌های نوترونی.

منبع: ایندیپندنت