جنگ با ایران به نگرانی جدی جمهوری‌خواهان درباره انتخابات ۲۰۲۸ تبدیل شده است
باشگاه خبرنگاران جوان؛ آرزو رئوفی‌راد - محمدمهدی عباسی، کارشناس مسائل آمریکا در گفت‌وگو با باشگاه خبرنگاران جوان با تحلیل تأثیر نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا بر سیاست‌های دونالد ترامپ در قبال ایران اظهار کرد: پیش از انتخابات، عمدتاً دموکرات‌ها و منتقدان جنگ معتقد بودند درگیری با ایران هزینه‌های سنگینی برای جامعه آمریکا دارد و می‌تواند به شکست جمهوری‌خواهان منجر شود؛ اما نتایج انتخابات نشان داد این نگرانی به درون حزب جمهوری‌خواه نیز راه پیدا کرده است.
وی افزود: شکست جمهوری‌خواهان فراتر از برآورد‌های اولیه بود و همین مسئله این ارزیابی را در میان چهره‌های این حزب تقویت کرد که ادامه جنگ می‌تواند موقعیت انتخاباتی آنها را در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ نیز تحت تأثیر قرار دهد. اکنون حتی برخی چهره‌های شاخص جمهوری‌خواه از ضرورت پایان سریع جنگ سخن می‌گویند.
مهمترین مانع توافق، رویکرد خود دولت ترامپ است
عباسی با اشاره به نقش قطر در میانجیگری میان تهران و واشنگتن گفت: قطر به دلیل سرمایه‌گذاری گسترده در آمریکا و روابط نزدیک با دولت ترامپ، از نفوذ قابل‌توجهی برخوردار است و در میان کشور‌های عربی یکی از مؤثرترین کانال‌های ارتباطی با واشنگتن محسوب می‌شود.
وی با این حال، فشار لابی رژیم صهیونیستی و رویکرد دولت ترامپ به مذاکرات را از موانع اصلی توافق دانست و تصریح کرد: دولت ترامپ برخلاف برخی دولت‌های پیشین آمریکا، به توافق‌های مرحله‌ای و گام‌به‌گام تمایل چندانی ندارد و به دنبال توافقی جامع با شروط موردنظر خود است.
این کارشناس مسائل آمریکا ادامه داد: مسئله اصلی این است که دولت ترامپ اساساً هرگونه امتیاز اقتصادی به ایران را به معنای ایجاد فرصت برای تقویت قدرت کشور می‌داند. برای نمونه، حتی درباره آزادسازی میلیاردها دلار از دارایی‌های مسدودشده ایران نیز حاضر به پذیرش چنین امتیازی نیست. تا زمانی که این نگاه در دولت آمریکا حاکم باشد، نباید انتظار داشت میانجیگری قطر به‌تنهایی بتواند توافق مطلوبی ایجاد کند.
عباسی درباره تأثیر ترکیب جدید کنگره بر روابط واشنگتن و تل‌آویو نیز بیان کرد: یکی از تحولات مهم انتخابات ۲۰۲۶، ورود و تقویت جریان‌هایی در حزب دموکرات بود که انتقاد‌های جدی‌تری نسبت به سیاست‌های رژیم صهیونیستی دارند. برخی از این چهره‌ها خواهان بازنگری در روابط آمریکا و اسرائیل هستند و گروهی نیز توقف ارسال تسلیحات تهاجمی به این رژیم را دنبال می‌کنند.
وی افزود: حضور این جریان در کنگره می‌تواند به‌تدریج بر روابط مالی، نظامی و سیاسی آمریکا و اسرائیل تأثیر بگذارد و نشانه‌ای از تغییر نگاه بخشی از نسل جدید سیاستمداران دموکرات به این رابطه باشد.
محاصره اقتصادی بخشی از راهبرد آمریکا برای شکست ایران در مسابقه تاب‌آوری است
این کارشناس مسائل آمریکا با اشاره به تداوم فشار‌های اقتصادی هم‌زمان با طرح موضوع مذاکره اظهار کرد: بخشی از دولت ترامپ، به‌ویژه وزیر خزانه‌داری و رئیس سازمان سیا، از ادامه محاصره اقتصادی ایران حمایت می‌کنند. هدف این رویکرد، افزایش فشار بر اقتصاد کشور و ایجاد شرایطی است که تهران برای پایان دادن به فشارها، ناچار به پذیرش امتیاز‌های موردنظر واشنگتن شود.
وی ادامه داد: محاسبه این جریان آن است که آمریکا بدون بازگشت به جنگ نظامی و صرفاً با ادامه محاصره، می‌تواند در چند ماه آینده ایران را در مسابقه تاب‌آوری تحت فشار قرار دهد و به پذیرش خواسته‌های خود وادار کند.
عباسی با اشاره به نقش تنگه هرمز در این معادله گفت: هرچند میزان اثرگذاری این اهرم در مقایسه با ماه‌های ابتدایی تحولات تغییراتی داشته، اما همچنان ظرفیت مهمی برای تحمیل هزینه به طرف مقابل دارد. در واقع، ایران در برابر فشار اقتصادی آمریکا می‌تواند هزینه‌هایی را نیز به بازار جهانی انرژی تحمیل کند.
وی توضیح داد: افزایش قیمت سوخت در آمریکا، کاهش ذخایر راهبردی و گسترش نارضایتی عمومی می‌تواند برای دولت ترامپ هزینه‌ساز شود. بنابراین، تنگه هرمز فقط یک اهرم جغرافیایی نیست، بلکه در محاسبات مربوط به تاب‌آوری اقتصادی دو طرف نیز نقش دارد.
این تحلیلگر با اشاره به محدودیت نقش میانجی‌های منطقه‌ای از جمله ترکیه، عمان و قطر خاطرنشان کرد: تجربه تلاش‌های دیپلماتیک این کشور‌ها نشان داده است که ظرفیت میانجیگری منطقه‌ای به‌تنهایی برای عبور از اختلافات تهران و واشنگتن کافی نیست.
عباسی در پایان با هشدار درباره پیامد‌های شکست مذاکرات و آغاز دور تازه تقابل نظامی گفت: در صورت گسترش درگیری، هزینه‌های امنیتی و اقتصادی آن به مراتب فراتر از طرفین خواهد بود و زیرساخت‌های منطقه، چرخه انرژی و اقتصاد جهانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
وی تأکید کرد: اگر ایران از امنیت و ثبات برخوردار نباشد، سایر کشور‌های منطقه نیز نمی‌توانند خود را از پیامد‌های ناامنی مصون بدانند. جنگ ۴۰ روزه تنها بخشی از این واقعیت را آشکار کرد و در صورت گسترش درگیری به زیرساخت‌ها، سطح تازه‌ای از هزینه‌ها به کشور‌های منطقه تحمیل خواهد شد
