هشدار یک مطالعه در مورد فاجعه خاموش علیه آب و هوای زمین

باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - در یک تحول نگران‌کننده، یک مطالعه علمی هشدار داده است که یکی از مهمترین جریان‌های اقیانوسی که آب و هوای زمین را تنظیم می‌کند، ممکن است در آستانه فروپاشی باشد و این سناریو در بدترین حالت می‌تواند اجتناب‌ناپذیر باشد.

جریان مورد بحث، سیستمی است که به عنوان جریان نصف‌النهار اقیانوس اطلس (AMOC) شناخته می‌شود و به عنوان یک شریان حیاتی برای آب و هوای جهانی عمل می‌کند. این جریان، آب گرم را از مناطق گرمسیری نزدیک خط استوا به سمت شمال و آب سرد را در جهت مخالف منتقل می‌کند و به توزیع گرما در سراسر سیاره و حفظ هوای معتدل کمک می‌کند.

با این حال، گرمایش جهانی ناشی از انتشار کربن به شدت به این سیستم آسیب می‌رساند. با ذوب شدن یخ‌های گرینلند با سرعت بی‌سابقه‌ای، مقادیر عظیمی از آب شیرین به اقیانوس اطلس سرازیر می‌شود. این آب شیرین عملکرد جریان را مختل می‌کند، زیرا در درجه اول به آب شور و سرد متکی است. به عبارت ساده، هر چه یخ بیشتر ذوب شود، جریان ضعیف‌تر می‌شود.

محققان احتمال فروپاشی را تحت سناریو‌های مختلف تخمین زده‌اند. در بهترین حالت، حتی اگر انتشار گاز‌های مضر را امروز متوقف کنیم، ۱۰ ٪ احتمال وجود دارد که سیستم از قبل وارد مسیر فروپاشی برگشت‌ناپذیر شده باشد. در بدترین حالت، اگر انتشار گاز‌های گلخانه‌ای با نرخ فعلی خود ادامه یابد، این احتمال تا سال ۲۱۰۰ به ۸۰ ٪ افزایش می‌یابد و حتی در برخی از بدبینانه‌ترین مدل‌ها می‌تواند به ۱۰۰ ٪ برسد. این بدان معناست که فاجعه ممکن است از آنچه تصور می‌کنیم نزدیک‌تر باشد.

سناریو‌های فاجعه‌بار ناشی از فروپاشی این سیستم متنوع هستند. انتظار می‌رود سطح دریا در امتداد سواحل شرقی ایالات متحده و سایر مناطق ساحلی پرجمعیت به طرز چشمگیری افزایش یابد. اروپای شمالی کاهش شدید دما، احتمالاً تا ۱۵ درجه سانتیگراد، را تجربه خواهد کرد، یک تغییر شدید آب و هوایی که به شدت با گرمایش جهانی فعلی در تضاد است.

در سطح جهانی، این فروپاشی باعث تغییرات اساسی در الگو‌های آب و هوایی، از طوفان‌های شدیدتر گرفته تا تغییر در کمربند باران گرمسیری، می‌شود که به معنای خشکسالی شدید در برخی مناطق و سیل‌های ویرانگر در مناطق دیگر است.

اما دانشمندان کاملاً در مورد زمان وقوع فروپاشی اتفاق نظر ندارند. برخی مطالعات تصویری کمتر بدبینانه ترسیم می‌کنند و شواهد کافی برای فروپاشی قریب‌الوقوع نمی‌بینند، در حالی که برخی دیگر ادعا می‌کنند که جریان با سرعتی بیشتر از آنچه پیش‌بینی می‌شد در حال ضعیف شدن است. با وجود این اختلاف نظر، همه موافقند که جریان در حال کاهش است و ما باید سریعاً اقدام کنیم.

در نتیجه، این مطالعه ما را به ناامیدی دعوت نمی‌کند، بلکه خواستار اقدام فوری است. این مطالعه به ما یادآوری می‌کند که زمان در حال گذر است، اما کاهش انتشار گاز‌های گلخانه‌ای در اسرع وقت تنها راه برای به حداقل رساندن احتمال این فاجعه و محافظت از سیاره زمین در برابر پیامد‌های فاجعه‌بار اقلیمی است.

منبع: گیزمودو