ده سال سکوت معلولان ذهنی کره‌ای از تجاوز در مرکز نگهداری
«سو می‌هیون» دارای معلولیت ذهنی است و در ساختن جمله‌های طولانی مشکل دارد و شاید همین بیماری‌اش باعث شد که ۱۰ سال مداوم «کیم» مدیر مرکز «سائه‌کدونگ‌وون» اینچئون که از ۲۰۱۶ در آن ساکن شده بود با خیال راحت به او تجاوز کند.
هیچ بزرگسالی نبود که سو با او حرف بزند. آزارها ده سال ادامه پیدا کرد تا اینکه فوریه ۲۰۲۵ که سو مقاومت کرد، کیم لیوانی به سرش پرتاب کرد و کارکنان فقط بعد از بخیه مادرش را باخبر کردند — و تصاویر دوربین مداربسته را هم نشان ندادند. مادر سو او را به خانه برد و بعد از بازگشت به خانه، سو آزارها را فاش کرد.
پلیس دو قربانی احتمالی دیگر یافت؛ یکی از قربانیان گفت که کیم حتی در هنگام استفاده از سرویس بهداشتی هم به او تجاوز کرده است. دادگاه کیم را به ۱۵ سال زندان محکوم کرد — پنج سال کمتر از خواسته دادستان. کیم اعتراض کرده و گزارش دانشگاهی نیز از احتمال قربانی شدن دست‌کم ۱۰ ساکن خبر داده بود، اما دادگاه به آن نپرداخت؛ فعالان می‌گویند بازرسان فقط شهادت کسانی را پذیرفتند که می‌توانستند آزار را با جمله‌های کامل توصیف کنند، و ساکنانی که در ارتباط مشکل بیشتری داشتند حذف شدند.
نخست‌وزیر این را «زیر سؤال برنده فلسفه وجودی دولت» خواند و دستور تشکیل گروه واکنش داد؛ شهرستان گانگ‌هوا هم دستور تعطیلی مرکز و لغو مجوز بنیاد آن را صادر کرد.
سو از مرکز خارج شده و می‌گوید بزرگ‌ترین تغییر زندگی‌اش «احساس آرامش» است: «هر روز خوشحالم… می‌توانم هر زمان که بخواهم غذا بخورم و بخوابم.» بزرگ‌ترین خواسته‌اش قطع کامل ارتباط با مدیر مرکز است. اما مطالبه عمومی‌اش این است: «امیدوارم مرکزی باشد که در آن خشونت جنسی نباشد و افراد دارای معلولیت مثل ما در آرامش زندگی کنند.» ده سال سکوت شکسته شد؛ حالا نوبت نهادهاست که پاسخ دهند چرا این‌قدر طول کشید.
ترجمه جهان‌بانو از bbc؛ فائزه آقامحمدی
تحلیل و اخبار زنان را نتفاوت بخوانید؛
#آزارزنان #سلامت #امنیت #معلولان #آزارجنسی
