تجزیه و تحلیل شیمیایی، اسرار دنباله‌دار 3I/ATLAS را آشکار کرد

باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - تجزیه و تحلیل ترکیب شیمیایی نشان داد که دنباله‌دار 3I/ATLAS حداقل ۱۰ میلیارد سال پیش تشکیل شده است، که آن را بیش از دو برابر قدمت منظومه شمسی می‌کند.

دنباله‌دار 3I/ATLAS در سال ۲۰۲۵ از فاصله ۱.۸ واحد نجومی (AU) از زمین عبور کرد، فاصله‌ای که برای گرمای خورشید جهت تصعید یخ و تشکیل یک هاله گازی - ابری از گرد و غبار و گاز - کافی است.

طیف‌سنج بسیار حساس NIRSpec که بر روی تلسکوپ فضایی جیمز وب نصب شده است، نور ساطع شده از هاله را ثبت کرد و محتوای دوتریوم فوق‌العاده بالایی را نشان داد، تقریباً ۳۰ برابر بیشتر از مقدار موجود در دنباله‌دار‌های منظومه شمسی.

مارتین کوردینر، شیمیدان مرکز پرواز‌های فضایی گودارد ناسا، گفت: «این فرصتی بی‌نظیر برای مطالعه یک جرم باستانی از یک کهکشان دوردست بود. از یک طرف، ما درک بهتری از زمان و مکان تشکیل این دنباله‌دار به دست آوردیم و از طرف دیگر، به ما یادآوری شد که منظومه شمسی ما چقدر منحصر‌به‌فرد است.»

دوتریوم ایزوتوپی از هیدروژن است که در لحظاتی بلافاصله پس از بیگ بنگ تشکیل شد. با این حال، نمی‌تواند در برابر دما‌های بالا مقاومت کند، زیرا واکنش‌های گرماهسته‌ای درون ستارگان به سرعت آن را از بین می‌برند و به هیدروژن معمولی تبدیل می‌کنند. نسبت بالای دوتریوم به هیدروژن نشان می‌دهد که دنباله‌دار 3I/ATLAS در مراحل اولیه تاریخ کهکشان راه شیری در یک محیط بسیار سرد تشکیل شده و بیشتر عمر خود را خنک مانده و بیشتر عمر خود را در فضای بین ستاره‌ای گذرانده است.

ایزوتوپ‌های کربن تصویر را تکمیل کردند. طیف‌سنج مادون قرمز نزدیک (NIRSpec) تنها مقادیر کمی از کربن-۱۳ را در مقایسه با کربن-۱۲ سبک‌تر شناسایی کرد که این فرضیه را که دنباله‌دار بسیار قدیمی است، بیشتر تأیید می‌کند. کربن-۱۳ با گذشت زمان و با تغییر نسل ستارگان، در منظومه‌های ستاره‌ای فراوان‌تر می‌شود و منظومه شمسی ما که حدود ۴.۵ میلیارد سال پیش تشکیل شده است، حاوی مقادیر قابل توجهی از این ایزوتوپ است.

علاوه بر این، مشخص شده است که دنباله‌دار ۳ I/ATLAS سرشار از سیانید است، ترکیبی ساخته شده از کربن و نیتروژن که اعتقاد بر این است که نقش مهمی در فرآیند‌های شیمیایی مرتبط با ظهور حیات دارد.

استفانی میلام، یکی از نویسندگان این مطالعه از ناسا، گفت: «ایزوتوپ‌های نادر مورد توجه دانشمندان هستند، زیرا ممکن است احتمال واکنش‌های شیمیایی پیش از حیات را که در جای دیگری از کهکشان رخ می‌دهند، نشان دهند. تاکنون، ما فقط با اطمینان می‌دانیم که این واکنش‌ها منجر به ظهور حیات در کجا شده‌اند: روی زمین. بنابراین، تجزیه و تحلیل اجرامی مانند دنباله‌دار ۳ I/ATLAS به ما کمک می‌کند تا بفهمیم آیا شرایط مشابهی در جای دیگری از فضا وجود دارد یا خیر.»

منبع: hi-tech.mail.ru