وقتی مقصر تصادف با تغییر حکومت عوض میشود

باشگاه خبرنگاران جوان - در پی واژگونی اتوبوس کارکنان شرکت انجیال دهلران در محور دشتعباس ـ آبدانان، به علت بیاحتیاطی راننده اتوبوس، ۱۳ تن از سرنشینان، جان باختند؛ اما این حادثه رانندگی به یک تحرک خیابانی در آبدانان منجر شد.
حال، شبکههای فارسیزبان خارجی مانند اینترنشنال و گروههای ضدایرانی نظیر جریان سلطنتطلب، در تلاش هستند تا مانند همیشه، به موجسواری بر حوادث دامن بزنند؛ بهشکلی که ماهیت یک سانحه رانندگی که همواره در همه کشورها ازجمله ایران رخ داده را تغییر دهند و آن را به آشوب تبدیل کنند.
تصادف تقصیر کی بود؟
در این میان، یکی از نزدیکان رضا پهلوی به اسم «فروغ کنعانی» که در شبکههای فارسیزبان بهعنوان کارشناس حضور مییابد و تقریباً درباره همه موضوعات حرف میزند، مسألهای جدید و البته عجیب درباره حادثه آبدانان طرح کرده است.
وی طرح این ادعا که جمهوری اسلامی عامل یک تصادف رانندگی است، عنوان کرده: «چرا جاده و اتوبوس ناامن داریم؟! و این پولی که باید صرف امنیت [جاده]میشده کجا رفته؟». اما این در حالی است که بیاحتیاطی راننده موجب چنین حادهای شده است.
شکستن پای گربه هم تقصیر حکومت است
ارائه این دیدگاه غیر عقلانی از سوی فروغ کنعانی، حرفهای عجیب «فهیمه خضر حیدری» مجری شبکه صدای آمریکا درباره نسبتدادن «شکستن پای گربه» به جمهوری اسلامی را یادآوری میکند. خضر حیدری پیش از آغاز همکاری با شبکه صدای آمریکا، در سال ۴۰۲ در گفتوگویی با اینترنشنال، گفته بود: «حتی اگر پای یک گربه هم در ایران بشکند، تقصیر جمهوری اسلامی است!».
اما در زمینه تصادفات جادهای، از آنجایی که فروغ کنعانی بهعنوان یک سلطنتطلب و یکی از نزدیکان رضا پهلوی شناخته میشود و طرفداریاش از حکومت پهلوی همواره نمایان بوده، شاید نگاهی گذرا به آمارهای منتشرشده از حوادث رانندگی دوره پهلوی، رای او جالب باشد.
هر ۱۰ سال یک هیروشیما در ایران
روزنامه اطلاعات در نخستین روز از خردادماه ۱۳۵۲، گزارشی با عنوان «هر ده سال یک هیروشیما در ایران» منتشر کرده و نوشته: «کشتار حوادث رانندگی در ایران بیشتر از وبا است».
جالب است که طبق این گزارش، میزان تلفات رانندگی در تهران، بالاتر از دیگر شهرهای بزرگ دنیا بوده است؛ بهطوریکه آن زمان در پاریس با شش میلیون نفر جمعیت و چهار میلیون وسیله نقلیه، هر دو روز یک نفر در حوادث رانندگی جان خود را از دست میداده و در همان مقطع، در تهران با سه میلیون نفر جمعیت و فقط ۶۰۰ هزار وسیله نقلیه، در هر روز ۳ نفر قربانی تصادفات رانندگی میشدهاند.
گفتنی است که نمایندگان مجلس، حوادث رانندگی در ایران را «وحشتناک» خوانده بودند و حتی یکی از نمایندگان ـ علیاکبر مسعودی، نماینده سمیرم ـ گفته بود: «رانندگان بیمبالات را اعدام کنید!». (روزنامه اطلاعات، ۱ خرداد ۱۳۵۲، صفحه ۵.)
در سالهای بعد، در لابهلای گزارشهای روزنامه اطلاعات میبینیم که علیرغم هشدارهایی که در سال ۵۲ داده شده، آمار تصادفات رانندگی و تعداد قربانیان نه تنها کاهشی نبوده، بلکه افزایش هم داشته است.
این روزنامه طی گزارشی در شهریور سال ۱۳۵۶، عنوان کرده که «روزی ۶ نفر در تهران، قربانی حوادث رانندگی میشوند». (روزنامه اطلاعات، ۲۸ شهریور ۱۳۵۶، صفحه ۳.)
۲۷ نفر از کارکنان ذوبآهن جان باختند
اما در یک گزارش دیگر از روزنامه اطلاعات که در فروردینماه ۱۳۵۲ منتشر شده، عوامل وقوع حوادث رانندگی اینگونه معرفی شده است: «۱ ـ عدم کنترل دقیق پلیس، ۲ ـ بیاحتیاطی رانندگان، ۳ ـ خرابی جادهها».
در این گزارش با عنوان «پلیس راه بعداز مرگ میرسد» به «مرگ ۲۷ نفر از کارکنان ذوبآهن در یک تصادف جادهای» پرداخته شده است. در این گزارش آمده: «راننده اتوبوسی که در این گردنه [رُخ در شهرکرد]باعث مرگ ۲۷ تن از سرنشینان اتوبوس [که از کارکنان شرکت ذوبآهن بودهاند]شد، به مقررات توجه نداشته و همین باعث حادثه فجیع گردنه رُخ شده است». (روزنامه اطلاعات، ۱۵ فروردین ۱۳۵۲، صفحه ۵.)
در مجموع، حادثه جادهای آبدانان پیش از هر چیز، یک اتفاق انسانی است که در نتیجه سهلانگاری یک راننده اتوبوس رخ داده؛ اما تبدیل چنین حوادثی به ابزاری برای تحریک افکار عمومی و دامنزدن به آشوب، نه کمکی به قربانیان میکند و نه مشکلات جادهای کشور را حل خواهد کرد.
مرور اسناد و گزارشهای مطبوعاتی دوره پهلوی نیز نشان میدهد که حوادث مرگبار رانندگی ازجمله به دلیل بیاحتیاطی رانندگان، پدیده تازهای نیست. با این حال، در دوره پهلوی رسانههای فارسیزبان وابسته به دشمن وجود نداشتند که مانند شبکه اسرائیلی اینترنشنال، آن را به بهانهای برای التهابآفرینی تبدیل کنند.
منبع: فارس











