خطر افشای تصویر بدن در اتاق پرو برای خرید سریع
چت‌جی‌پی‌تی حالا لباس را روی عکس خود کاربر بازسازی می‌کند؛ قابلیتی که خرید اینترنتی را ساده‌تر می‌کند، اما هم‌زمان داده‌ای بسیار شخصی را وارد چرخه خرید می‌کند.
گروه علم و پیشرفت خبرگزاری فارس - اوپن‌ای‌آی در اول اکتبر ۲۰۲۶ قابلیت جدید «پرو مجازی لباس و لوازم جانبی» را در چت‌جی‌پی‌تی راه‌اندازی کرد. کاربر در نتایج خرید با دکمه «پرو» روبه‌رو می‌شود، یک سلفی یا تصویر تمام‌قد از خود بارگذاری می‌کند و سامانه با استفاده از مدل جدید تولید تصویر چت‌جی‌پی‌تی، همان لباس را روی تصویر او بازسازی می‌کند.
همچنین می‌توان عکس یک لباس، مثلاً تصویر گرفته‌شده از یک فروشگاه اینترنتی، را در گفت‌وگو فرستاد و از چت‌جی‌پی‌تی خواست آن را روی کاربر نمایش دهد. برخلاف ادعای مطرح‌شده در برخی روایت‌ها، برای استفاده از این قابلیت اسکن سه‌بعدی کامل بدن یا اسکن آناتومیک لازم نیست.
از نظر فنی، سامانه قرار نیست لباس واقعی را با اندازه‌گیری دقیق بدن جایگزین کند. تصویر تولیدشده باید نشان دهد یک لباس روی ظاهر کاربر چگونه به نظر می‌رسد؛ خود اوپن‌ای‌آی هشدار داده که تصویر پرو مجازی ممکن است دقیقاً با ظاهر واقعی محصول یا کاربر یکسان نباشد و تضمینی برای اندازه یا تناسب لباس نیست.
این تفاوت مهم است، زیرا یک تصویر فوتورئال از لباس لزوماً اطلاعات واقعی درباره اندازه دور کمر، قد آستین، فرم پارچه یا تناسب سایز ارائه نمی‌دهد. بنابراین پرو مجازی بیشتر ابزار تجسم و تصمیم خرید است تا یک سیستم اندازه‌گیری بدن.
این قابلیت در واقع مرحله تازه‌ای از رقابت دستیارهای هوش مصنوعی بر سر خرید است. گوگل از سال ۲۰۲۳ پرو مجازی را با مدل‌های واقعی آغاز کرد و در سال ۲۰۲۵ امکان بارگذاری عکس خود کاربر را افزود؛ تا پایان همان سال حتی امکان ساخت یک تصویر تمام‌قد از روی یک سلفی نیز به سرویس گوگل اضافه شد.
بنابراین ورود چت‌جی‌پی‌تی به این حوزه، آغاز فناوری پرو مجازی نیست؛ اهمیت آن در این است که پرو کردن لباس در همان محیطی قرار گرفته که کاربر جست‌وجو، مقایسه و انتخاب کالا را انجام می‌دهد.
تفاوت مهم قابلیت جدید با توصیه متنی درباره لباس در نوع داده‌ای است که کاربر باید وارد سامانه کند. اوپن‌ای‌آی تصریح می‌کند که محتوایی مانند تصویر، فایل، صوت و ویدئو که کاربر در سرویس‌های شخصی بارگذاری می‌کند، در زمره محتوای او قرار می‌گیرد و در برخی شرایط ممکن است برای بهبود مدل‌ها استفاده شود.
در حساب‌های شخصی، این استفاده به‌صورت پیش‌فرض فعال است و کاربر می‌تواند آن را در تنظیمات داده خاموش کند. در مقابل، داده مشتریان خدمات تجاری مانند نسخه‌های سازمانی چت‌جی‌پی‌تی به‌طور پیش‌فرض برای آموزش مدل استفاده نمی‌شود، مگر اینکه مشتری خود فعال کرده باشد.
نکته‌ای که مستقیماً به حریم خصوصی مربوط می‌شود، نحوه نگهداری عکس مرجع است.
راهنمای رسمی خرید چت‌جی‌پی‌تی می‌گوید عکس مرجع برای پروهای بعدی ذخیره می‌شود تا کاربر مجبور نباشد هر بار آن را بارگذاری کند و می‌تواند آن را از مسیر تنظیمات شخصی‌سازی تغییر دهد یا حذف کند.
از سوی دیگر، سیاست حریم خصوصی اوپن‌ای‌آی اعلام می‌کند اطلاعات شخصی تا زمانی نگهداری می‌شود که برای ارائه سرویس یا اهداف مشروع دیگر لازم باشد و در موارد قابل حذف، پس از درخواست حذف، معمولاً ظرف ۳۰ روز از سامانه‌ها حذف می‌شود؛ استثناهای قانونی، امنیتی یا مواردی که داده پیش‌تر ناشناس‌سازی و از حساب جدا شده است، وجود دارد.
اوپن‌ای‌آی برای تصاویر تولیدشده نیز سازوکاری در نظر گرفته است. تصاویر ایجادشده با چت‌جی‌پی‌تی به‌صورت خودکار در بخش تصاویر کاربر ذخیره می‌شوند و حذف تصویر از حساب، از مسیر حذف گفت‌وگویی که تصویر در آن تولید شده انجام می‌شود. بنابراین کاربر با دو لایه داده مواجه است: عکس مرجعی که برای پروهای آینده استفاده می‌شود و تصویر تولیدشده‌ای که نتیجه پرو مجازی است.
این تفاوت مهم است، چون کاربر ممکن است تصور کند پس از پایان خرید، تصویر به‌طور خودکار از سامانه ناپدید شده، در حالی که راهنمای رسمی چنین حذفی را خودکار اعلام نمی‌کند.
هرچه مدل‌های تولید تصویر واقع‌گرایانه‌تر شوند، خطر فقط سرقت فایل اصلی نیست. یک عکس عادی می‌تواند به مبنای تولید نسخه‌هایی قرار بگیرد که خود کاربر هرگز آنها را ایجاد نکرده است.
این موضوع در ماه‌های اخیر با آزمایش‌های رسانه‌ای روی مدل‌های مختلف برجسته شده؛ برای نمونه، گاردین در اول اکتبر گزارش داد برخی چت‌بات‌ها در برابر درخواست تغییر پوشش افراد در تصاویر، کنترل‌های متفاوتی نشان می‌دهند. این آزمایش‌ها ثابت نمی‌کنند قابلیت پرو مجازی اوپن‌ای‌آی چنین سوءاستفاده‌ای را انجام می‌دهد، اما نشان می‌دهند مدل تولید تصویر، هم‌زمان فناوری بازسازی پوشش و فناوری بالقوه تغییر پوشش نیز هست.
از منظر تجاری، مشکل دیگری هم وجود دارد. اوپن‌ای‌آی صراحتاً می‌گوید تصاویر پرو مجازی ممکن است دقیقاً محصول واقعی یا ظاهر واقعی کاربر را نشان ندهند و درباره سایز و تناسب تضمینی ارائه نمی‌کنند.
این محدودیت برای صنعت مد مهم است، زیرا مشتری ممکن است بر اساس تصویری تصمیم بگیرد که از نظر چین‌خوردگی پارچه، طول لباس، فرم بدن یا تناسب اندام با واقعیت تفاوت داشته باشد.
در نتیجه، پرو مجازی می‌تواند عدم‌قطعیت خرید را کاهش دهد، اما آن را از بین نمی‌برد. این موضوع حتی در فناوری پرو مجازی گوگل نیز با تأکید بر «تجسم» لباس، نه اندازه‌گیری قطعی تناسب، دیده می‌شود.
ورود این قابلیت یک تغییر کوچک در رابط چت‌جی‌پی‌تی نیست. چت‌باتی که پیش‌تر درباره لباس پیشنهاد می‌داد، اکنون می‌تواند کالا را پیدا کند، تصویر آن را به کاربر نشان دهد، آن را روی عکس کاربر بازسازی کند و محصول را برای خرید در همان محیط نگه دارد.
اوپن‌ای‌آی هم‌زمان قابلیت «علاقه‌مندی‌ها» را اضافه کرده تا کاربر کالاها و تصاویر پروشده را برای مراجعه بعدی ذخیره کند. به این ترتیب، تصویر بدن از یک فایل شخصی به بخشی از زنجیره کشف، مقایسه و خرید کالا تبدیل می‌شود.
بنابراین جذابیت این قابلیت دقیقاً در همان نقطه‌ای با مسئله حریم خصوصی برخورد می‌کند که فناوری برای مشتری ملموس‌تر می‌شود.
دیگر لازم نیست کاربر درباره مدل لباس فقط سؤال کند؛ بدن و چهره خودش را وارد فرایند خرید می‌کند. اوپن‌ای‌آی برای این تصاویر کنترل‌های حذف و تنظیمات داده ارائه کرده و می‌گوید کاربران می‌توانند استفاده از محتوای خود برای بهبود مدل را متوقف کنند؛ اما همین واقعیت که عکس مرجع برای استفاده‌های بعدی نگهداری می‌شود، اهمیت مدیریت داده را بیشتر می‌کند.
پرو مجازی بنابراین فقط مسئله‌ای درباره آینده خرید آنلاین نیست؛ آزمونی است برای اینکه در اقتصاد هوش مصنوعی، مرز میان شخصی‌سازی تجربه خرید و تبدیل تصویر بدن به داده‌ای دائمی از رفتار مصرف‌کننده کجا قرار می‌گیرد.
بمنظور دسترسی پایدار به اخبار و مطالب ما، آخرین نسخه اپلیکیشن خبرگزاری فارس را می‌توانید از اینجا و در فروشگاه‌های «کافه بازار» و «مایکت» دانلود و نصب کنید.
#هوش_مصنوعی #چت‌جی‌پی‌تی #پرو_مجازی #حریم_خصوصی #خرید_آنلاین
