دلیل واقعی گسترش نزدیک‌بینی

باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - دانشمندان مدت‌هاست که معتقدند افزایش استفاده از صفحه نمایش، به ویژه در میان کودکان و نوجوانان، عامل اصلی افزایش نرخ نزدیک‌بینی در سراسر جهان است.

با این حال، یک مطالعه جدید از کالج بینایی‌سنجی در دانشگاه ایالتی نیویورک نشان می‌دهد که این مسئله پیچیده‌تر است و مشکل ممکن است در یک عادت بصری ساده و روزمره که ما در خانه انجام می‌دهیم، نهفته باشد.

در این مطالعه که در مجله Cell Reports منتشر شده است، محققان توضیح می‌دهند که نزدیک‌بینی ممکن است ناشی از خود صفحه نمایش نباشد، بلکه ناشی از تمرکز مداوم روی اشیاء نزدیک در فضا‌های داخلی کم‌نور است که میزان نوری را که به شبکیه می‌رسد به طور قابل توجهی کاهش می‌دهد.

دکتر خوزه مانوئل آلونسو، نویسنده اصلی این مطالعه، می‌گوید که نزدیک‌بینی بدون درک کامل از علل آن، به سطح اپیدمی در سطح جهانی رسیده است. او اشاره می‌کند که یافته‌های جدید نشان می‌دهد که میزان نوری که در طول کار مداوم نزدیک، به ویژه در داخل خانه، به شبکیه می‌رسد، ممکن است مهمترین عامل رایج باشد.

نزدیک‌بینی یک اختلال بینایی است که باعث تاری دید اشیاء دور می‌شود. اگرچه عوامل ژنتیکی نقش مهمی دارند، اما گسترش سریع نزدیک‌بینی تنها در عرض چند نسل، اهمیت عوامل محیطی را برجسته می‌کند.

اوروشا ماهارجان، محققی که رهبری این مطالعه را بر عهده داشت، توضیح می‌دهد که در نور روز روشن، مردمک چشم به طور طبیعی برای محافظت از چشم و در عین حال اجازه ورود نور کافی، تنگ می‌شود. با این حال، وقتی در داخل خانه روی اشیاء نزدیک مانند تلفن یا کتاب تمرکز می‌کنیم، مردمک نیز تنگ می‌شود، اما نه به دلیل روشنایی نور. در عوض، برای بهبود وضوح تصویر تنگ می‌شود. در محیط‌های کم‌نور داخلی، این ترکیب به طور قابل توجهی میزان نوری را که به شبکیه می‌رسد کاهش می‌دهد.

طبق مکانیسم کشف شده توسط محققان، نزدیک‌بینی زمانی ایجاد می‌شود که شبکیه به دلیل نور کم محیط و انقباض بیش از حد مردمک ناشی از تمرکز روی اشیاء نزدیک، تحریک کافی دریافت نکند.

در مقابل، نزدیک‌بینی زمانی ایجاد نمی‌شود که چشم در معرض نور شدید قرار گیرد، زیرا روشنایی نور، به جای فاصله، انقباض مردمک را کنترل می‌کند. این تیم همچنین دریافت که انقباض بیش از حد مردمک با تمرکز طولانی مدت روی اشیاء نزدیک بدتر می‌شود و زمانی که چشم از قبل نزدیک‌بین است، حتی بیشتر آشکار می‌شود.

این مطالعه همچنین عوامل دیگری را که با نزدیک‌بینی مرتبط هستند، مانند اختلالات حرکتی چشم در طول تطابق و تأثیر پلک زدن بر انقباض مردمک، آشکار می‌کند. اگر این مکانیسم تأیید شود، می‌تواند به درک جدیدی از نحوه مدیریت نزدیک‌بینی منجر شود، که احتمالاً با قرار دادن چشم‌ها در معرض نور شدید و در عین حال کاهش انقباض مردمک ناشی از تمرکز نزدیک، امکان‌پذیر است. این امر می‌تواند از طریق لنز‌های چندکانونی که نیروی تطابق مورد نیاز را کاهش می‌دهند، قطره‌های چشمی آتروپین که مانع از انقباض مردمک می‌شوند، یا صرفاً با گذراندن وقت در فضای باز و نگاه کردن به اشیاء دور بدون نیاز به تطابق، حاصل شود.

با این حال، این مطالعه هشدار می‌دهد که اگر فرد به مدت طولانی در فضای بسته و در نور کم به اشیاء نزدیک تمرکز کند، هرگونه درمانی بی‌اثر خواهد بود.

منبع: Medical Express