برای همرنگ جماعت شدن آبروی همسرتان را حراج نکنید

باشگاه خبرنگاران جوان- در یک مهمانیِ خانوادگی، جمعِ دوستانه یا دورهمی در اداره نشسته‌ایم؛ فضا تک‌جنسیتی شده و طبقِ یک عادتِ غلط، گپ‌وگفت‌ها به سمتِ غُرزدن از دستِ همسران کشیده می‌شود. یکی برای خنداندنِ جمع، دیگری برای «مظلوم‌نمایی» و جلبِ ترحم، و آن یکی برای اینکه از خودش یک «ابرقهرمان» بسازد که یک‌تنه بارِ زندگی را به دوش می‌کشد، شروع به بدگویی از همسرش می‌کند! ناگهان نگاه‌ها به سمتِ شما می‌چرخد. در این لحظه، فقط و فقط برای اینکه «وصلهٔ ناجورِ جمع» به نظر نرسید، ناخودآگاه تسلیم می‌شوید و با یک شوخی یا گلهٔ کوچک، با آنها همراهی می‌کنید. ما این کار را از سرِ کینه انجام نمی‌دهیم؛ مشکل اینجاست که در آن لحظه، فشار برای «همرنگِ جماعت شدن» آن‌قدر زیاد است که ناخواسته وارد این بازی می‌شویم. اما واقعیتِ تلخ این است که با هر کلمهٔ تخریب‌کننده‌ای که دربارهٔ شریکِ زندگی‌مان می‌گوییم، در حالِ حراج‌کردنِ آبرو و اصالتِ خودمان هستیم. اعتبارِ همسرِ ما در بیرون از خانه، دقیقاً اعتبارِ خودِ ماست. مدیریتِ روان ایجاب می‌کند که با یادگیریِ مهارتِ مرزبندی، دیواری نامرئی دُورِ حریمِ خانواده بکشیم و اجازه ندهیم عزیزترین فردِ زندگی‌مان، فدایِ فشارِ یک دورهمیِ چنددقیقه‌ای شود.

لباسِ یکدیگر باشید؛ پایانِ خیانتِ خاموش در دورهمی‌ها

در مکتبِ انسان‌سازِ اسلام، حریمِ میانِ زن و شوهر چنان مقدس و درهم‌تنیده است که خداوند در قرآن کریم (سوره بقره، آیه ۱۸۷) با یک استعارهٔ بی‌نظیر می‌فرماید: «هُنَّ لِباسٌ لَکُم وَ اَنتُم لِباسٌ لَهُنَّ / آنان لباسِ شما هستند و شما لباسِ آنان هستید.» کارکردِ اصلیِ لباس، پوشاندنِ عیب‌ها و حفظِ شأنِ انسان در برابرِ چشمِ دیگران است. وقتی ما در غیابِ همسرمان، ضعف‌هایِ او را برای همراهی با جمع مطرح می‌کنیم، در واقع لباسِ آبرویِ خودمان را پاره کرده‌ایم.

این حکمتِ عمیقِ قرآنی، امروز در پیشرفته‌ترین کلینیک‌های خانواده به‌عنوانِ یک اصلِ حیاتی برای بقایِ ازدواج شناخته می‌شود. زوج‌درمانگرانِ مطرحی، چون «دکتر جان گاتمن» ثابت کرده‌اند که خیانت همیشه فیزیکی نیست؛ بلکه ایجادِ «ائتلافِ منفی» با افرادِ بیرون از رابطه بر علیه همسر، نوعی خیانتِ عاطفیِ خاموش است. وقتی شما با اطرافیان در بدگویی از همسر شریک می‌شوید، اعتمادِ بنیادینِ رابطه‌تان را سوراخ می‌کنید و به ناخودآگاهِ خودتان پیام می‌دهید که پایه‌های خانه‌تان سست و لرزان است.

۳ گامِ اورژانسی برای حفاظت از حریمِ غایبِ یار

برای اینکه در دورهمی‌ها، بدونِ درگیری و بحث، از حریمِ شریکِ زندگی‌تان محافظت کنید و در تلهٔ همرنگی با جماعت نیفتید، این تکنیکِ سه‌مرحله‌ای را به کار ببندید:

سکوتِ باوقار و لبخندِ خنثی: 

وقتی بحثِ جمع به سمتِ غُر زدن از همسران کشیده می‌شود، نیازی نیست نقشِ مشاورِ خانواده را بازی کنید یا با آنها دعوا راه بیندازید. فقط کافی است تأیید نکنید و لبخندی خنثی بزنید. این سکوتِ معنادار، به اطرافیان نشان می‌دهد که شما حریمِ خانه‌تان را واردِ این بازی نمی‌کنید.

دفاعِ معکوس و هنرمندانه:

اگر کسی مستقیماً شما را هدف قرار داد و پرسید: «همسر تو هم این‌قدر روی اعصاب است؟»، از تکنیکِ دفاعِ معکوس استفاده کنید. با آرامش و قاطعیت بگویید: «هر زندگی‌ای بالا و پایین دارد، اما همسرِ من در روزهایِ سخت به‌شدت حامی و تکیه‌گاهِ من است.» این پاسخ، دهانِ هرگونه تجسس را می‌بندد.

درکِ تخریبِ «برندِ شخصی»:

به خودتان یادآوری کنید که همراهی با تخریب همسر، شما را در چشم دیگران محبوب نمی‌کند! از نظرِ روان‌شناسیِ اجتماعی، وقتی دیگران می‌بینند شما شریکِ زندگی‌تان را به‌راحتی در جمع می‌فروشید، در ناخودآگاهشان نتیجه می‌گیرند که: «کسی که به همسرش رحم نمی‌کند، قطعاً رازدار و رفیقِ امنی برای ما هم نخواهد بود!»

ترفند بقا در جمع؛ چگونه بدون بدگویی، محبوب بمانیم؟

شاید با خواندن این راهکار‌ها بگویید: «اگر من در این صحبت‌ها شرکت نکنم، کم‌کم حرفی برای گفتن نخواهم داشت و از جمعِ دوستان یا فامیل طرد می‌شوم!» این نگرانی کاملاً طبیعی است؛ انسان نیاز به ارتباط دارد. برای اینکه هم در جمع بمانید و هم آبروی خانواده را حفظ کنید، این ۳ ترفندِ ارتباطی را جایگزین کنید:

تغییرِ ریلِ نامحسوس:

وقتی اطرافیان در حالِ غُرزدن هستند، با نگاهِ سرزنش‌آمیز به آنها نگاه نکنید. منتظرِ اولین مکث بمانید و فوراً بحث را به یک «سوژهٔ امنِ مشترک» گره بزنید. مثلاً بگویید: «راستی از این حرف‌ها بگذریم، فلان فیلم را دیده‌اید؟» یا بحث را به سمتِ اقتصاد، آشپزی یا خاطراتِ مشترک بکشانید.

شوخی با خود، جایگزینِ تخریبِ همسر:

اگر می‌خواهید در جمع آدمِ خوش‌صحبتی باشید، از تکنیکِ «طنزِ خودزنی» استفاده کنید. به‌جای بیان ضعف‌های همسرتان، خاطرهٔ خنده‌داری از سوتی دادنِ خودتان در رانندگی، یا خراب‌کردنِ یک کار تعریف کنید. این تکنیک شما را به‌شدت خاکی، صمیمی و محبوب می‌کند.

شنوندهٔ امن در خلوت:

اگر دوستی در خلوت (نه در جمع) از مشکلاتِ واقعیِ زندگی‌اش با شما درد دل کرد، شنوندهٔ خوبی باشید. با او همدلی کنید، اما نیازی نیست برای همدردی بگویید: «همسرِ من هم همین‌قدر بد است!»؛ فقط گوش‌دادن بدونِ قضاوت، از شما یک رفیقِ ترازِ اول و امن می‌سازد.

منبع: فارس