روایت برادری شیعه و سنی در مرز خسروی

باشگاه خبرنگاران جوان - از کرمانشاه به سمت مرز بین‌المللی خسروی راه افتادیم؛ مسیری که این روز‌ها با صدای مداحی موکب‌ها، رفت‌وآمد زائران و خادمانی که بی‌وقفه خدمت می‌کنند، رنگ و بوی اربعین گرفته است. هرچه به مرز نزدیک‌تر می‌شدیم، شور زائران بیشتر به چشم می‌آمد؛ زائرانی که با وجود گرمای هوا، با شوق خود را به گیت خروجی می‌رساندند و در مسیر، جرعه‌ای آب یا شربت از موکب‌ها می‌گرفتند و دوباره راهی می‌شدند.

اسلام‌آبادغرب، سرپل‌ذهاب، گیلانغرب و قصرشیرین را پشت سر گذاشتیم و به نقطه صفر مرزی رسیدیم. گرمای هوا همچنان سنگین بود، اما از ازدحام زائران پیدا بود که هیچ چیز نمی‌تواند اشتیاق آنان را برای رسیدن به مسیر کربلا کم‌رنگ کند. هر موکب به اندازه توان خود پذیرای زائران بود؛ یکی آب خنک تعارف می‌کرد، دیگری چای، شربت یا غذایی گرم. همه آمده بودند تا سهمی در خدمت به زائران امام حسین (ع) داشته باشند.

در میان ده‌ها موکب، ۲ موکب بیش از همه توجهم را جلب کرد؛ موکب شهدای اهل سنت جوانرود و موکب فرزندان شاهد که دیوار به دیوار یکدیگر برپا شده بودند. صحنه‌ای که پیش چشمم بود، تصویری روشن از همدلی و برادری بود؛ تصویری که شاید بتوان آن را یکی از زیباترین جلوه‌های اربعین در مرز خسروی دانست.

سال‌ها از وحدت شیعه و اهل سنت در کتاب‌ها خوانده بودم و از زبان بزرگان شنیده بودم، اما اینجا آن را نه در سخن، بلکه در عمل می‌دیدم. دو موکب با دو پیشینه مذهبی، اما با یک نیت مشترک؛ خدمت به زائران حضرت اباعبدالله الحسین (ع). این همجواری، بی‌آنکه نیازی به شعار داشته باشد، خود روایتگر وحدتی بود که در سایه محبت اهل‌بیت (ع) شکل گرفته بود.

کنجکاو شدم بیشتر بدانم. به سمت موکب شهدای اهل سنت جوانرود رفتم، خودم را خبرنگار معرفی کردم و سراغ مسئول موکب را گرفتم. یکی از خادمان با رویی گشاده صندلی آورد و از مسئول موکب خواست تا برای گفت‌و‌گو بیاید.

وحدتی که در مرز خسروی زندگی می‌کند

صابر ملکیان، مسئول موکب شهدای اهل سنت جوانرود، نخستین کسی بود که سخن گفت. او با اشاره به فعالیت این موکب در مرز بین‌المللی خسروی اظهار کرد: «در کنار برادران اهل تشیع گرد هم آمده‌ایم تا به نام امام حسین (ع) و برای خدمت به زائران حضرت اباعبدالله الحسین (ع) خدمت کنیم.»

وی افزود: روزانه حدود ۱۵ نفر از خادمان اهل سنت شهرستان جوانرود در این موکب حضور دارند و در کنار موکب فرزندان شاهد، به صورت شبانه‌روزی به زائران خدمت‌رسانی می‌کنند.

ملکیان با نگاهی به خادمان ۲ موکب که در کنار هم مشغول پذیرایی از زائران بودند، گفت: اینجا هیچ مرزی میان اهل سنت و اهل تشیع وجود ندارد؛ همه با یک نیت آمده‌اند و آن هم خدمت به زائران حضرت اباعبدالله الحسین (ع) است.

وی افزود: روزانه ۱۵ نفر از خادمان اهل سنت شهرستان جوانرود در این موکب حضور دارند و در کنار خادمان موکب فرزندان شاهد، شبانه‌روز از زائران پذیرایی می‌کنند.

مسئول موکب شهدای اهل سنت جوانرود ادامه داد: برادران اهل سنت و اهل تشیع در کنار یکدیگر با صمیمیت و همدلی به زائران خدمت می‌کنند و این وحدت، بزرگ‌ترین سرمایه‌ای است که اربعین هر سال آن را به نمایش می‌گذارد.

به گفته وی، امسال برای نخستین‌بار موکب شهدای اهل سنت جوانرود در مرز بین‌المللی خسروی برپا شده و تلاش شده است با تمام توان از زائران، فارغ از مذهب و قومیت، پذیرایی شود.

ملکیان گفت: در این موکب انواع نوشیدنی‌های خنک، دوغ، شربت، نان و کلوچه محلی، همچنین وعده‌های ناهار و شام به صورت شبانه‌روزی میان زائران توزیع می‌شود و همه خادمان با عشق به امام حسین (ع) خدمت می‌کنند.

وی با اشاره به پیشینه شهرستان جوانرود افزود: مردم این شهرستان در دوران دفاع مقدس ۳۴۶ شهید و در جنگ اخیر رمضان نیز دو شهید تقدیم انقلاب اسلامی کرده‌اند و امروز نیز همان روحیه ایثار و همدلی در خدمت به زائران ادامه دارد.

اینجا خدمت به زائر، فقط یک کار نیست؛ عبادت است

در حالی که گفت‌و‌گو با ملکیان به پایان می‌رسید، مسئول موکب فرزندان شاهد نیز به جمع ما پیوست؛ روحانی خوش‌برخوردی که خود را شیخ منصف به‌آیین، رئیس هیئت امنا و مدیر موکب فرزندان شاهد معرفی کرد.

او سخنانش را با یاد شهدا آغاز کرد و گفت: «من خودم فرزند و برادر شهید هستم و هر سال با نام و یاد شهدا توفیق خدمت در مرز خسروی را پیدا می‌کنم.»

وی افزود: موکب فرزندان شاهد امسال پنجمین سال فعالیت خود را در مرز خسروی پشت سر می‌گذارد و تنها موکب مرکزی فرزندان شاهد کشور است که در این مرز مستقر شده است.

به‌آیین با اشاره به گستردگی خدمات این موکب، اظهار کرد: روزانه حدود پنج هزار وعده غذای گرم میان زائران توزیع می‌شود و در کنار آن، خدماتی مانند اسکان، پذیرایی، ایاب و ذهاب و رسیدگی ویژه به خانواده‌های معظم شهدا و جانبازان نیز ارائه می‌شود.

وی تأکید کرد: تمام هزینه‌های این موکب از محل کمک‌های مردمی و خیران تأمین می‌شود و وابسته به هیچ دستگاه یا نهادی نیست.

مدیر موکب فرزندان شاهد ادامه داد: روزانه حدود ۳۵ خادم از فرزندان شهدا، جانبازان و مردم عادی در این موکب فعالیت می‌کنند و برای ما افتخار بزرگی است که در کنار برادران اهل سنت جوانرود خدمت می‌کنیم؛ تصویری که به‌خوبی وحدت و همدلی مردم ایران را به نمایش گذاشته است.

هر لیوان شربت، سلامی به امام حسین (ع)

به‌آیین لحظه‌ای سکوت کرد و بعد با لبخندی، گفت: «هر لیوان آبی که به دست زائر می‌دهیم، انگار خودمان کنار ضریح امام حسین (ع) ایستاده‌ایم.»

او ادامه داد: در گرمای نزدیک به ۵۰ درجه، شبانه‌روز در حال خدمت هستیم و شاید استراحتمان در طول شبانه‌روز به چهار ساعت هم نرسد، اما خستگی در این مسیر معنا ندارد؛ اینجا همه چیز از روی عشق است.

وی با اشاره به حضور خادمان اهل سنت در کنار این موکب گفت: برخی از برادران اهل سنت پس از چند روز خدمت، با همان لباس محلی راهی زیارت نجف و کربلا شدند و دیدن این صحنه، برای هر انسان مسلمان و هر روحانی، مایه خوشحالی و امید است.

وقتی دل‌ها بی‌قرار کربلا می‌شود

کمی آن‌سوتر، ماموستا قادر نوخاصی نیز در جمع خادمان موکب حضور داشت. آرام و صمیمی از تجربه حضور خود در اربعین گفت؛ تجربه‌ای که به گفته او، هر سال اشتیاق بیشتری برای حضور در این مسیر ایجاد می‌کند.

وی اظهار کرد: سال گذشته نخستین کاروان اهل سنت منطقه اورامانات شامل جوانرود، پاوه، روانسر و ثلاث باباجانی را راهی کربلا کردیم و امسال نیز با وجود محدودیت‌های مالی، کاروان دیگری را به این سفر معنوی اعزام کردیم.

نوخاصی افزود: ابتدا به نجف اشرف، مسجد سهله و کوفه مشرف شدیم و پس از آن، حدود ۳۳۰ عمود را به سمت کربلای معلی پیاده‌روی کردیم؛ مسیری که هر قدم آن برای عاشقان اهل‌بیت (ع) خاطره‌ای ماندگار است.

ماموستای اهل سنت جوانرود با لبخندی که از شوق زیارت حکایت داشت، ادامه داد: نخستین حضورمان در اربعین مربوط به سال گذشته بود، اما حالا هرچه به این ایام نزدیک‌تر می‌شویم، دل‌هایمان آرام و قرار ندارد و دوست داریم دوباره در کنار زائران امام حسین (ع) باشیم.

وی با اشاره به علاقه اهل سنت به حضور در مراسم اربعین، گفت: برخلاف برخی فضاسازی‌ها، علاقه مردم اهل سنت به اهل‌بیت (ع) و حضور در اربعین، علاقه‌ای قلبی و صادقانه است و امیدواریم در سال‌های آینده بتوانیم کاروان‌های بیشتری را راهی این سفر معنوی کنیم و خدمات گسترده‌تری نیز در موکب ارائه دهیم.

تصویری که اربعین را معنا می‌کرد

گفت‌و‌گو‌ها که به پایان رسید، چند دقیقه‌ای همان‌جا ایستادم و رفت‌وآمد زائران را تماشا کردم. خادمان دو موکب، بی‌آنکه تفاوتی میان خود قائل باشند، در کنار هم لیوان‌های شربت را پر می‌کردند، غذا میان زائران توزیع می‌کردند و با لبخند، خستگی راه را از چهره آنان می‌گرفتند.

در آن لحظه، دیگر نام موکب‌ها اهمیتی نداشت؛ یکی اهل سنت بود و دیگری اهل تشیع، اما مقصد هر دو یکی بود؛ خدمت به زائران حضرت اباعبدالله الحسین (ع).

شاید صد‌ها موکب در مسیر اربعین برپا شود و هر کدام به سهم خود خدمتی ارزشمند انجام دهند، اما همسایگی این دو موکب در مرز خسروی، تصویری بود که بیش از هر قاب دیگری در ذهنم ماندگار شد؛ تصویری که نشان می‌داد محبت امام حسین (ع) دل‌ها را به هم نزدیک می‌کند و آنچه در کتاب‌ها از وحدت اسلامی خوانده‌ایم، اینجا در عمل جریان دارد.

روایتی که در ذهن ماند

هنگام ترک مرز خسروی، صدای مداحی همچنان در فضا می‌پیچید و زائران، یکی پس از دیگری، راهی سرزمین عشق می‌شدند. من نیز مرز را ترک کردم، اما آنچه از این سفر با خود به یادگار بردم، نه فقط شلوغی مرز یا گرمای هوا، بلکه تصویر دو موکبی بود که شانه‌به‌شانه هم، بی‌هیاهو و بی‌ادعا، به زائران امام حسین (ع) خدمت می‌کردند.

شاید سال‌ها بعد، بسیاری از جزئیات این اربعین از خاطره‌ها پاک شود، اما بعید است تصویر برادری موکب شهدای اهل سنت جوانرود و موکب فرزندان شاهد از ذهن هر کسی که آن را دیده باشد، فراموش شود؛ تصویری که نشان داد محبت سیدالشهدا (ع)، زبان مشترک دل‌هاست و وحدت، در اربعین فقط یک شعار نیست، بلکه حقیقتی است که هر روز در مرز خسروی زندگی می‌شود.

منبع: فارس