نیاز ایران به سالیانه ۸۰۰۰ فیزیوتراپیست

 پرهام پارسانژاد دبیر انجمن فیزیوتراپی ایران گفت: بعد از گذشت ۱۵ سال از تصویب کلیات طرح ارتقای سطح پایه رشته فیزیوتراپی به دکترای حرفه ای همسو با استانداردهای جهانی آن این طرح در طول این سال ها و بر اساس مصوبه هشتاد و ششمین جلسه شورای عالی برنامه ریزی وزارت بهداشت و با اعلام دبیرخانه شورای آموزش علوم پایه، بهداشت و تخصصی مقرر شد آزمون ورودی دوره دکتری حرفه‌ای فیزیوتراپی، امروز پنجشنبه ۱۱ مرداد ۱۴۰۳ برگزار شود.

وی ادامه داد: داوطلبان در صورتی مجاز به شرکت در آزمون دکترای فیزیوتراپی هستند که دانشنامه مقطع کارشناسی یا کارشناسی ارشد رشته فیزیوتراپی آن ها از دانشگاه های داخل یا خارج از کشور مورد تأیید وزارت بهداشت را دارا باشند.

پارسانژاد ببان کرد: دانشجویان مشغول به تحصیل در هر دو مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد رشته فیزیوتراپی به شرط فراغت از تحصیل تا ۳۱ شهریور ۱۴۰۳ می توانند در این آزمون شرکت کنند.

وی تاکید کرد: در این آزمون ۱۵۰۰ فیزیوتراپیست برای کسب ۱۵۰ صندلی این دوره در ۶ دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران ، توانبخشی و سلامت اجتماعی، شهید بهشتی،شیراز و جندی شاپور اهواز با هم به رقابت خواهند پرداخت و مجوز برگزاری این دوره ها برای ۳ سال به این دانشگاه ها اعطاء شده است.

وی ادامه داد: بررسی ها نشان می دهد که سالیانه ۸۰۰۰ فیزیوتراپیست نیاز کشور است. 

پارسانژاد تاکید کرد: چشم انداز جهانی رشته فیزیوتراپی دکترای حرفه ای فیزیوتراپی بوده و از سال ۲۰۲۰ در دانشگاه های دنیا دانشجوی فیزیوتراپی در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد پذیرش نمی شود که امیدواریم هر چه سریعتر این مهم در کشور ما هم اجرایی شود.

وی گفت: با گسترش حیطه علم فیزیوتراپی به عنوان تخصص تشخیص و درمان اختلالات مرتبط با حرکت در دو دهه گذشته، لزوم راه اندازی و اجرای فراگیر این طرح در کشور بسیار محسوس بود و مقاطع چهارساله کارشناسی و دو ساله کارشناسی ارشد برای آموزش های گسترده فیزیوتراپی در مباحث مختلف آسیب های ورزشی، سالمندان، نوزادان و اطفال، زنان و کف لگن، بیماری های قلب و ریه، بیماری های مغز و اعصاب پاسخگو نبوده است.

وی اضافه کرد: با توسعه آموزش فیزیوتراپی در کشور در سال های آینده می توان شاهد ارتقای کیفیت زندگی بیماران مبتلا به آسیب های عصبی، اسکلتی و عضلانی بود. همچنین بیماری های شایعی مانند یبوست، بی اختیاری های گاز، ادرار و مدفوع می توانند با ارائه خدمات گسترده تر فیزیوتراپی کف لگن قابل درمان تر باشند و‌ میزان موفقیت جراحی های قلبی عروقی و ریوی با توسعه فیزیوتراپی تخصصی پس از جراحی بیشتر خواهد بود.