آقای دوربینی کاخ سفید از دیده شدن سیر نمی‌شود

باشگاه خبرنگاران جوان- خودشیفتگی ترامپ در ماجرای برگزاری جشن قهرمانی جام جهانی بار دیگر سوژه رسانه‌ها شده است. «آقای دوربینی» آمریکا از سال‌ها قبل از ورود به کاخ سفید عقده دیده شدن دارد و این موضوع حتی در تصمیمات سیاسی او نیز سایه افکنده است. 

از توئیت‌های انفجاری در ساعت ۳ بامداد گرفته تا تلاش برای در مرکز توجه قرار گرفتن در هرشرایطی، ترامپ را باید یک شخصیت خودشیفته دانست که حتی تکیه برجایگاه ریاست جمهوری آمریکا نتوانسته اشتیاقش برای دیده شدن را برطرف سازد. 

ترامپ را می‌توان سیاست‌مداری دانست که مرز میان قدرت سیاسی و نمایش رسانه‌ای را عملاً از میان برده است. او از سال‌ها پیش، بیش از آنکه یک چهره سیاسی باشد، یک شخصیت تلویزیونی و رسانه‌ای بود؛ کسی که حضورش در قاب دوربین، بخشی از هویت عمومی‌اش را ساخته و می‌سازد.

یک خودشفیته در «تنها در خانه ۲» 

در فیلم سینمایی «تنها در خانه ۲» کودکی که نقش اصلی فیلم را برعهده دارد، در لابی یک هتل از مردی آدرس می‌پرسد، این مرد «دونالد ترامپ» است که از توسعه املاک ثروتی بهم زده و به دنبال شهرت بیشتر دوربین‌ها را به خود فرامی‌خواند. ترامپ همچنین در فیلم‌ها و سریال‌های مختلف در کنار چهره‌هایی، چون ویل اسمیت، لیز هرلی و... حضور یافته بود.

نام ترامپ هرچند پس از پیروزی او در اولین دوره ریاست جمهوری در سراسر جهان شنیده شد، اما مردم آمریکا با این قمارباز سلبریتی از سال‌ها قبل آشنا بودند. او گاهی به میان رینگ ورزش خشن کشی‌کج می‌رفت و گاه شخصا در پروژه‌های تبلیغاتی کسب و کارش نقشی برعهده می‌گرفت و مقابل دوربین می‌رفت. 

تلاش ترامپ برای سلبریتی شدن در فضای داخلی آمریکا از دید مردم و فعالان رسانه‌ای این کشور نیز دور نمانده است. چنانچه جورج کلونی، بازیگر و تهیه کننده مطرح هالیوود، او را یک «سلبریتی خوش زبان» نامیده و گفته است: «ترامپ یک سلبریتی سرگرم کننده است!»

ظهور پدیده ترامپ در اجلاس ناتو

در خرداد ماه ۱۳۹۶ (۲۰۱۷) و در حالی که تنها پنج ماه از آغاز دوره اول ریاست جمهوری ترامپ می‌گذشت، او با شرکت در اجلاس ناتو و هنگام عکس گرفتن با دیگر سران حاضر در مراسم، ناگهان نخست وزیر مونته نگرو را به وضوح هل داد تا خودش در صف اول و مرکز تصویر قرار بگیرد.

این اتفاق یکی از اولین موارد برخورد‌های عجیب ترامپ در مجامع بین المللی بود که بعد‌ها تبدیل به یک رویه عادی شد. چنانچه در نشست سال بعد اعضای ناتو (تابستان ۲۰۱۸) فرانس ۲۴ نوشت: «خودنمایی ترامپ هراس بزرگ در نشست ناتو است.»

تقریبا در تمامی نشست‌های بین المللی یا مراسمی که در داخل خود آمریکا برگزار می‌شود، ترامپ سعی دارد همواره بهترین جایگاه را برای تصویربرداری انتخاب کند. این حس خودشفیتگی و دیده شدن افراطی در دور اول ریاست جمهوری او رفته رفته تکامل یافت و در در دوم ریاست جمهوری‌اش به اوج رسید.

تنها یک ماه پس از آنکه ترامپ برای دومین بار به کاخ سفید راه یافت، رسانه انگلیسی «گاردین» با اشاره به سخنرانی او در اجلاس کمیته اقدام سیاسی محافظه‌کاران (سی‌پک)، ترامپ را مردی سرمست از قدرت توصیف کرد که گویی خود را نماینده خدا می‌داند!

«ورزش» دستاویزی برای دیده شدن

جدیدترین نمونه از تلاش‌های ترامپ برای بیشتر دیده شدن، حضور او در جشن قهرمانی اسپانیا در جام جهانی ۲۰۲۶ است. جایی که ترامپ تا آخرین لحظه تلاش کرد روی سکو بماند و در عکس تیم اسپانیا حضور داشته باشد.

حضوری که در نهایت با دخالت جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، محدود شد، اما نهایتا فدراسیون فوتبال اسپانیا مجبور شد تصویر ترامپ و اینفانتینو را با فتوشاپ از عکس جشن قهرمانی حذف کند!

البته حضور (زورکی) ترامپ در میان جشن قهرمانی جام جهانی تنها مورد از دستاویز قرار دادن ورزش از سوی ترامپ برای در مرکز توجه قرار گرفتن نیست، تیر سال گذشته نیز وقتی که فینال جام جهانی باشگاه‌ها در ورزشگاه مت لایف نیوجرسی برگزار شد، جشن قهرمانی چلسی شاهد حضور یک مهمان ناخوانده بود که اصلا قرار نبود در این مراسم حاضر شود.

در آن مراسم نیز ترامپ به سبک جام جهانی، کاپ قهرمانی را همراه اینفانتینو به صورت مشترک حمل کردند و پس از اهدای مدال تیم قهرمان، رئیس جمهور آمریکا حتی در مراسم بالا بردن کاپ قهرمانی نیز صحنه را ترک نکرد. اما تکرار چنین حرکتی در قهرمانی جام جهانی برای او میسر نشد و کاپیتان تیم ملی اسپانیا «رودری» ترامپ را از جمع بازیکنان حذف کرد.

منبع: فارس